ชื่อ – ชนิด พันธุ์

ต้นยี่หร่า หรือ กะเพราควาย, โหระพาช้าง, ใบรา

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Ocimum gratissimum L.

 

ประวัติ

        ยี่หร่าเป็นพืชในสกุลเดียวกับกระเพรา (ocimum) มีถิ่นกำเนิดในแถบเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เช่น ประเทศอินเดีย , บังคลาเทศ , ศรีลังกา , พม่า , ไทย ,ลาว , มาเลเซีย เป็นต้น ในปัจจุบันจัดเป็นพืชสมุนไพรที่พบได้อย่างแพร่หลายในบริเวณพื้นที่เขตร้อนและเขตอบอุ่นทั่วโลก สำหรับในประเทศไทยสามารถพบได้ทั่วทุกภาคของประเทศโดยเฉพาะในเขตภาคเหนือและภาคใต้ของประเทศมักจะพบได้มากเนื่องจากนิยมนำไปเป็นส่วนประกอบในการทำอาหารต่างๆ

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น   ใบ ดอก ผล )

• ต้นยี่หร่าเป็นไม้พุ่มเตี้ย มีความสูงประมาณ 50-80 เซนติเมตร ลำต้นมีสีน้ำตาลแก่ แตกกิ่งก้านสาขาขนาดเล็ก กิ่งก้านไม่ใหญ่ ในช่วงปีแรกและปีที่สองจึงออกดอกออกผล ขยายพันธุ์ด้วยวิธีการเพาะเมล็ดและการปักชำกิ่ง เจริญเติบโตได้ดีในดินร่วนซุยและมีความชื้นปานกลางในสภาพกลางแจ้ง
• ใบยี่หร่าเป็นใบเดี่ยวออกตรงข้ามกันเป็นคู่ ๆ ลักษณะของเป็นรูปกลมรี โคนใบสอบ ปลายใบแหลม ขอบใบหยักเป็นฟันเลื่อย ใบสีเขียวสด ผิวใบสากมือ ใบยี่หร่ามีกลิ่นหอมเฉพาะตัว มีรสร้อน จึงช่วยดับกลิ่นคาวจากอาหารจำพวกเนื้อสัตว์เนื้อปลาได้เป็นอย่างดี
• ดอกยี่หร่าออกดอกเป็นช่อที่บริเวณปลายยอด ช่อดอกนั้นจัดเป็นแบบ Spike-like raceme ดอกจะบานจากล่างไปหาปลายช่อ โดยแต่ละช่อจะประกอบไปด้วยดอกย่อยขนาดเล็กประมาณ 50-100 ดอก
• ผลยี่หร่าหรือ เมล็ดยี่หร่า มีลักษณะเป็นรูปกลมรี แต่ละผลมีขนาดประมาณ 1 มิลลิเมตร เมื่อยังอ่อนจะเป็นสีเขียว แต่พอสุกหรือแก่แล้วจะกลายเป็นสีดำหรือสีน้ำตาลอ่อน ภายในผลมีเมล็ดขนาดเล็กจำนวนมาก ซึ่งผลจะนิยมนำมาตากแห้งหรือนำไปอบแห้ง เพื่อใช้ทำเป็นเครื่องเทศที่ใช้ประกอบอาหารเพื่อช่วยเพิ่มกลิ่นหอมให้อาหารน่ารับประทานมากยิ่งขึ้น และยังช่วยดับกลิ่นคาวได้ดีเหมือนกับใบ

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

• 2 เมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

• เป็นไม้พุ่มขนาดเล็ก

 

ความต้องการแสง

• ต้องการแสง

 

ความต้องการน้ำ  

• ต้องการน้ำมาก

 

ชอบดินประเภท

• ชอบดินร่วน

 

