วิธีการปลูกไม้ป่าและการดูแลหลังการปลูก

 

1. กำหนดวัตถุประสงค์ที่จะปลูก

ข้อคำนึงถึงเบื้องต้นในกรณีที่พื้นที่เตรียมการปลูกเป็นดินเหนียวจัดควรเอาน้ำรดให้ชุ่มเสียก่อนเพื่อให้ขุดง่ายเบาแรงขึ้นดินที่ขุดขึ้นควรใช้ปูนขาวหรือสารเคมีปรับปรุงดินบางชนิด เช่น โดโรไมค์ (โดโลไมท์ (dolomite)เป็นปูนชนิดหนึ่งที่มีส่วนประกอบของธาตุแคลเซียม(Ca)และแมกนีเซียม(Mg)โดโลไมท์มีลักษณะทางเคมีเป็นด่างจึงใช้ในการปรับสภาพดินที่เป็นกรดให้มีความเป็นด่างเพิ่มขึ้น) ผสมกับทรายและปุ๋ยคอกหรือปุ๋ยหมักคลุกเคล้ากับเนื้อดินตากแดดทิ้งไว้นานประมาณ 1-2 สัปดาห์รดน้ำเป็นระยะพร้อมกับพรวนดินตามสมควรจะทำให้ดินร่วนและดีขึ้นสำหรับพื้นที่ที่ดินเป็นดินปนทรายมากการปรับปรุงดินจำเป็นต้องใส่ปูนขาวและปุ๋ยคอกเพื่อทำให้ดินจับเป็นก้อนแน่นอุ้มน้ำและมีอาหารพืชมากขึ้น

2. สำรวจพื้นที่เพื่อกำหนดเป็นที่ปลูก และคัดเลือกชนิดพันธุ์ไม้ที่จะปลูก รวมทั้งจัดหากล้าไม้

การกำหนดพื้นที่ปลูกเมื่อผู้ปลูกได้ตัดสินใจกำหนดวัตถุประสงค์ของการปลูกต้นไม้ไว้เรียบร้อยแล้;สิ่งที่จำเป็นต้องกระทำต่อไปคือการกำหนดพื้นที่เพื่อให้มีความเหมาะสมกับชนิดพันธุ์ไม้ที่เลือกปลูกหากเลือกพื้นที่ปลูกไม่สอดคล้องกับชนิดพันธุ์ไม้ที่ปลูกจะทำให้ได้ประโยชน์ไม่ตรงตามวัตถุประสงค์โดยทั่วไปแล้วมีปัจจัยที่เกี่ยวข้องนำมาประกอบการพิจารณาดังนี้ ปัจจัยแรกเกี่ยวกับลักษณะของดินผู้ปลูกควรพิจารณาสภาพของดินว่ามีความอุดมสมบูรณ์หรือลักษณะดินเป็นดินประเภทใดมีสภาพความเป็นกรดหรือเป็นด่างอย่างไรเป็นดินเหนียวดินร่วนหรือดินร่วนปนทรายมีการระบายน้ำได้ดีหรือไม่เพียงใดพื้นที่เป็นที่ราบลุ่มหรือมีความลาดเอียงใกล้ไกลแหล่งน้ำเหมาะสมกับพันธุ์ไม้ชนิดใดนอกจากนี้ยังต้องคำนึงถึงสภาพดินฟ้าอากาศประกอบอีกด้วยประการต่อมาต้องคำนึงถึงสิ่งแวดล้อมพื้นที่ที่จะกำหนดปลูกว่ามีสภาพเป็นอย่างไรต้องให้มีความปลอดภัยกับต้นไม้และปัจจัยสุดท้ายคือการกำหนดระยะปลูก

ผู้ปลูกจะต้องกำหนดระยะปลูกระหว่างต้นไม้ให้มีความเหมาะสมกับชนิดและขนาดของต้นไม้ที่จะปลูก

การจัดหากล้าไม้ประสานงานกับกรมป่าไม้หรือหน่วยงานในสังกัดกรมป่าไม้เพื่อขอรับกล้าไม้หรือจัดหาด้วยวิธีการเพาะต้นกล้า

3. การเตรียมพื้นที่ปลูก

การเตรียมดินเป็นเรื่องสำคัญอย่างยิ่งของการปลูกต้นไม้และจะให้ได้ผลดีจะต้องมีการเตรียมการล่วงหน้าพอสมควรปรับระดับพื้นที่ให้ได้ตามต้องการเสียก่อนและเพื่อความสวยงามเป็นระเบียบเรียบร้อย ผู้ปลูกควรได้กำหนดแผนผังการปลูกต้นไม้ไว้ก่อนขั้นตอนต่อไปเป็นเรื่องปกติไม่ว่าดินจะเป็นดินชนิดใดหรือมีทำเลเป็นอย่างไรจะต้องทำการขุดหลุมดังนี้

