ชื่อ – ชนิด พันธุ์

 หางนกยูง หรือ จำพอ,ซำพอ,ขวางยอย,ชมพอ,ส้มพอ,ส้มผ่อ,พญาไม้ผุ,นกยูงไทย,หนวดแมว 

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Caesalpinia Qulcherrima

 

ประวัติ

 ถิ่นกำเนิดในอเมริกาใต้ หมู่เกาะเวสต์อินดีส ขึ้นได้ทั่วไป สำหรับประเทศไทยพบทุกภาค

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น ใบ ดอก ผล )

• ต้นหางนกยูงจัดเป็นไม้พุ่มที่มีความสูงหลายระดับ ขึ้นอยู่กับสายพันธุ์และวิธีการดูแลรักษา ลำต้นด้านล่างมีขนาดเล็ก ตั้งตรงและพุ่งชะลูดขึ้นด้านบน ก่อนแตกเป็นกิ่งก้านขนาดเล็กจำนวนมาก เปลือกไม้เป็นสีน้ำตาลเข้ม บางพันธุ์จะมีหนามเล็กๆ ให้เห็นด้วย ยิ่งต้นแก่เท่าไรสีเปลือกไม้ก็ยิ่งเข้มขึ้น
• ใบลักษณะใบจะเรียงกันเป็นแผงคล้ายขนนก ใน 1 ใบจะประกอบด้วยใบย่อยจำนวนมาก ผิวสัมผัสมีความเรียบลื่นแต่ไม่เงา มีสีเขียวอ่อนไปจนถึงเขียวเข้ม
• ดอกจะออกรวมกันเป็นช่อใหญ่ และในแต่ละดอกจะมีกลีบเพียงแค่ 5 กลีบ ใหญ่เล็กและยับย่นต่างกันไป ทั้งดอกอาจมีสีเดียวหรือมีหลายสีผสมกันก็ได้ ส่วนเกสรก็จะยื่นยาวออกมาจนเห็นได้ชัดเจน
• ผลจะดูคล้ายกับฝักถั่วลันเตาขนาดใหญ่ แต่มีความแบนมากกว่า ปลายฝักมีส่วนที่ยื่นเป็นเส้นแหลม เมื่อแก่ก็จะแตกออกและปล่อยเมล็ดร่วงลงสู่โคนต้น

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

 สูง 3-4 เมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

 ขนาดทรงพุ่มรือนยอดโปร่งเป็นทรงพุ่มกลม 

 

ความต้องการแสง  

• ต้องการแสงแดด 100 %

 

ความต้องการน้ำ  

• ชอบน้ำปานกลาง รดน้ำอาทิตย์ละ 3-4 ครั้ง

 

ชอบดินประเภท

•  ชอบดินร่วนซุย

 

ประโยชน์การใช้สอย

•  ดอกหางนกยูงสีเหลืองสามารถนำมาต้มกับน้ำ แล้วใช้อมเพื่อบรรเทาอาการปวดฟันได้
• รากมีรสเฝื่อน นำมาต้มหรือฝนกินเป็นยาแก้วัณโรคในระยะที่สาม
• เมล็ดมีสรรพคุณเป็นยาถ่ายพยาธิ

 

การเก็บเกี่ยว

• ทุกเดือนพฤษภาคม เป็นช่วงที่ต้นหางนกยูงออกดอกบานสะพรั่ง

 

การขยายพันธุ์

• การเพาะเมล็ด 

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

 หมากเขียว หรือ ปาล์มหมาก,หมากฝรั่ง,หมากพร้าว,ปีแนฮียา

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Ptychosperma Macarthurii

 

ประวัติ

 มีถิ่นกำเนิดที่เกาะนิวกินีและตอนเหนือของออสเตรเลีย

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น ใบ ดอก ผล )

• เป็นไม้พุ่ม ข้อปล้องตรง ลำต้นสูงประมาณ 3-6 เมตร เส้นรอบวงประมาณ 40-50 เซนติเมตร ลำต้นมีสีน้ำตาลอมเขียว ผิวลำต้นขรุขระ
•  ใบประกอบแบบขนนก การเรียงตัวของเส้นใบขนานแบบขนานตามความยาวของใบ ใบรูปเข็ม ปลายใบแหลม โคนใบรูปลิ่ม ขอบใบเรียบ เนื้อใบมีลักษณะคล้ายเยื่อ การเรียงใบแบบตรงข้าม สีของใบด้านบนมีสีเขียวเข้ม ท้องใบมีสีเขียวอ่อน ใบอ่อนมีสีเขียวอ่อน ใบแก่สีเขียวเข้ม ขนาดใบกว้างประมาณ 7-10 เซนติเมตร ยาวประมาณ 35-40 เซนติเมตร
• ดอกช่อแยกแขนง ขนาดของดอกเล็กมีสีเขียวหรือสีขาวนวล
• ผลเป็นลูกกลมๆเล็ก ผลอ่อนมีสีเขียว ผลแก่ส้มอมดำ ผลสุกสีแสด
• เมล็ด ใน 1 ผล มี 1 เมล็ด