ประโยชน์การใช้สอย

• ใบใช้เป็นเครื่องปรุงหรือเป็นส่วนประกอบในอาหารบางชนิด เช่น แกง ซุป ต้มยำ เป็นต้น และยังช่วยดับกลิ่นคาวของเนื้อสัตว์ได้เป็นอย่างดีอีกด้วย
• อาหารไทยบางชนิดนิยมใช้ยี่หร่าในการช่วยปรุงแต่งกลิ่นอาหาร ด้วยการคั่วเมล็ดมาโขลกผสมกับเครื่องแกง ทำเป็นแกงเผ็ด แกงเขียวหวาน แกงกะหรี่ เป็นต้น
• เมล็ดช่วยในการถนอมอาหารประเภทเนื้อสัตว์ ด้วยการนำมาป่นหรือตำผสมในเนื้อสัตว์เวลาหมัก เนื่องจากน้ำมันหอมระเหยนั้นมีฤทธิ์ในการฆ่าเชื้อจุลินทรีย์ จึงช่วยป้องกันอาหารไม่ให้  เกิดการบูดเน่าเสียเร็วขึ้น และยังช่วยป้องกันกลิ่นเหม็นอับของเนื้อสัตว์เวลาหมักก่อนนำไปตากแห้งอีกด้วย
• น้ำมันยี่หร่า (Caraway oil) นอกจากจะใช้แต่งกลิ่นอาหาร ยังนำมาใช้แต่งกลิ่นสบู่ได้อีกด้วย

 

การขยายพันธุ์

• การเพาะเมล็ด
• การปักชำ

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

ชะพลู หรือ ช้าพลู ชื่ออื่น  นมวา ผักปูนา ผักพลูนก พลูลิง  เย่เท้ย

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Piper sarmentosumRoxb.

 

ประวัติ

        ชะพลู (Wildbetal Leafbush) เป็นพืชผักสมุนไพร เป็นพืชผักใบเขียว เป็นที่รู้จักกันดี เป็นพืชมีอายุยืนยาว ใช้ประโยชน์จากใบ มีกลิ่นหอม ชะพลูมีถิ่นกำเนิดอยู่ในเขตร้อน ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย และตอนใต้ของจีน และหมู่เกาะอันดามัน เป็นที่นิยมปลูกกันทั่วไปๆ ในประเทศไทย มีประโยชน์สรรพคุณทางยา ใช้นำมารักษาโรคต่างๆ ได้หลายอย่าง สามารถนำมาประกอบ ปรุงอาหารเมนูต่างๆ ได้มากมายหลากหลายเมนู มีรสหวานเย็น ชะพลูมีกลิ่นหอม ช่วยดับกลิ่นคาวอาหารได้เป็นอย่างดี

        ชะพลู เป็นพืชผักสมุนไพร เป็นพืชมีอายุยืนยาว ที่เจริญเติบโตได้ง่ายๆ มีความสูงประมาณ 60 ซม. มีลำต้นกลมๆ ต้นของชะพลูมีสีเขียวนวล มีก้านใบยาว ใบมีลักษณะคล้ายรูปหัวใจ รูปทรงคล้ายกับใบพลู เป็นใบเดี่ยว มีสีเขียวเข้ม ดอกมีสีขาวออกเป็นช่อ มีกลิ่นหอม สามารถนำมาประกอบ ปรุงอาหารเมนูต่างๆ ได้มากมายหลากหลายเมนู

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น   ใบ ดอก ผล )

• ต้นชะพลู มีลักษณะกลมๆ จะมีก้านใบยาวโดยรอบๆ จะมีสีเขียวนวล
• ใบชะพลู ใบมีลักษณะคล้ายรูปหัวใจ รูปทรงคล้ายกับใบพลู แต่มีขนาดใบเล็กกว่า ใบแข็งๆ ก้านใบยาว เป็นใบเดี่ยว มีสีเขียวเข้ม รสชาติเผ็ดอ่อนๆ มีรสหวานเย็น มีกลิ่นหอม ชะพลูช่วยดับกลิ่นคาวอาหารได้เป็นอย่างดี
• รากชะพลู มีลักษณะเล็กๆ เป็นรากฝอยๆ จะมีสีน้ำตาล
• ดอกชะพลู ดอกออกเป็นช่อ ออกบริเวณปลายยอด อัดแน่นกันเป็นทรงกระบอกขนาดเล็ก มีลักษณะคล้ายดีปลีแต่สั้นกว่า มีสีขาว ก้านช่อดอกเป็นก้านโดด
• เมล็ดชะพลู มีลักษณะกลมๆ มีขนาดเล็กๆ มีสีดำ