4. จัดหาอุปกรณ์และเตรียมวัสดุสำหรับใช้ปลูกต้นไม้

1. อุปกรณ์เครื่องมือเครื่องใช้ในการปลูกต้นไม้ควรจัดหาและเตรียมให้พร้อมเพื่อความสะดวกในการปลูกต้นไม้มีจอบเสียมพลั่วตักดินบุ้งกี๋ตลอดจนยานพาหนะลำเลียงขนส่งกล้าไม้ไปยังจุดที่เตรียม        หลุมปลูก

2. หน้าดินผสมสำหรับกลบหลุมปลูกปุ๋ยคอกปุ๋ยหมักสำหรับรองก้นหลุมตลอดจนสารอุ้มน้ำ(ถ้ามี)และใช้ในกรณีปลูกก่อนหรือหลังฤดูฝน

3. หลักค้ำยันยึดต้นไม้กันลมพัดโยกและช่วยในการทรงตัวของต้นไม้ให้ตั้งตรงเชือกสำหรับผูกยึดต้นไม้กับหลัก

 

5. การปลูก

ต้นไม้ที่นำมาปลูกส่วนใหญ่มักจะบรรจุในถุงพลาสติกให้ใช้มีดกรีดถุงออกควรระวังคืออย่าให้รากของต้นไม้ได้รับความกระทบกระเทือนมากนักเสร็จแล้ววางต้นไม้ลงในหลุมที่ขุดให้ระดับรอยต่อระหว่างลำต้นกับรากอยู่เสมอกับระดับขอบหลุมแล้วกลบหลุมด้วยดินผสมที่เตรียมไว้สำหรับปลูกหรือใช้ดินที่ขุดขึ้นจากหลุมที่เป็นดินร่วนปนทรายหรือดินที่มีความร่วนซุยดีอย่าใช้ดินเหนียวที่แน่นหรือดินที่มีกรวดหินมากๆกลบหลุมเพราะจะเป็นปัญหาทำให้รากต้นไม้เจริญเติบโตได้ไม่ดีเมื่อกลบหลุมเสร็จแล้วใช้เท้าเหยียบดินให้แน่นพอประมาณนำเศษใบไม้หญ้าหรือฟางมาคลุมรอบโคนต้นเพื่อรักษาความชื้นและป้องกันการกัดเซาะของน้ำในขณะรดน้ำต้นไม้หาไม้หลักซึ่งมีความสูงมากกว่าต้นไม้พอประมาณมาปักข้างๆผูกเชือกยึดกับต้นไม้อย่างหลวมๆเพื่อช่วยในการทรงตัวของต้นไม้และป้องกันลมพัดโยกเมื่อปลูกเสร็จรดน้ำให้ชุ่มและถ้าเป็นไปได้ควรรดน้ำวันละครั้งจนต้นไม้ตั้งตัวได้กรณีที่ปลูกเป็นพื้นที่มากๆควรปลูกในช่วงฤดูฝนขณะฝนตกหรือหลังฝนตกใหม่ๆเพื่อประหยัดค่าใช้จ่ายในการรดน้ำต้นไม้ภายหลังการปลูกต้นไม้โดยปกติควรรดน้ำติดต่อกันทุกวันในเวลาเย็นอย่างน้อยวันละ 1 ครั้งตลอด 1 สัปดาห์การรดน้ำควรรดน้ำให้ชุ่มถ้าต้องการทราบว่าได้รดน้ำเพียงพอแล้วหรือไม่ให้ทดลองขุดดินดูว่าน้ำซึมลง ไปถึงบริเวณรากต้นไม้หรือยังถ้ารดน้ำน้อยไปน้ำจะซึมลงไปไม่ถึงบริเวณรากต้นไม้การพรวนดินใส่ปุ๋ยและการกำจัดวัชพืชวัชพืชเป็นตัวการที่ทำให้ต้นไม้เจริญเติบโตช้าควรมีการกำจัดวัชพืชโดยการถากถางและพรวนดินรอบโคนต้นไม้ในรัศมี 1 เมตรปีละ 2 ครั้งในขณะพรวนดินถ้ามีปุ๋ยวิทยาศาสตร์จะโรยรอบๆโคนต้นประมาณ 1-2 ช้อนโต๊ะแล้วรดน้ำหรือใส่ปุ๋ยคอกเพิ่มเติมก็ได้