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

สูงประมาณ 3-6 เมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

เส้นรอบวงประมาณ 40-50 เซนติเมตร

 

ความต้องการแสง  

• ต้องการแสงแดด 100 %

 

ความต้องการน้ำ  

• ต้องการน้ำปานกลาง และทนต่อทุกสภาพสิ่งแวดล้อมรดน้ำสัปดาห์ละ 1 ครั้ง

 

ชอบดินประเภท

•  ชอบดินร่วน

 

ประโยชน์การใช้สอย

• ผล เมล็ด ใช้เป็นยากำจัดหนอน ในเวลาที่วัวควายเป็นแผลและมีหนอน ใช้เมล็ดหมากปิดที่แผล หนอนก็จะตายหมด
• ผล เมล็ด ใช้เป็นยาถ่ายพยาธิในสัตว์ เช่น พยาธิตัวแบน ตัวกลม และตัวตืด
• ผล เมล็ด ใช้ขบเคี้ยว เพื่อรักษาเหงือก และฟันให้คงทน
• ราก นำมาต้มกิน แก้ปากเปื่อย ขับปัสสาวะ และโรคบิด
• ใบ นำมาต้มกิน เป็นยาขับพิษ นำมาทาแก้คัน 

 

การเก็บเกี่ยว

• ช่วงแรกเดือนมกราคม-มีนาคม
• ช่วงที่ 2 เดือนที่ 3-4 มีนาคม-เมษายน
• ช่วงที่ 3 เดือนที่ 5-6 พฤษภาคม-มิถุนายน

 

การขยายพันธุ์

• เพาะเมล็ด 

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

 หมากเขียว หรือ ปาล์มหมาก,หมากฝรั่ง,หมากพร้าว,ปีแนฮียา

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Ptychosperma Macarthurii

 

ประวัติ

 มีถิ่นกำเนิดที่เกาะนิวกินีและตอนเหนือของออสเตรเลีย

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น ใบ ดอก ผล )

• เป็นไม้พุ่ม ข้อปล้องตรง ลำต้นสูงประมาณ 3-6 เมตร เส้นรอบวงประมาณ 40-50 เซนติเมตร ลำต้นมีสีน้ำตาลอมเขียว ผิวลำต้นขรุขระ
•  ใบประกอบแบบขนนก การเรียงตัวของเส้นใบขนานแบบขนานตามความยาวของใบ ใบรูปเข็ม ปลายใบแหลม โคนใบรูปลิ่ม ขอบใบเรียบ เนื้อใบมีลักษณะคล้ายเยื่อ การเรียงใบแบบตรงข้าม สีของใบด้านบนมีสีเขียวเข้ม ท้องใบมีสีเขียวอ่อน ใบอ่อนมีสีเขียวอ่อน ใบแก่สีเขียวเข้ม ขนาดใบกว้างประมาณ 7-10 เซนติเมตร ยาวประมาณ 35-40 เซนติเมตร
• ดอกช่อแยกแขนง ขนาดของดอกเล็กมีสีเขียวหรือสีขาวนวล
• ผลเป็นลูกกลมๆเล็ก ผลอ่อนมีสีเขียว ผลแก่ส้มอมดำ ผลสุกสีแสด
• เมล็ด ใน 1 ผล มี 1 เมล็ด

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

สูงประมาณ 3-6 เมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

เส้นรอบวงประมาณ 40-50 เซนติเมตร

 

ความต้องการแสง  

• ต้องการแสงแดด 100 %

 

ความต้องการน้ำ  

• ต้องการน้ำปานกลาง และทนต่อทุกสภาพสิ่งแวดล้อมรดน้ำสัปดาห์ละ 1 ครั้ง

 

ชอบดินประเภท

•  ชอบดินร่วน

 