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

• 50  เซนติเมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

•    เป็นต้นไม้ขนากเล็ก

 

ความต้องการแสง 

• ต้องการแสงตลอดทั้งวัน

 

ความต้องการน้ำ  

• ต้องการน้ำมาก

 

ชอบดินประเภท

• ดินร่วนที่ระบายน้ำได้ดี น้ำไม่ขัง

 

ประโยชน์การใช้สอย

• ราก ช่วยขับเสมหะให้ออกมา ช่วยระบบขับถ่าย ช่วยขับลมในลำไส้ ช่วยทำให้เสมหะแห้ง
• ต้น ช่วยขับเสมหะในทรวงอก ช่วยลดโรคเบาหวานของกระต่ายได้
• ใบ ช่วยทำให้เจริญอาหาร ช่วยขับเสมหะ ใบชะพลูมีออกซาเลทสูง จึงไม่ควรรับประทานมากเป็นประจำ
• ดอก ทำให้เสมหะแห้ง ช่วยขับลมในลำไส้ น้ำต้มทั้งต้น ชะพลูมีสารบีตา-แคโรทีนสูงมาก

 

การขยายพันธุ์

        ชะพลูเป็นพันธุ์ไม้ที่ชอบพื้นที่ลุ่ม มีความชื้น เป็นพืชที่ชอบดินร่วนซุย เจริญได้ในดินแทบทุกชนิด การปลูกจะนิยมปลูกโดยใช้ วิธีการขยายพันธุ์ด้วยวิธีการปักชำ โดยการเลือกกิ่งที่มีใบอ่อนและใบแก่ แล้วเด็ดใบแก่ออกและนำไปปักชำได้ ลงในแปลงปลูกในดินที่เตรียมไว้ ระยะห่างระหว่างแถวประมาณ 20 เซนติเมตร ใช้เวลาประมาณ 1 เดือน แล้วชะพลูจะเริ่มมีใบอ่อนออกมา แสดงว่ามีรากงอกออกมาแล้ว

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

กล้วยเล็บมือนาง

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Musa (AA group) “Kluai Leb Mu Nang”

 

ประวัติ

กล้วยเล็บมือนาง (Lebmuernang Banana) เป็นพืชตระกูลกล้วย เกิดจากกล้วยป่ากลายพันธุ์ เป็นผลไม้ล้มลุก มีลำต้นเดี่ยวตั้งตรง มีลักษณะกลมๆ ใบแบบขนาน มีลักษณะแบนสั้น จะมีเครือมีหวีอยู่ และมีหัวปลีออกที่ปลายยอด มีผลกลมทรงรี มีขนาดเล็ก มีปลายผลเรียวแหลม เรียงอยู่ในหวีคล้ายนิ้วมือ มีเนื้อสีเหลืองแน่นนุ่มๆ มีรสชาติหวานอร่อย มีกลิ่นหอม มีถิ่นกำเนิดในเขตร้อนในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และต่อมาได้ปลูกในหลายประเทศทั่วโลก ในส่วนประเทศไทยนั้นจะปลูก ได้ทั่วทุกภาคและปลูกได้ทุกฤดู จะนิยมปลูกกันมากในภาคใต้ มีประโยชน์และมีสรรพคุณ ใช้นำมารักษาโรคต่างๆ ได้หลายอย่าง ใช้นำมารับประทาน ประกอบอาหารต่างๆ ได้หลายเมนู

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น   ใบ ดอก ผล )

