ชื่อ – ชนิด พันธุ์

โป๊ยกั๊ก หรือ จันทน์แปดกลีบ

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Illicium Verum Hook. f.

 

ประวัติ

มีถิ่นกำเนิดในจีน

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น  ราก ใบ ดอก ผล )

• โป๊ยกั๊กจัดเป็นไม้ยืนต้นทรงพุ่มขนาดเล็กอายุยืนมีใบเขียวตลอดปีและมีความสูงได้ถึง 18 เมตร ลำต้นตั้งตรง เปลือกมีสีขาวเทา ลักษณะหยาบเล็กน้อย ต้นแก่จะมีรอยแตกไม่เป็นระเบียบ 
• ใบออกเป็นใบเดี่ยวโดยออกเป็นกลุ่ม 3-6 ใบ ยาว 5.5-10.5 เซนติเมตร กว้าง 1.6-4.5 เซนติเมตร ลักษณะของใบเป็นรูปใบหอกกลับถึงรูปรีแคบ โคนใบสอบ ปลายใบแคบเป็นแถบยาว ส่วนปลายสุดเว้าหรือแหลม หน้าใบสีเขียวเข้มผิวลื่นเป็นมันหลังใบสีเขียวอ่อนมีขนนุ่มอยู่เบาบาง 
• ดอกออกที่ง่ามใบ ก้านดอกยาว 1.5-4 เซนติเมตร มีกลีบหุ้มดอก 8-12 กลีบ เรียงซ้อมกัน 2-3 วง ดอกเป็นดอกเดียว มีสีเหลือง บางครั้งอาจแต้มด้วยสีชมพูถึงสีแดง ลักษณะของดอกเป็นรูปทรงกลมแกมรูปถ้วย กลีบดอกมี 10 กลีบ กลีบมีลักษณะเป็นรูปรีกว้าง ขอบกลีบมีขนและเป็นกระพุ้ง 
• ผลมีลักษณะเป็นกลีบโดยรอบ มองเห็นได้เป็นรูปดาว มีประมาณ 5-13 กลีบ แต่ที่พบมากโดยส่วนใหญ่มักจะเป็น 8 กลีบ ผลดิบมีสีเขียว ผลแห้งมีกลีบหนาแข็ง มีสีน้ำตาลเข้ม ในกลีบแต่ละกลีบจะมีเมล็ด 1 เมล็ด มีลักษณะเป็นรูปไข่และแบน ผิวมีสีน้ำตาลเรียบและเป็นเงา ผลมีกลิ่นหอม

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

สูง 10-15  เมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

ทรงพุ่มกว้าง 4-8 เมตร 

 

ความต้องการแสง 

• ต้องการแดด 100 %

 

ความต้องการน้ำ  

• ต้องคอยรดน้ำสม่ำเสมอทุกวัน วันละ 1 ครั้ง

 

ชอบดินประเภท

• ชอบดินร่วน

 

ประโยชน์การใช้สอย

• ช่วยบำรุงธาตุในร่างกาย 
• ช่วยแก้ธาตุพิการ
• ช่วยขับเสมหะ 
• เมล็ดโป๊ยกั๊กเมื่อนำมาสกัดจะได้กรดชิคิมิก (Shikimic acid) อันเป็นสารตั้งต้นสำคัญในการสังเคราะห์ยาทามิฟลู (Tamiflu)
• ต้านเชื้อไวรัสได้หลายชนิด รวมไปถึงไข้หวัดนกและไข้หวัดใหญ่ 2009
• ช่วยแก้หวัด ลดไข้
• น้ำมันหอมระเหยใช้ผสมกับชะเอมช่วยแก้อาการไอ
• น้ำมันหอมระเหยนำมาใช้ผสมในยาผงสำหรับแก้หืดและยาสำหรับสัตว์
• ช่วยรักษาอาการอักเสบเรื้อรังในระบบทางเดินหายใจ ระบบทางเดินอาหาร และระบบทางเดินปัสสาวะ
• ช่วยบรรเทาอาการหลอดลมอักเสบ
• ช่วยแก้ลมกองหยาบ
• ช่วยแก้อาการปวดท้อง แก้อาการท้องอืด จุกเสียดในเด็กทารก
• ช่วยแก้อาการอาหารไม่ย่อย