ประโยชน์การใช้สอย

• ผล เมล็ด ใช้เป็นยากำจัดหนอน ในเวลาที่วัวควายเป็นแผลและมีหนอน ใช้เมล็ดหมากปิดที่แผล หนอนก็จะตายหมด
• ผล เมล็ด ใช้เป็นยาถ่ายพยาธิในสัตว์ เช่น พยาธิตัวแบน ตัวกลม และตัวตืด
• ผล เมล็ด ใช้ขบเคี้ยว เพื่อรักษาเหงือก และฟันให้คงทน
• ราก นำมาต้มกิน แก้ปากเปื่อย ขับปัสสาวะ และโรคบิด
• ใบ นำมาต้มกิน เป็นยาขับพิษ นำมาทาแก้คัน 

 

การเก็บเกี่ยว

• ช่วงแรกเดือนมกราคม-มีนาคม
• ช่วงที่ 2 เดือนที่ 3-4 มีนาคม-เมษายน
• ช่วงที่ 3 เดือนที่ 5-6 พฤษภาคม-มิถุนายน

 

การขยายพันธุ์

• เพาะเมล็ด 

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

 กาฬพฤกษ์ หรือ เปลือกขม,กานล์

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Cassia Grandis

 

ประวัติ

ถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกาเขตร้อน และมีเขตการกระจายพันธุ์ในเขตร้อนทั่วไป ขยายพันธุ์ด้วยวิธีการเพาะเมล็ดหรือการตอนกิ่ง เป็นพรรณไม้ที่มีปลูกกันทั่วไปตามบ้านและวัด ทั่วทุกภาคของประเทศ

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น ใบ ดอก ผล )

• ลักษณะของลำต้น กาฬพฤกษ์เป็นไม้ใหญ่พุ่มใบกว้าง เปลือกไม้เป็นสีน้ำตาลเข้ม บางส่วนที่แก่จัดจะมีสีดำผสมอยู่ด้วย มีรอยแตกเป็นร่องลึกตลอดแนวลำต้น กิ่งก้านที่ยังอ่อนจะมีขนสีน้ำตาลปกคลุม มองผิวเผินจะดูคล้ายกับต้นราชพฤกษ์
• ใบ เป็นใบประกอบแบบขนนกที่มีใบย่อยเป็นรูปวงรี โคนใบและปลายใบโค้งมน เนื้อใบบาง สัมผัสเรียบลื่นแต่ไม่เป็นมันเงา ยอดอ่อนจะมีโทนสีน้ำตาลอมแดง
• ดอกกาฬพฤกษ์ ช่อดอกมีขนาดใหญ่และมีความหนาแน่นของดอกย่อยค่อนข้างมาก ดอกย่อยมีกลีบรูปไข่ 5 กลีบ ตอนที่เป็นดอกตูมจนถึงช่วงแรกที่เริ่มบานจะมีสีแดงคล้ำ บานแล้วจึงเปลี่ยนเป็นสีส้มอมชมพูและส่งกลิ่นหอม แต่ละปีจะออกดอกแค่ช่วงเดียวตอนปลายฤดูหนาว
• ผล ผลมีลักษณะเป็นฝักยาวทรงกระบอก เปลือกหนาและแข็ง ด้านนอกเป็นผิวขรุขระสีเกือบดำ เมื่อแก่ ฝักจะแตกออกให้เห็นด้านในสีน้ำตาลอ่อน  มีเมล็ดรูปวงรีสีครีมจำนวนมาก

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

 สูง 10-20 เมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

 ขนาดทรงพุ่ม 10-15 เมตร

 

ความต้องการแสง  

• ต้องการแสงแดด 100 %

 

ความต้องการน้ำ  

•  ควรรดน้ำเป็นประจำทุกวันในช่วงต้นกล้าและช่วงย้ายที่ปลูกใหม่ จากนั้นรดน้ำ 5-7วัน/ครั้ง เพราะเป็นพืชทนแล้งได้ดี

 

ชอบดินประเภท

•  ชอบดินร่วนซุย

 

ประโยชน์การใช้สอย

•  เปลือกและเมล็ด ใช้รับประทานเป็นยาทำให้อาเจียน และเป็นยาถ่ายพิษไข้ได้ดี 
• เนื้อในฝักใช้ปรุงรับประทานเป็นยาระบายอ่อน ๆ ระบายอุจจาระธาตุ แก้พรรดึกไม่ไซ้ท้อง และระบายท้องเด็กได้ดีมาก โดยสามารถรับประทานได้ถึงครั้งละ 8 กรัม จะไม่ปวดมวนและไม่ไซ้ท้องเลย แต่ความแรงของยานี้จะสู้ต้นคูนไม่ได้
• คนแก่จะนำเนื้อในฝักกินกับหมาก

 

การเก็บเกี่ยว

• ออกดอกในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ – เดือนมีนาคม

 

การขยายพันธุ์

• การเพาะเมล็ด 

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