• ลำต้น มีลำต้นเดี่ยว ตั้งตรง ลำต้นมีลักษณะกลมๆ มีกาบเปลือกหุ้มล้อมรอบ มีผิวลื่นเรียบ มีสีชมพูอมแดง มีหน่อเหง้างอกโผล่ออกมาจากดิน
• ใบ เป็นใบเลี้ยงเดี่ยว ใบแบบขนาน มีลักษณะแบนสั้น เรียกว่าใบตอง มีสีเขียวอ่อน มีก้านใบใหญ่ตรงกลาง ก้านตั้งชูขึ้น มีใบแบนสั้นล้อมรอบ ปลายใบปลายมน ขอบใบเรียบ แผ่นใบเรียบมัน มีสีเขียว
• ดอก มีดอกเป็นช่อ ห้อยลงมาเป็นเครือ จะมีปลีออกที่ปลายยอด รูปไข่ยาวรี มีใบประดับหุ้มอยู่ มีลักษณะโคนกลมปลายรี มีสีแดงอมม่วง ข้างบนเครือจะมีหวีเรียงซ้อนกันอยู่ และจะมีดอกยาวรีเล็กๆ โคนดอกมีสีขาว ปลายดอกมีสีเหลือง เรียงอยู่ในหวีคล้ายนิ้วมือ และต่อมาจะกลายเป็นผล
• ผล มีลักษณะกลมทรงรี มีขนาดเล็ก มีปลายผลเรียวแหลม เรียงอยู่ในหวีคล้ายนิ้วมือ มีผิวลื่นเรียบ ผลอ่อนเปลือกจะมีสีเขียว ผลสุกแก่เปลือกจะมีสีเหลือง มีเปลือกหนา ข้างในจะมีเนื้อสีเหลือง เนื้อแน่นนุ่มๆ จะมีรสชาติหวานอร่อย มีกลิ่นหอม

 

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

• 5 เมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

• 2-3  เมตร

 

ความต้องการแสง 

• ชอบแสงแดดจัด

 

 

ความต้องการน้ำ  

กล้วยเล็บมือนางเป็นพืชที่ชอบน้ำ ต้องการระบายน้ำดี น้ำไม่ขัง ระยะแรกโดยให้รดน้ำทุกวัน ให้โดนแดดตลอดได้ จะเจริญเติบโตได้ดี เมื่อเริ่มเติบโตขึ้นให้ลดการรดน้ำลง เป็นพืชที่ทนทานต่อความแห้งแล้งได้ดี ให้ตัดแต่งใบออก เพื่อให้แสงแดดส่องทั่วถึง ให้ตัดหน่อให้เหลือ 3-4 หน่อต่อกอ แล้วให้ตัดหัวปลีออก ให้ในเครือมีกล้วยอยู่ ประมาณ 7-8 หวี เพื่อให้ผลผลิตที่สมบูรณ์

 

ชอบดินประเภท

ดินร่วน ดินที่มีความชุ่มชื้นพอเหมาะ น้ำไม่ขัง สามารถเจริญเติบโตในดินทุกชนิด

 

ประโยชน์การใช้สอย

• ผลดิบหั่นทั้งเปลือกใส่แกงแทนผัก ผลอ่อนใช้แกงส้มแกงคั่ว แกงกะทิ ผลสุกมีเนื้อละเอียดรสหวานจัดกว่ากล้วยหอมทอง กลิ่นหอมแรง รับประทานเป็นผลไม้ และทำกล้วยตาก
• ช่วยชะลอความแก่ ช่วยบำรุงผิวพรรณ ช่วยรักษาโรคเลือดจาง ช่วยบำรุงสมอง ช่วยให้รู้สึกดีผ่อนคลาย ช่วยลดอาการซึมเศร้า ช่วยป้องกันโรคความดันโลหิตสูง ช่วยระบายท้อง แก้ท้องผูก ช่วยรักษาการจุกเสียดท้อง ช่วยรักษาแผลในกระเพาะ ช่วยลดน้ำตาลในเลือด ให้พลังงานแก่ร่างกาย
• มีฟอสฟอรัส มีวิตามินเอ มีวิตามินซี มีวิตามินบี1 มีวิตามินบี2 มีวิตามินบี3 มีวิตามินบี5 มีวิตามินบี6 มีวิตามินบี9 มีแคลเซียม มีเหล็ก มีแมกนีเซียม มีคาร์โบไฮเดรต มีสังกะสี มีไขมัน มีโปรตีน มีโพแทสเซียม มีสังกะสี มีเส้นใย มีพลังงาน มีไฟเบอร์ มีเบต้าแคโรทีน มีน้ำตาลซูโครส ฟรุทโทส กลูโคส