 

การเก็บเกี่ยว

• เมื่อเมล็ดโป๊ยกั๊กเปลี่ยนเป็นสีเหลืองน้ำตาล จะถูกเก็บเกี่ยว มัดด้วยดอกย่อยในพื้นที่ที่มีการระบายอากาศ แล้วนวดด้วยผ้า โป๊ยกั๊กสามารถตากแห้งเป็นช่อในอากาศได้

 

การขยายพันธุ์

• การเพาะเมล็ด

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

ปีบ หรือ เต็กตองโพ่,กาซะลอง,กาสะลอง,กาดสะลอง,กาสะลองคำ,ก้องกลางดง,กางของ 

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Millingtonia Hortensis

 

ประวัติ

มีถิ่นกำเนิดในเขตร้อนของทวีปเอเชียบริเวณประเทศพม่าและไทย โดยมักจะพบขึ้นกระจัดกระจายทั่ว ๆ ไป ตามป่าเบญจพรรณและป่าดิบแล้ง จากนั้นจึงได้กระจายพันธุ์ไปยังบริเวณใกล้เคียงปัจจุบันสามารถพบได้ในหลายประเทศ เช่น ลาว กัมพูชา มาเลเซีย อินโดนีเซีย บังคลาเทศ และอินเดีย

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น  ราก ใบ ดอก ผล )

• ต้นปีบ เป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็กถึงขนาดกลาง ลำต้นตรง มีความสูงประมาณ 5-10 เมตร เปลือกต้นเป็นสีเทาเข้มแตกเป็นร่องลึก มีช่องอากาศ รากเกิดเป็นหน่อ เจริญเป็นต้นใหม่ได้ 
• ใบปีบ ลักษณะของใบเป็นใบประกอบแบบขนนก 3 ชั้น มีความกว้างประมาณ 13-20 เซนติเมตรและยาวประมาณ 16-26 เซนติเมตร ก้านใบยาว 3.5-6 เซนติเมตร ที่ตัวใบจะประกอบไปด้วยแกนกลางยาวประมาณ 13-19 เซนติเมตร มีใบย่อย 4-6 คู่ กว้างประมาณ 2.5-3 เซนติเมตรและยาวประมาณ 4-5 เซนติเมตร ลักษณะใบมีรูปร่างคล้ายรูปหอกแกมรูปไข่ ปลายใบเรียวแหลม ฐานใบเป็นรูปลิ่ม ขอบใบหยักเป็นซี่หยาบ ๆ เนื้อใบเกลี้ยงบางคล้ายกับกระดาษ
• ดอกปีบ ลักษณะดอกเป็นช่อกระจุกแยกแขนง มีความยาวประมาณ 10-25 เซนติเมตร ดอกย่อยจะประกอบไปด้วยกลีบเลี้ยงสีเขียว ดอกมีกลิ่นหอม มีความกว้างประมาณ 0.5 เซนติเมตรและยาวประมาณ 6-10 เซนติเมตร เชื่อมกันเป็นหลอดปากแตร แยกออกเป็น 5 แฉก 3 แฉกรูปขอบขนาน 2 แฉกล่างค่อนข้างแหลม มีเกสรตัวผู้จำนวน 4 ก้าน สองคู่จะยาวไม่เท่ากัน และมีเกสรตัวเมียจำนวน 1 ก้าน อยู่เหนือวงกลีบ โดยดอกปีบจะออกดอกในช่วงเดือนพฤศจิกายนถึงเดือนพฤษภาคม
• ผลปีบ ลักษณะเป็นผลแห้งแตก ผลแบนยาว ขอบขนาน มีเนื้อและเมล็ดจำนวนมาก เป็นแผ่นบางมีปีก