6.ช่วงเวลาที่เหมาะสมในการปลูกป่า

ช่วงเวลาที่เหมาะสมในการปลูกต้นไม้ขึ้นอยู่กับปริมาณน้ำในดิน ณ ช่วงเวลานั้นในพื้นที่ที่มีฤดูกาลชัดเจนช่วงเวลาที่เหมาะสมสำหรับการปลูกต้นไม้มากที่สุดคือต้นฤดูฝนเมื่อฝนตกอย่างสม่ำเสมอและเพียงพอ การปลูกต้นไม้ในช่วงฤดูฝนเปิดโอกาสให้กล้าไม้มีเวลาในการพัฒนาระบบรากที่ลึกพอสำหรับนำน้ำมาใช้ในช่วงฤดูแล้งแรกหลังปลูกและไม่แห้งตายเมื่อฤดูแล้งมาถึงในภาคเหนือขอ’ประเทศไทยช่วงเวลาที่เหมาะสมสำหรับการปลูกคือกลางเดือนมิถุนายนจนถึงกลางเดือนกรกฎาคม

 

7.  การดูแลบำรุงรักษา

หลังจากได้ปลูกต้นไม้แล้วผู้ปลูกควรคำนึงถึงอันตรายที่อาจจะเกิดกับต้นไม้ในระยะเริ่มแรกที่มีขนาดเล็กยังตั้งตัวไม่ได้ เช่น อันตรายจากสัตว์เลี้ยง ยานพาหนะต่าง ๆ หากปลูกจำนวนน้อยอาจทำคอกป้องกันหรืออาจทำรั้วกั้นเป็นแนวไว้ได้ สำหรับต้นไม้บางชนิดที่ต้องการความเอาใจใส่มากตั้งตัวได้ยากควรจะมีการบังแดดให้ในระยะที่ตั้งตัวไม่ได้ อย่างไรก็ตามการปลูกต้นไม้ให้สามารถเจริญเติบโตได้ดีจำเป็นต้องได้รับการเอาใจใส่ดูแลบำรุงรักษาที่ดีจากผู้ปลูกมากพอสมควร 

***ภายหลังการปลูกต้นไม้โดยปกติควรรดน้ำติดต่อกันทุกวันในเวลาเย็นอย่างน้อยวันละ 1 ครั้ง ตลอด 1 สัปดาห์ หลังจากนั้นอาจให้ลดลงเป็นวันเว้นวัน หรือ 2 วัน ครั้งจนสังเกตเห็นต้นไม้ตั้งตัวได้ ***

การพรวนดินใส่ปุ๋ยและการกำจัดวัชพืช วัชพืชเป็นตัวการที่ทำให้ต้นไม้เจริญเติบโตช้าควรมีการกำจัดวัชพืชโดยการ ถากถาง และพรวนดินรอบโคนต้นไม้ในรัศมี 1 เมตร ปีละ 2 ครั้ง ในขณะพรวนดินถ้ามีปุ๋ยวิทยาศาสตร์จะโรยรอบ ๆ โคนต้นประมาณ 1-2 ช้อนโต๊ะ แล้วรดน้ำหรือใส่ปุ๋ยคอกเพิ่มเติมก็ได้

การตรวจดูแลต้นไม้และฉีดยาป้องกันกำจัดโรคและแมลง ตลอดจนระวังไฟ โดยปกติต้นไม้เป็นสิ่งมีชีวิตเหมือนกับมนุษย์ย่อมถูกแมลง โรค เห็ด รา รบกวนเป็นธรรมดา การเจริญเติบโตของต้นไม้โดยธรรมชาติมีความแข็งแรงอยู่ในตัวพอสามารถสู้ต้านทานกับโรค แมลงและเห็ดราต่าง ๆ ได้ดีพอสมควร หากผู้ปลูกช่วยบำรุงรักษาต้นไม้ให้ถูกวิธี ต้นไม้จะเจริญเติบโตได้รวดเร็วมีความสมบูรณ์เพียงพอที่จะต่อต้านอันตรายจากสิ่งเหล่านี้ได้ในระดับหนึ่ง โดยเฉพาะการหมั่นตรวจตราดูแลโรค แมลงที่เกิดกับต้นไม้ และใช้ยาฉีดกำจัดได้ทันเหตุการณ์ในกรณีที่ปลูกเป็นแปลงใหญ่ ๆ จะต้องมีการระวังไฟ ควรมีการแผ้วถางวัชพืชปีละ 2 ครั้งเป็นอย่างน้อย และทำแนวป้องกันไฟล้อมรอบ ถ้าหากปลูกเป็นแนวยาว เช่น ตามแนวถนนต้องกำจัดวัชพืชที่จะเป็นเชื้อเพลิงในช่วงปลายฤดูฝน หรือก่อนเข้าฤดูแล้งตลอดแนวทาง การดูแลบำรุงรักษาต้นไม้อย่างเอาใจใส่ และการปลูกต้นไม้จะสำเร็จหรือไม่ก็อยู่ที่การป้องกันให้ต้นไม้พ้นจากอันตรายจากไฟและอันตรายจากสิ่งแวดล้อมทั้งปวง

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

ไผ่นางฟ้า

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

dendrocalamus ninor amoenus

 