 

การขยายพันธุ์

• กล้วยเล็บมือนางสามารถขยายพันธุ์ได้โดยการใช้เมล็ด
• กล้วยเล็บมือนางสามารถขยายพันธุ์ได้โดยการใช้หน่อ
• กล้วยเล็บมือนางสามารถขยายพันธุ์ได้โดยการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อ (Tissue culture)

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

กล้วยหอมทอง

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Musa acuminata

 

ประวัติ

กล้วยหอมทอง เป็นสายพันธุ์ที่มาจากกล้วยป่า ความสูงของล าต้นมีประมาณ 2.5-3.5 เมตร ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางของลำต้นจะมีมากกว่า 15 ซม. ขึ้นไป ล าต้นภายนอกจะมีกาบเป็นรอยประสีด า เล็กน้อย ส่วนภายในจะเป็นสีเขียว ลักษณะใบยาว มีเส้นกลางใบเป็นสีเขียว มีร่องก้านใบกว้าง มีก้านช่อดอกที่ยาว และมีขนอ่อนๆ ปกคลุมอยู่ มีใบประดับรูปไข่ค่อนข้างยาว ด้านบนเป็นสีม่วงอมเทา บริเวณโคนมีสีซีดลง ส่วน ปลายเป็นสีแดงอมส้ม ใบประดับส่วนปลายจะมีลักษณะแหลมและม้วนขึ้น มีลักษณะเป็นเครือยาวแยกออกเป็น หวีๆ ในเครือหนึ่งจะมีอยู่ประมาณ 4-6 หวี และในหวีหนึ่งๆ จะมีผลอยู่ประมาณ 12-16 ผล        เปลือกผลหนา เมื่อ ยังอ่อนอยู่จะมีเปลือกสีเขียว และจะกลายเป็นสีเหลืองทองเมื่อสุก ภายในผลจะมีเนื้อที่ละเอียดเป็นสีครีม สีเหลือง หรือสีส้มอ่อนๆ มีกลิ่นหอม รสหวาน ไม่มีเมล็ด ความกว้างของผลมีประมาณ 3-4 ซม. ยาวประมาณ 18-25 ซม.

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น   ใบ ดอก ผล )

• ลำต้น ลำต้นเทียมสูง 2.5-3.5 เมตร เส้นผ่านศูนย์กกลางลำต้นเทียมมากกว่า 15 เซนติเมตร สีของกาบลำต้นเทียม มีประดำเล็กน้อย ด้านในสีเขียวอ่อน และมีเส้นสีชมพู
• ใบ ก้านใบมีร่องค่อนข้างกว้างและมีปีก เส้นกลางใบสีเขียว
• ปลี หรือดอก ก้านช่อดอกมีขนอ่อนๆ ลักษณะของใบประดับ รูปไข่ค่อนข้างยาว สีด้านบนม่วงอมเทา มีนวล สีด้านล่างตรงโคนซีดส่วนปลายสีแดงอมส้ม ปลายใบประดับปลายแหลมม้วนขึ้น การเรียงของใบประดับไม่ค่อยซ้อนกันมากนัก  ดอกมีก้านยาว ผลใหญ่และยาว มีความกว้างประมาณ 3-4 เซนติเมตร ยาว 18-25 เซนติเมตร
•  ผล ผลรูปร่างยาว ปลายผลมีจุก หวีหนึ่งมี 12-16 ผล เครือหนึ่งมี 4-6 หวี เมื่อสุกเปลือกจะเปลี่ยนสีเหลืองทอง เนื้อมีสีครีม-ส้มอ่อนๆ รสหวาน และมีกลิ่นหอม ไม่มีเมล็ด