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

สูง 5 – 10  เมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

   ทรงพุ่มกว้าง 3 – 5  เมตร 

 

ความต้องการแสง 

• ต้องการแสงแดด 100%

 

ความต้องการน้ำ  

• รดน้ำ 3 – 4 วัน/ครั้ง 

 

ชอบดินประเภท

• ชอบดินร่วนซุย

 

ประโยชน์การใช้สอย

• ดอกมีสรรพคุณเป็นยาบำรุงกำลัง ช่วยบำรุงโลหิต ใช้เป็นยารักษาไซนัสอักเสบ ช่วยรักษาริดสีดวงจมูก ด้วยการใช้ดอกที่ตากแห้งแล้วนำมามวนเป็นบุหรี่สูบเพื่อรักษาอาการ ใช้เป็นยาแก้ลม 
• รากช่วยบำรุงปอด ช่วยรักษาวัณโรค ช่วยรักษาปอดพิการ
• ใบใช้มวนเป็นบุหรี่สูบแทนฝิ่น เพื่อช่วยขยายหลอดลมและรักษาอาการหอบหืดได้เช่นกัน        

 

การเก็บเกี่ยว

•  ดอกปีบจะออกดอกในช่วงเดือนพฤศจิกายน – เดือนพฤษภาคม

 

การขยายพันธุ์

• การเพาะเมล็ด

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

  แคดอกแดง หรือ แคแดง,แค

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Sesbania Grandiflora (L.) 

 

ประวัติ

 มีถิ่นกำเนิดในประเทศอินเดียหรือในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น ใบ ดอก ผล )

• ไม้ต้นขนาดเล็ก สูง 3-6 เมตร แตกกิ่งก้านสาขามาก เปลือกต้นสีน้ำตาลปนเทา ขรุขระ แตกเป็นสะเก็ด
• ใบ เป็นใบประกอบแบบขนนก ออกเรียงสลับ ใบย่อยรูปรีขอบขนาน กว้าง 1-1.5 ซม.  ยาว 3-4 ซม. ปลายใบและโคนใบมน ขอบใบเรียบ แผ่นใบเรียบ สีเขียว
• ดอกจะออกเป็นช่ออยู่ตามบริเวณซอกใบประมาณ 2 – 4 ดอก มีสีแดง ซึ่งมีกลิ่นหอม
• ผลจะมีลักษณะเป็นฝัก โดยฝักเมื่อแก่จะแตกออกเป็น 2 ซีก มีเมล็ดภายในจำนวนมาก สีน้ำตาล ลักษณะกลมแป้น

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

สูง 3-6 เมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

ทรงพุ่มโปร่ง

 

ความต้องการแสง  

• ต้องการแสงแดด 100 %

 

ความต้องการน้ำ  

• ต้องการน้ำในระดับปานกลาง
• หลังจากที่เราลงปลูกแล้ว ให้รดน้ำอย่างสม่ำเสมอทั้งตอนเช้า-เย็น
• หลังจากที่แคงอกเป็นต้น และเจริญแข็งแรงดี ควรจะลดการให้น้ำลงบ้าง เหลือประมาณ 3-4 วัน/ครั้ง

 

ชอบดินประเภท

•  ดินทุกชนิด

 

ประโยชน์การใช้สอย

• เปลือก ต้มหรือฝนรับประทาน แก้โรคบิดมีตัว
• เปลือกแก้มูกเลือด แก้ท้องเดิน ท้องร่วง คุมธาตุ
• เปลือกภายนอก ใช้ชะล้างบาดแผล
• ดอก,ใบ รับประทานแก้ไข้เปลี่ยนอากาศ เปลี่ยนฤดู (แก้ไข้หัวลม)
• ดอกแคมีคุณสมบัติเป็นยาแก้อาการปวดศีรษะข้างเดียวหรือ “ไมเกรน” ได้ดี
• รับประทานใบแคทำให้ระบาย
• ใบแค ตำละเอียด พอกแก้ช้ำชอก