ประวัติ

• มีถิ่นกำเนิดมาจากกว่างซี  ปนะเทศจีนตอนใต้ 

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น   ใบ ดอก ผล )

• ลำต้น เส้นผ่านศูนย์กลาง 3.25 นิ้ว 
• ใบ ใบใหญ่สีเขียวเข้มเป็นมันเงา

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

• สูงได้ถึง 10  เมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

•    4-6 เมตร

 

ความต้องการแสง 

• ต้องการแสงแดด 80-95%

 

ความต้องการน้ำ  

• ต้องการน้ำมาก

 

ชอบดินประเภท

• ชอบดินร่วนที่มีความชื้นพอสมควร

 

ประโยชน์การใช้สอย

• ลำต้นสามารถนำไปใช้ประโยชน์ ทำเฟอร์นิเจอร์เครื่องจักสาน
• หน่อสามารถนำมาเป็นวัตถุดิบในการทำอาหารได้

 

การขยายพันธุ์

• ปักชำ
• แยกเหง้า
• ฝังลำ
• ตอนกิ่ง

 

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

ยมหอม

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Toona ciliata M. Roem

 

ประวัติ

ไม้ยมหอม (Toona ciliata) อยู่ในวงศ์ Meliaceae ซึ่งเป็นวงศ์เดียวกับไม้ยมหิน และมะฮอกกานี พบในป่าเบญจพรรณ เป็นไม้โตเร็วชนิดหนึ่ง ที่มีรูปทรงสวยงาม ลำต้นสูงเปลาเนื้อไม้มีสีสันสวยงาม สามารถใช้ประโยชน์ได้มากมาย โดยเฉพาะในงานตกแต่งและใช้ในงานก่อสร้างขนาดเล็กได้ดี จึงเหมาะแก่การปลูกสร้างเป็นสวนป่าเศรษฐกิจ

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น ใบ ดอก ผล )

• ต้น  ไม้ต้นสูงได้ถึง 35 เมตร โตเร็ว ลำต้นเปลาตรง เรือนยอดเป็นพุ่มกลมทึบ เปลือกหนา สีเทาปนดำ แตกเป็นร่องลึก
• ใบ  ใบเป็นใบประกอบแบบขนนก ช่อใบยาว 25-70 เซนติเมตร ใบรูปขอบขนานแกมรูปหอก กว้าง 3-5 เซนติเมตร ยาว 9-13 เซนติเมตร โคนใบเบี้ยว ปลายใบแหลม
• ดอก  ดอกสีขาวมีกลิ่นหอม ออกเป็นช่อห้อยลง ยาว 40-50 เซนติเมตร ดอกบานขนาด 3.5-5 มิลลิเมตร มีทั้งดอกสมบูรณ์เพศและดอกแยกเพศอยู่บนช่อเดียวกัน กลีบดอก 5 กลีบ ขนาด 3.5-5 มิลลิเมตร ในดอกแยกเพศจะยาวเพียง 1-3 มิลลิเมตร ผลสีน้ำตาลแดง รูปกระสวย กว้าง 1 เซนติเมตร ยาว 1.5-2 เซนติเมตร ออกดอกและติดผลช่วงเดือนเมษายน-กรกฎาคม
• ผล  ผลแห้งแตกตามยาว ผิวมีแผลระบายอากาศกระจายทั่วไป เมล็ดรูปยาวรี มีปีกสองข้างขนาดไม่เท่ากัน

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

• มากกว่า 20 เมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

• 6-8 เมตร

 

ความต้องการแสง  

• ทนต่อภาวะแห้งแล้งได้

 

ความต้องการน้ำ  

• ความชื้นพอประมาณ

 

ชอบดินประเภท

• ทุกสภาพดิน

 

ประโยชน์การใช้สอย

• ไม้ใช้สร้างบ้านเรือนและเฟอร์นิเจอร์
• ดอกเป็นสีย้อมให้สีเหลืองหรือแดงใช้ย้อมผ้าฝ้าย ผ้าไหม

 

การขยายพันธุ์

• การเพาะเมล็ด

เมล็ดที่เก็บควรเป็นเมล็ดที่ร่วงจากต้นแม่หรือเป็นเมล็ดแก่ที่ยังติดอยู่กับช่อดอก พร้อมนำมาตากแห้งประมาณ 2-3 วัน ก่อนนำมาเพาะในกระบะเพาะชำหรือเพาะในถุงพลาสติกโดยตรง ซึ่งควรใช้ดินร่วนผสมกับวัสดุอินทรีย์ เช่น มูลสัตว์ ขุ๋ยมะพร้าว แกลบ ขี้เถ้า เป็นต้น ในอัตราส่วนดินกับอินทรีย์วัตถุ 1:1 หรือ 2:1 และรดน้ำให้ชุ่มเป็นประจำทุกวัน วันละ 1-2 ครั้ง

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

ส้มป่อย ส้มพอดี (ภาคอีสาน), ส้มคอน (ไทใหญ่), ส้มขอน (เงี้ยว-แม่ฮ่องสอน), พิจือสะ พิฉี่สะ (กะเหรี่ยงแม่ฮ่องสอน), ผ่อชิละ ผ่อชิบูทู (กะเหรี่ยง-เชียงใหม่), แผละป่อย เมี่ยงโกร๊ะ ไม้ส้มป่อย (ลั้วะ), เบล่หม่าฮั้น (ปะหล่อง) เป็นต้น

 

ชื่อวิทยาศาสตร์ 

Acacia concinna (Willd.) DC.