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

• 5 เมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

• 2-3  เมตร

 

ความต้องการแสง 

• ชอบแสงแดดจัด

 

ความต้องการน้ำ  

การให้น้ำกล้วยหอมทองจะให้แค่พอชุ่ม  ในช่วงที่ปลูกใหม่ ๆ  และขณะที่กล้วยหอมตั้งตัวและกำลังติดปลี  ติดผลดีแล้วไม่จำเป็นต้องให้น้ำเป็นประจำทุกวันเหมือนพืชอื่น

 

ชอบดินประเภท

การเตรียมดินให้ขุดไถพรวนดินให้ละเอียดแล้วตากทิ้งไว้ ประมาณ 7-10 วัน เพื่อก าจัดวัชพืชและศัตรูพืช ปรับพื้นที่ปลูกให้เสมอกัน หากมีวัชพืชขึ้นมาอีกก็ให้ไถพรวนซ้ า อีกครั้ง ควรปลูกกล้วยหอมทองในช่วงเดือนกันยายน-พฤศจิกายน หรือถ้ามีแหล่งน้ าเพียงพอก็สามารถปลูกได้ ตลอดทั้งปี

 

ควรเป็นดินที่มีค่าความเป็นกรด-ด่าง (pH) อยู่ระหว่าง 4.5-7 ที่เหมาะสมที่สุดคือ (pH) = 6 เป็นดินร่วนซุย มีความอุดมสมบูรณ์สูง ระบายน้ำดี ความชื้น พื้นที่ที่เหมาะสมในการปลูกกล้วย ควรมีปริมาณน้ำฝนเฉลี่ย ระหว่าง 50-100 นิ้ว ต่อปี จำนวนวันที่ฝนตกควรยาวนาน หากมีฝนตกในช่วงสั้น การปลูกกล้วยจะต้องให้น้ำชลประทานช่วยเพิ่มรักษาความชุ่มชื้นของดินเพิ่มขึ้น แต่ในพื้นที่มีฝนตกชุก ควรระบายน้ำให้แก่กล้วย 

 

ประโยชน์การใช้สอย

• ผลสุกใช้รับประทานเป็นผลไม้ มีรสหวาน หอม อร่อย มีวิตามินและสารอาหารที่เป็น
• ประโยชน์ต่อร่างกายอย่างมากมาย อาจน าไปแปรรูป ใช้ประกอบในการปรุงอาหารต่างๆ หรือปลูกขายเป็นอาชีพ
• เพื่อสร้างรายได้ให้แก่ครอบครัวได้

 

การขยายพันธุ์

• สามารถท าได้ด้วยวิธีการแยกหน่อ ควรเลือกหน่อ
• พันธุ์ที่อ่อน ใบแคบหรือหน่อดาบ มีใบติดอยู่ประมาณ 3-4 ใบ หน่อมักเกิดขึ้นที่โคนต้นเดิมและมีความสมบูรณ์
• จากนั้นให้ตัดรากหน่อพันธุ์กล้วยที่ได้ให้เหลือแค่ 1 นิ้ว

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

 โทงเทงฝรั่ง หรือ ระฆังทอง,ต้อมต๊อก,บาตอมต๊อก,บาต้อมต๊อก,ปิงเป้ง,ปุงปิง,ชาผ่อเหมาะ,จะเก๊าหลือ,ตะเงหลั่งเช้า,ขู่จี๋,หวงกูเหนียง,โคมจีน

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Physalis Qeruviana (L.) 