 

การเก็บเกี่ยว

• เมื่อปลูกไปแล้วประมาณ 3 เดือน ก็เริ่มเก็บผลผลิตได้แล้ว จะมีผลผลิตออกทุกวัน

 

การขยายพันธุ์

• การเพาะเมล็ด

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

  แคดอกขาว หรือ แคขาว,แค

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Sesbania Grandiflora (L.) 

 

ประวัติ

 มีถิ่นกำเนิดในประเทศอินเดียหรือในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น ใบ ดอก ผล )

• ไม้ต้นขนาดเล็ก สูง 3-6 เมตร แตกกิ่งก้านสาขามาก เปลือกต้นสีน้ำตาลปนเทา ขรุขระ แตกเป็นสะเก็ด
• ใบ เป็นใบประกอบแบบขนนก ออกเรียงสลับ ใบย่อยรูปรีขอบขนาน กว้าง 1-1.5 ซม.  ยาว 3-4 ซม. ปลายใบและโคนใบมน ขอบใบเรียบ แผ่นใบเรียบ สีเขียว
• ดอกจะออกเป็นช่ออยู่ตามบริเวณซอกใบประมาณ 2 – 4 ดอก มีสีแดง ซึ่งมีกลิ่นหอม
• ผลจะมีลักษณะเป็นฝัก โดยฝักเมื่อแก่จะแตกออกเป็น 2 ซีก มีเมล็ดภายในจำนวนมาก สีน้ำตาล ลักษณะกลมแป้น

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

สูง 3-6 เมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

ทรงพุ่มโปร่ง

 

ความต้องการแสง  

• ต้องการแสงแดด 100 %

 

ความต้องการน้ำ  

• ต้องการน้ำในระดับปานกลาง
• หลังจากที่เราลงปลูกแล้ว ให้รดน้ำอย่างสม่ำเสมอทั้งตอนเช้า-เย็น
• หลังจากที่แคงอกเป็นต้น และเจริญแข็งแรงดี ควรจะลดการให้น้ำลงบ้าง เหลือประมาณ 3-4 วัน/ครั้ง

 

ชอบดินประเภท

•  ดินทุกชนิด

 

ประโยชน์การใช้สอย

• เปลือก ต้มหรือฝนรับประทาน แก้โรคบิดมีตัว
• เปลือกแก้มูกเลือด แก้ท้องเดิน ท้องร่วง คุมธาตุ
• เปลือกภายนอก ใช้ชะล้างบาดแผล
• ดอก,ใบ รับประทานแก้ไข้เปลี่ยนอากาศ เปลี่ยนฤดู (แก้ไข้หัวลม)
• ดอกแคมีคุณสมบัติเป็นยาแก้อาการปวดศีรษะข้างเดียวหรือ “ไมเกรน” ได้ดี
• รับประทานใบแคทำให้ระบาย
• ใบแค ตำละเอียด พอกแก้ช้ำชอก

 

การเก็บเกี่ยว

• เมื่อปลูกไปแล้วประมาณ 3 เดือน ก็เริ่มเก็บผลผลิตได้แล้ว จะมีผลผลิตออกทุกวัน

 

การขยายพันธุ์

• การเพาะเมล็ด

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

 ดอกจำปา หรือ จำปาเขา,จำปาทอง,จำปาป่า,จุมปา,จุ๋มป๋า,จำปากอ,มณฑาดอย 

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Michelia Champaca (L.)