 

ประวัติ

“ส้มป่อย” เป็นพืชยืนต้นขนาดเล็กหรือเป็นไม้พุ่ม ลักษณะลำต้นเลื้อยหาที่ยึดเกาะขึ้นไปตามกิ่งไม้ แต่ไม่มีมือจับ เถาของส้มป่อยจะแข็งแรงมาก สามารถเลื้อยไปตามต้นไม้อื่นได้สูงถึง 6-7 เมตร เปลือกต้นสีน้ำตาล เถาอ่อนสีน้ำตาลแดงมีขนกำมะหยี่หรือขนสั้นหนานุ่มอยู่ทั่วต้นกิ่งก้านมีหนามแหลมสั้นๆ อยู่ทั่วไป ใบเป็นใบประกอบแบบขนนกคล้ายใบกระถิน ใบชะอม ดอกออกเป็นช่อกระจุกทรงกลมออกตามปลายกิ่งหรือตามซอกใบข้างลำต้น มีขนนุ่มหนาแน่น มีขนาดเล็กอัดแน่นเป็นแกน กลีบดอกสีขาวนวลเป็นหลอด ออกดอกช่วงหน้าแล้ง มกราคมถึงพฤษภาคม ผลส้มป่อยเป็นฝักแบนยาว เป็นลอนคลื่น เป็นข้อๆ ตามเมล็ด ปลายฝักมีหนามแหลม สันฝักหนา ผิวขรุขระย่นเมื่อแห้ง ฝักอ่อนเปลือกสีเขียวอมแดง ฝักแก่สีน้ำตาลเข้มหรือน้ำตาลดำ แต่ละฝักมี 5-12 เมล็ด เมล็ดแบนรี สีดำผิวมัน จะติดฝักช่วงหน้าฝนประมาณพฤษภาคมถึงตุลาคม

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น   ใบ ดอก ผล )