 

ประวัติ

มีถิ่นกำเนิดจากพื้นที่สูงเขตร้อนในประเทศโคลอมเบีย เอกวาดอร์ เปรู และชิลี รวมทั้งในบราซิล 

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น ใบ ดอก ผล )

• ลำต้น เป็นไม้ล้มลุกขนาดเล็ก มีอายุปีเดียว ต้นทรงพุ่ม กิ่งก้านแตกขยายมาก ลำต้นมีลักษณะกลม ต้นอวบน้ำ โคนต้นมีสีม่วง กิ่งอ่อนเหลี่ยม มีขนตามข้อเล็กน้อย เปลือกต้นเกลี้ยงเรียบ มีสีเขียว
• ราก เป็นระบบรากแก้ว มีลักษณะกลมๆ แทงลึกลงในดิน มีรากแขนงและรากฝอยเล็กๆ ออกตามแนวราบ มีสีน้ำตาล
• ใบ เป็นใบเดี่ยว ใบมีลักษณะรูปไข่ เรียวรี โคนและปลายใบแหลม ขอบใบมีรอยฟันหยักห่างๆ มีก้านใบยาว มีขนอ่อนๆปกคลุม มีสีเขียว
• ออกดอกเดี่ยว มีลักษณะรูปทรงระฆัง มีก้านช่อดอกยาว กลีบดอกมีสีเหลือง ดอกออกตามซอกใบ และตรงข้อกิ่ง
• เป็นผลเดี่ยว มีลักษณะทรงกลมรีเล็ก ผิวเปลือกเรียบเกลี้ยงเป็นมัน มีกลีบเลี้ยงบางลายคล้ายแห หุ้มผลอยู่เหมือนโคมไฟ ผลอ่อนสีเขียวอ่อน ผลสุกมีสีเหลืองอมส้ม มีเนื้อสีส้ม เนื้อนุ่มฉ่ำน้ำ มีรสชาติเปรี้ยวอมหวาน มีกลิ่นหอม มีเมล็ดกลมแบนเล็กๆ อยู่ข้างในเนื้อ
• เมล็ด มีลักษณะทรงกลมแบนเล็กๆ อยู่ข้างในเนื้อ เมล็ดมีเมือกหุ้มอยู่ มีสีเหลือง

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

ความสูงประมาณ 30-100 เซนติเมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

 ต้นเป็นทรงพุ่มเตี้ย

 

ความต้องการแสง  

• ต้องการแสงแดด 100 %

 

ความต้องการน้ำ  

• ปลูกช่วงแรกต้องรดน้ำทุกวัน เมื่อต้นเติบโตขึ้น ให้น้ำ 2-3 วัน/ครั้ง

 

ชอบดินประเภท

•  ชอบดินร่วนปนทราย

 

ประโยชน์การใช้สอย

• ทั้งต้นมีรสขม เป็นยาเย็น ออกฤทธิ์ต่อปอด ตับ และทางเดินปัสสาวะ ใช้เป็นยาดับพิษร้อน ถอนพิษไข้
• รากใช้ต้มกับน้ำรับประทานวันละ 2 ครั้ง เช้าและเย็น เป็นยารักษาโรคเบาหวาน
• ยื่อหุ้มผลแห้งที่เอาเมล็ดออกแล้วใช้เป็นยารักษาแผลในปาก
• รากใช้เป็นยาขับพยาธิ
• ใบมีรสเปรี้ยว ใช้เป็นยาแก้น้ำลายพิการ
• ทั้งต้นใช้แก้คออักเสบ แก้ต่อมน้ำลายอักเสบ หรือต่อมทอนซิลอักเสบ

 

การเก็บเกี่ยว

• ใช้เวลาประมาณ 3-4 เดือน จะออกผลผลิต
• ผลสุกจะมีสีเหลืองอมส้ม กลีบเลี้ยงแห้งมีสีน้ำตาลหุ้ม

 

การขยายพันธุ์

• การเพาะเมล็ด 

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