 

ประวัติ

 ถิ่นกำเนิดอยู่ทางตอนใต้ของประเทศจีน มาเลเซีย อินเดีย มาเลเซีย อินโดนีเซีย และประเทศไทย 

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น ใบ ดอก ผล )

• ต้นจำปาเป็นไม้ยืนต้นที่มีขนาดสูง โดยมีความสูงประมาณ 15-30 เมตร ลำต้นตั้งตรง เปลา มีลักษณะเป็นทรงพุ่ม เรือนยอดทรงปิรามิด ขนาดพุ่มประมาณ 4-5 เมตร สูงโปร่งคล้ายรูปกรวยคว่ำ สำหรับในประเทศไทยของเรามักพบได้ทั่วไป ในป่าดงดิบ โดยเฉพาะทางภาคใต้และภาคเหนือ
• ใบ มีรูปทรงรีหรือรูปไข่ โคนใบมน ปลายใบเรียวแหลม กว้างประมาณ 4-9 เซนติเมตร และยาวประมาณ 10-22 เซนติเมตร เส้นแขนงของใบมีประมาณ 12-20 คู่ ส่วนก้านใบมีความยาวประมาณ 2-4 เซนติเมตร ขอบใบเป็นคลื่นเล็กน้อย
• ดอก ในส่วนของดอก ต้นจำปาสามารถออกดอกได้ตลอดทั้งปี ดอกมีสีส้ม โดยจะออกตามซอกใบ กลีบดอกมีประมาณ 10-15 กลีบ กลีบชั้นนอกรูปหอกกลับ กว้างประมาณ 1.5 เซนติเมตร และยาวประมาณ 4-4.5 เซนติเมตร ส่วนกลีบชั้นในจะสั้นและแคบกว่า กาบหุ้มดอกมีสีเขียวอ่อน เมื่อดอกบานจะส่งกลิ่นหอมแรง 
• ผล ลักษณะของผลต้นจำปา มีผลเป็นช่อยาว รูปทรงรีหรือรูปไข่ ในแต่ละช่อประกอบไปด้วยผลย่อยประมาณ 8-40 ผล ขนาดของผลกว้างประมาณ 1-1.5 เซนติเมตร และยาว 1.5-2 เซนติเมตร เปลือกหุ้มผลแข็ง ผลอ่อนสีเขียว ผลแก่สีน้ำตาลซึ่งผลแก่จะแห้งและแตกออก เมล็ดด้านในผลมีเนื้อหุ้ม เมล็ดอ่อนเนื้อหุ้มมีสีขาว ส่วนเมล็ดแก่เนื้อมหุ้มสีแดง ในแต่ละผลมีเมล็ดประมาณ 1-6 เมล็ด

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

สูง  15-30 เมตร 

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

 ทรงพุ่มกว้าง 4-5 เมตร

 

ความต้องการแสง  

• ต้องการแสงแดด 100 %

 

ความต้องการน้ำ  

• ปานกลาง ไม่ทนน้ำท่วมขัง รดน้ำให้ชุ่ม 4-5 วัน/ครั้ง

 

ชอบดินประเภท

•  ชอบดินร่วน  ดินร่วนปนทราย

 

ประโยชน์การใช้สอย

•  ดอก ผล เมล็ด ช่วยบำรุงธาตุ ช่วยบำรุงประสาท ช่วยกระจายโลหิต 
• ไม้จำปาสามารถสร้างบ้านเรือน ต่อเรือ ใช้ทำเป็นเฟอร์นิเจอร์ ทำเครื่องมือ เครื่องกลึง หีบใส่ของ เครื่องแกะสลักต่าง ๆ รวมไปถึงของเล่นเด็ก ฯลฯ

 

การเก็บเกี่ยว

• ออกดอกตลอดปี จะมีดอกมากในช่วงฤดูฝน ปลูกนานกว่า 3 ปี 

 

การขยายพันธุ์

• เพาะเมล็ด ทาบกิ่ง หรือตอนกิ่ง

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

 ชงโค หรือ เสี้ยวดอกแดง, กะเฮอ, สะเปซี, เสี้ยวหวาน

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Bauhinia Qurpurea L.