• ต้นส้มป่อย จัดเป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็กหรือไม้พุ่มรอเลื้อยทอดลำต้นเกาะเกี่ยวขึ้นไป สูงได้ประมาณ 3-6 เมตร แต่ไม่มีมือสำหรับเกาะเลื้อยพาดพันต้นไม้อื่น เถามีเนื้อแข็ง ขนาดใหญ่ เปลือกลำต้นเป็นสีน้ำตาล เถาอ่อนเป็นสีน้ำตาลแดง มีขนกำมะหยี่หรือขนสั้นหนานุ่ม ตามลำต้นและกิ่งก้านมีหนามแหลมสั้นอยู่ทั่วไปและมีขนหูใบรูปหัวใจ ขยายพันธุ์ด้วยวิธีการเพาะเมล็ด ตอนกิ่ง และการปักชำกิ่ง เจริญเติบโตได้ดีในดินทุกประเภทที่ระบายน้ำได้ดี ชอบความชื้นปานกลางถึงน้อย และชอบแสงแดดมาก ขึ้นทั่วไปในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และเอเชียใต้ เป็นไม้ที่มีความทนทานต่อสภาพแห้งแล้งได้ดี มักพบขึ้นตามป่าคืนสภาพ ป่าดิบแล้ง ป่าเบญจพรรณ ที่ราบเชิงเขา และที่รกร้างทั่วไป
• ใบส้มป่อย ใบเป็นใบประกอบแบบขนนกสองชั้น ออกเรียงสลับ ช่อใบย่อยมีประมาณ 5-10 คู่ ส่วนช่อย่อยมีประมาณ 10-35 คู่ ต่อช่อ ใบย่อยเรียงตรงข้าม ไม่มีก้านใบย่อย ลักษณะของใบย่อยเป็นรูปขอบขนานขนาดเล็ก ปลายใบมนหรือแหลม ที่ปลายเป็นติ่งหนามแหลมอ่อนโค้ง โคนใบมนหรือตัด ส่วนขอบใบหนาเรียบ ใบมีขนาดกว้างประมาณ 0.8-3 มิลลิเมตร และยาวประมาณ 3.5-11.5 มิลลิเมตร แผ่นใบเรียบ ก้านใบยาวประมาณ 3.6-5 เซนติเมตร มีขนสั้นนุ่มและหนาแน่น พบก้อนนูนสีน้ำตาลคล้ายต่อม 1 อัน อยู่ที่โคนของก้านใบ แกนกลางยาวประมาณ 6.6-8.5 เซนติเมตร ส่วนก้านใบย่อยสั้นมาก ยาวได้ประมาณ 0.5 มิลลิเมตร หรือน้อยกว่านั้น เกลี้ยงและมีขนนุ่มหนาแน่น
• ดอกส้มป่อย ออกดอกเป็นช่อกระจุกรูปทรงกลม โดยจะออกที่ปลายกิ่งหรืออกตามซอกใบข้างลำต้นประมาณ 1-3 ช่อดอกต่อข้อ มีขนาดประมาณ 0.7-1.3 เซนติเมตร มีดอกประมาณ 35-45 ดอก ก้านช่อดอกยาวประมาณ 2.5-3.2 มิลลิเมตร มีขนนุ่มหนาแน่น มีใบประดับดอก 1 อัน ลักษณะเป็นรูปแถบ ความยาวไม่เกิน 1 มิลลิเมตร โคนสอบเรียว สีแดง มีขนกระจายอยู่ทั่วไป ดอกย่อยมีขนาดเล็กอัดกันแน่นอยู่เป็นแกนดอก กลีบดอกเป็นหลอดสีขาวนวล กลีบเลี้ยงและกลีบดอกมีอย่างละ 5 กลีบ หลอดกลีบกว้างประมาณ 1-1.5 มิลลิเมตร และยาวประมาณ 2.5-3 เซนติเมตร ปลายแหลมเป็นสีแดง หรืออาจมีสีขาวปนบ้างเล็กน้อย ส่วนกลีบดอก หลอดกลีบมีขนาดกว้างประมาณ 1-1.5 มิลลิเมตร และยาวประมาณ 3.5-4 มิลลิเมตร มีขนบ้างเล็กน้อยที่ปลายกลีบ ดอกมีเกสรเพศผู้ประมาณ 200-250 อัน โดยยาวประมาณ 4-6 มิลลิเมตร ส่วนเกสรเพศเมีย รังไข่ยาวประมาณ 1 มิลลิเมตร มีออวุลประมาณ 10-12 ออวุล ก้านรังไข่ยาวประมาณ 1 มิลลิเมตร ก้านและยอดเกสรเพศเมียยาวประมาณ 2.5-3.5 มิลลิเมตร เป็นสีขาวอมเหลืองหรือสีเขียวอมเหลือง โดยจะออกดอกในช่วงเดือนมกราคมถึงเดือนพฤษภาคม
• ผลส้มป่อย ออกผลเป็นฝัก ลักษณะของฝักเป็นรูปขอบขนาน แบนยาว ผิวฝักเป็นลอนคลื่นเป็นข้อ ๆ ตามเมล็ด ปลายฝักมีหางแหลม สันฝักหนา ผิวฝักขรุขระหรือย่นมากเมื่อแห้ง ฝักมีขนาดกว้างประมาณ 1.3-1.4 เซนติเมตร และยาวประมาณ 7-9.3 เซนติเมตร ฝักอ่อนเปลือกเป็นสีเขียวอมแดง เมื่อแก่แล้วฝักจะเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลเข้มหรือสีน้ำตาลดำ ก้านฝักยาวประมาณ 2.8-3 เซนติเมตร ในแต่ละฝักจะมีเมล็ดประมาณ 5-12 เมล็ด เมล็ดส้มป่อยมีลักษณะเป็นรูปทรงแบนรี สีดำผิวมัน มีขนาดกว้างประมาณ 4-5 มิลลิเมตร และยาวประมาณ 7-8 มิลลิเมตร โดยจะติดผลในช่วงเดือนพฤษภาคมถึงเดือนตุลาคม ฝักมีสารในกลุ่มซาโปนินสูงถึง 20% เมื่อนำมาตีกับน้ำจะเกิดฟอง

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

• 3-6 เมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

•    3-4 เมตร

 

ความต้องการแสง 

• ต้องการแสง 100%

 

ความต้องการน้ำ  

• ต้องการน้ำมากิควรรดน้ำทุกวัน

 

ชอบดินประเภท

• ชอบดินร่วน

 