 

ประวัติ

 ถิ่นกำเนิดทางตอนใต้ของประเทศจีน รวมไปถึงฮ่องกง และทางเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น ใบ ดอก ผล )

• ต้น เป็นไม้ยืนต้นสูงประมาณ 5-15 เมตร กิ่งอ่อนมีขนปกคลุม
• ใบ มีลักษณะเป็นใบเดี่ยวรูปหัวใจ ปลายใบเว้าลึกมาก ปลายใบทั้งสองด้านกลมมน มองดูคล้ายใบ แฝดติดกัน ใบทั้งสองด้านมักพันเข้าหากันเหมือนปีกผีเสื้อ
• ดอก ชงโคจะเริ่มผลัดใบในช่วงฤดูหนาวปลายปี แล้วจะผลิใบในช่วงเดือนเมษายนถึงพฤษภาคม  หลังจากนั้นก็จะเริ่มทยอยออกดอกมาเรื่อยๆ เมื่อดอกบาน ดอกจะส่งกลิ่นหอมอ่อนๆ ดอกสามารถออกได้ตลอดทั้งปี โดยจะออกดอกเป็นช่อสะพรั่งตามปลายกิ่งสวยงาม มีม่วงอมสีชมพูถึงสีม่วงแดง รูปทรงคล้ายดอกกล้วยไม้  แต่ละช่อมีดอกย่อยราว 6-10 ดอก แต่ละดอก มีกลีบย่อย 5 กลีบ ตรงกลางดอกมีเกสรตัวผู้เป็นเส้นยาว 5 เส้น ยื่นไปที่ปลาย
• ผลหรือฝักชงโคมีลักษณะเป็นฝักคล้ายฝักถั่ว มีรูปร่างแบน ฝักมีขนปกคลุม ฝักมีขนาดกว้าง 1-2 ซม. ยาว 20-25 ซม. ฝักจะเริ่มทยอยติดตั้งแต่ช่วงเดือนกรกฎาคม จนแก่ในช่วงเดือนกันยายน ฝักแก่จะมีสีน้ำตาล และเมื่อแก่จัดจะมีสีดำ

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

สูง  5-15 เมตร 

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

 ขนาดทรงพุ่ม 3-5 เมตร

 

ความต้องการแสง  

• ต้องการแสงแดด 100 %

 

ความต้องการน้ำ  

• รดน้ำ สัปดาห์ละ 2-3 ครั้ง

 

ชอบดินประเภท

•  ชอบดินร่วน  ดินร่วนปนทราย

 

ประโยชน์การใช้สอย

•  ใบนำมาตากแดด ใช้ชงเป็นชาดื่ม ใบนำมาขยี้ และผสมน้ำเล็กน้อยใช้ประคบรักษาแผล และช่วยในการห้ามเลือด ใบอ่อนใช้เคี้ยวเพื่อลดกลิ่นปาก
• ดอกนำมาต้มน้ำดื่ม ช่วยลดอาการไอ ทำให้ชุ่มคอ
• เปลือกลำต้นนำมาต้มน้ำดื่ม ใช้รักษาอาการท้องเสีย และอาหารเป็นพิษน้ำต้มจากเปลือกใช้เป็นยาขับปัสสาวะ
• ราก นำมาต้มน้ำดื่ม ใช้เป็นยาขับลมน้ำต้มจากรากใช้เป็นยาขับปัสสาวะ

 

การเก็บเกี่ยว

• เริ่มผลัดใบในช่วงฤดูหนาวปลายปี แล้วจะผลิใบในช่วงเดือนเมษายนถึงพฤษภาคม หลังจากนั้นก็จะเริ่มทยอยออกดอกมาเรื่อยๆ เมื่อดอกบาน ดอกจะส่งกลิ่นหอมอ่อนๆ ดอกสามารถออกได้ตลอดทั้งปี
•  ฝักเริ่มทยอยติดตั้งแต่ช่วงเดือนกรกฎาคม จนแก่ในช่วงเดือนกันยายน 

 

การขยายพันธุ์

• เพาะเมล็ด การตอนกิ่ง และปักชำ

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

 งิ้ว หรือ งิ้วหนาม, งิ้วบ้าน,งิ้วแดง,งิ้วปง,งิ้วปงแดง

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Bombax ceiba (L.)