ประโยชน์การใช้สอย

• ยอดอ่อนและใบอ่อนมีรสเปรี้ยว ใช้รับประทานเป็นผักสดร่วมกับลาบ แจ่ว หรือนำมาปรุงรส เช่น ต้มปลา เนื้อเปื่อย หรือนำมาปรุงเป็นอาหาร เช่น ทำแกงส้ม ต้มส้มไก่ ต้มข่าไก่ ต้มส้มป่อย ข้าวผัดดอกส้มป่อยหรือข้าวผัดปลาส้มแม่ม่าย แกงเขียดน้อยใส่ยอดส้มป่อย ยอดส้มป่อยอ่อง ใช้ใส่แกงปลาหรือเนื้อ ใส่แกงอื่น ๆ เพื่อเพิ่มรสเปรี้ยว เป็นต้น ส่วนชาวปะหล่องจะใช้ยอดอ่อนนำไปผสมกับน้ำพริกห่อใบตองแล้วนำไปหมกรับประทานหรือนำไปทำแกง ส่วนชาวกะเหรี่ยงจะใช้ทั้งยอดอ่อนและดอก เพื่อนำมาประกอบอาหาร เช่น ทำแกง
• ใบของส้มป่อยถือเป็นผักที่มีวิตามินเอและเบต้าแคโรทีนสูงมากเป็นอันดับต้น ๆ ผลจากการทดสอบฤทธิ์การต้านอนุมูลอิสระของยอดส้มป่อยพบว่ามีสูงมาก และยังมีสารซาโปนินในฝักส้มป่อยที่ทำให้ทีเซลล์ทำงานได้ดีขึ้น ช่วยทำให้ภูมิคุ้มกันของร่างกายดีขึ้นด้วย
• ยอดอ่อนและใบอ่อนสามารถใช้เพื่อดับกลิ่นคาวปลาได้

 

การขยายพันธุ์

• การเพาะเมล็ด
• ตัดกิ่งกึ่งอ่อนกึ่งแก่ไปชำ
• ตอนกิ่งก็ได้ เจริญเติบโตได้ในดินทุกชนิด

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

ทองหลาง  ปาริชาติ, ปาริฉัตร, ทองบ้าน, ทางเผือก (ภาคเหนือ), ทองหลางด่าง (กรุงเทพ)

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Erythrina variegata Linn.

 

ประวัติ

เขตเอเชียเขตอบอุ่น และเขตร้อน เช่น อินเดีย

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น ใบ ดอก ผล )

ต้น เป็นไม้ยืนต้นผลัดใบ สูง 5–10 เมตร กิ่งอ่อนมีหนามเรือนยอดเป็นพุ่มกลมโปร่ง

ใบ เป็นใบประกอบแบบรูปขนนก มี 3 ใบย่อย ใบกลางจะโตกว่า 2 ใบข้าง เส้นกลางใบและเส้นแขนงใบสีเหลือง

ดอก ออกดอกเป็นช่อยาวประมาณ 30–40 ซ.ม. รูปดอกถั่ว สีแดงเข้ม สีแสดแดงหรือสีขาว ออกดอกระหว่างเดือนมกราคม-กุมภาพันธ์

ผล ผลเป็นฝักยาว 15 – 30 เซนติเมตร

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

สูง 5–10 เมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

ขนาดทรงพุ่ม 5-10เมตร

 

ความต้องการแสง  

• ต้องการแสงแดดสม่ำเสมอประมาณ 2,000 ชั่วโมงต่อปีหรือไม่น้อยกว่า 5 ชั่วโมงต่อวัน หากได้รับแสงแดดน้อยมะพร้าวจะไม่ค่อยออกดอกติดผล หรือติดผลแต่เนื้อบาง อุณหภูมิมะพร้าวเจริญได้ดี ในอุณหภูมิเฉลี่ย 27 องศาเซลเซียส จะสูงหรือต่้ากว่าก็ไม่ควรเกิน 7 – 8 องศา และอุณหภูมิไม่ควร เปลี่ยนแปลงอย่างกระทันหัน

 

ความต้องการน้ำ  

• ควรมีฝนตกกระจายสม่ำเสมอไม่น้อยกว่า 1,500 มิลลิเมตรต่อปี และไม่ควรมีฝนตกน้อยกว่า 50 มิลลิเมตร เกิน 3 เดือน อุณหภูมิเฉลี่ย 27 องศาเซลเซียส
• หรือต้องการน้ำประมาณ 14 ลิตรต่อต้น ต่อวัน

 

ชอบดินประเภท

• ดินไม่เปรี้ยวหรือเค็มจัด
• เป็นดินร่วน หรือดินร่วนปนทราย อุ้มน้ำได้ดี ถ้าเป็นดินเหนียวต้องมีการระบายน้ำดี 
• สภาพดินเป็นกลาง หรือเป็นกรดเพียงเล็กน้อย pH ระหว่าง 6-7 
• หน้าดินมีความลึกไม่น้อยกว่า 1 เมตร 
• ระดับน้ำใต้ดินไม่ควรตื้นกว่า 2 เมตร

 