 

ประวัติ

เป็นพืชพื้นเมืองในแอฟริกาตะวันตก อินเดีย เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จนถึงออสเตรเลียภาคเหนือ

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น ใบ ดอก ผล )

•  งิ้วเป็นไม้ยืนต้นเนื้ออ่อน ขนาดกลางถึงใหญ่ สูงได้ถึง 30 เมตร ผลัดใบ เรือนยอดโปร่ง กิ่งก้านมีหนามแหลม ลำต้นเปล่าตรง เปลือกนอกน้ำตาลเทา เรียบ มีน้ำแข็ง เปลือกในสีขาว มีริ้วสีชมพูตามยาว กระพี้สีขาว มีขนสั้นนุ่มตามกิ่ง
• ใบ มีลักษณะเป็นช่อใบประกอบด้วยใบย่อย 4-7 ใบ ใบเป็นมันค่อนข้างหนา ก้านใบสีขาวมองเห็นชัดเจน ใบย่อยรูปรี ปลายใบเรียวแหลมเรียงกันคล้ายกับรูปนิ้วมือ มีสีเขียวไม่มีขน
• ดอกมีลักษณะขนาดใหญ่ ออกเป็นช่อตามปลายกิ่ง ดอกมี 5 กลีบ สีออกแดงหรือส้มปนสีเหลือง กลีบดอกมีขนปกคลุม ดอกเมื่อบานเต็มที่จะมีความกว้างประมาณ 10 เซนติเมตร มีลักษณะแข็งเลื่อมเป็นมัน

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

สูงได้ถึง 30 เมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

รูปทรงพุ่มเป็นรูปไข่

 

ความต้องการแสง  

• ต้องการแสงแดด 100 %

 

ความต้องการน้ำ  

• ไม่ชอบน้ำมาก สำหรับต้นที่โตกว่า 1-2 ปี ขึ้นไป สามารถอยู่ได้เองโดยอากาศน้ำตามธรรมชาติ จึงพบว่าต้นงิ้วสามารถขึ้นได้เอง แม้จะไม่ได้มีการให้น้ำหรือดูแล

 

ชอบดินประเภท

•  ต้นงิ้วเจริญเติบโตได้ดีในดินที่ไม่อุ้มน้ำ ลักษณะดินโปร่ง

 

ประโยชน์การใช้สอย

• ใช้เปลือกต้นช่วยบำรุงระบบไหลเวียนโลหิต บรรเทาอาการบวมจากการกระแทก รักษากระเพาะอาหารอักเสบเรื้อรัง บรรเทาอาการท้องเดิน แก้บิด อัมพาต เอ็นอักเสบ
• ดอกช่วยห้ามเลือด รักษาแผล ฝีหนอง บรรเทาอาการท้องเดิน บิดมูกเลือด ช่วยขับปัสสาวะ
• รากหรือเปลือกรากใช้สมานแผล ห้ามเลือด รักษาแผลในกระเพาะอาหาร บรรเทาอาการฟกช้ำบวมจากการกระแทก รากเป็นยาบำรุงกำลัง
• ผลอ่อนใช้บำบัดรักษาแผลเรื้อรังในไต เมล็ดใช้เป็นยาร่วมกับพิมเสนรักษาโรคหนองในเรื้อรัง

 

การเก็บเกี่ยว

• ดอกงิ้วจะบานช่วงหนาวต่อร้อน ราวเดือนกุมภาพันธ์

 

การขยายพันธุ์

• เพาะเมล็ด 

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