ประโยชน์การใช้สอย

• มีสรรพคุณเช่นเดียวกับมะพร้าวทั่วไป 
• ในทางสมุนไพรไทยระบุว่า ผู้ที่ป่วยติดเชื้อไวรัสตับอักเสบ ถ้าดื่มน้ำมะพร้าวไฟแล้วจะดี เพราะช่วยขับไขมันในร่างกายในเส้นเลือด แปลูกเป็นไม้ประดับ ใบสดรับประทานได้ แต่ไม่นิยมเท่าใบทองหลางใบมน
• ต้นทองหลาง” คนไทยโบราณเชื่อว่า บ้านใดปลูกต้นทองหลางไว้ จะทำให้มีทองมาก มีความร่ำรวย เพราะทองหลางเป็นไม้มงคลนาม คือมีทองมากมายหลากหลาย หากนำใบทองหลางไปใช้เป็นเครื่องประกอบในพิธีสำคัญทางศาสนา จะทำให้เกิดสิริมงคลยิ่งขึ้น เช่น พิธีปลูกบ้าน พิธีแต่งงาน เป็นต้น นอกจากนี้แล้ว ยังมีความเชื่ออีกว่า ต้นทองหลางเป็นต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ที่ปลูกบนสวรรค์ในสมัยพุทธกาล จึงเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า ต้นประวาลพฤกษ์ หรือ ต้นปาริชาต เพื่อความเป็นสิริมงคล ควรปลูกต้นทองหลางไว้ทาง ทิศเหนือ ผู้ปลูกควรเป็นผู้ที่เกิดใน ปีมะแม เพราะต้นทองหลางเป็นต้นไม้ประจำปีมะแม ถ้าหากผู้อาศัยในบ้านเกิดปีมะแมด้วยแล้วก็จะเป็นมงคลมากยิ่งขึ้น
• ต้นไม้ประจำจังหวัดปทุมธานี เป็น พันธุ์ไม้มงคลพระราชทานประจำจังหวัด ที่สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถได้พระราชทานให้กับผู้ว่าราชการจังหวัดของแต่ละจังหวัด เพื่อให้นำไปปลูกเป็นสิริมงคลแก่จังหวัดและเพื่อเป็นการรณรงค์ให้ประชาชนปลูกต้นไม้ใน “โครงการปลูกป่าถาวรเฉลิมพระเกียรติ” เนื่องในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ รัชกาลที่ 9 ทรงครบรอบปีที่ 50 ในการครองราชสมบัติ ที่ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ วันที่ 9 พฤษภาคม 2537
• ทนตับที่บกพร่องในขณะที่ป่วย และในตำรายาโบราณของไทยในบางฉบับระบุว่า สามารถช่วยแก้บิด แก้ท้องเสีย รักษาโรคผิวหนัง… เปลือกราก กระตุ้นหัวใจ
• เปลือกต้น ลดไข้ แก้ปวดข้อ แก้ปวดฟัน
• ใบ แก้ปวดฟัน แก้ปวดท้อง แก้อาเจียน ช่วยเจริญอาหาร
• ดอก ขับระดู
• เมล็ด ขับระดู แก้ฝี
• จีนใช้เปลือกต้น  เป็นยาแก้ไอและแก้ไข้
• โมรอคโค ใช้เปลือกต้นเคี้ยวรักษาบิด

 

การขยายพันธุ์

ใช้กิ่ง/ลำต้น/ใช้เมล็ดเพาะ/ปักชำ

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

เทียม หรือ สะเดาเทียม, สะเดาช้าง

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Azadirachta Excelsa.

 

ประวัติ

ภาคใต้ของไทย

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น   ใบ ดอก ผล )

• ไม้ต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ สูง 20-30 ม. ขนาดทรงพุ่ม 10-15 ม. ผลัดใบ ทรงพุ่มกลม ค่อนข้างแน่น เปลือกต้นสีนํ้าตาลอมแดงหรือเทา ค่อนข้างเรียบหรือแตกหลุดล่อน เป็นแผ่นเล็กๆ
•  ใบประกอบแบบขนนกปลายคู่ เรียงเวียนสลับ แกนกลางใบ ประกอบยาว 20-60 ซม.ใบย่อย 7-12 คู่ เรียงสลับหรือเยื้องกันเล็กน้อย รูปไข่แกมรูปใบหอกกว้าง 3-4.5 ซม. ยาว 7-15 ซม.ปลายใบเรียวแหลม โคนใบเบี้ยว ขอบใบเรียบเป็นคลื่นเล็กน้อย แผ่นใบบางแต่ค่อนข้างเหนียว และย่นเป็นลอน สีเขียวเข้มเป็นมัน ใบอ่อนสีน้ำตาลแดง
• ดอก สีขาวอมเขียว มีกลิ่นหอม ออกเป็นช่อแบบช่อแยกแขนงที่ ซอกใบใกล้ปลายกิ่ง ช่อดอกตั้งยาว 10-15 ซม. กลีบเลี้ยง 5 กลีบ โคนเชื่อมติดกัน กลีบดอก 5 กลีบ รูปซ้อน ปลายมนและโค้งไปข้างหลัง ติดอยู่กับหลอดเกสรตัวผู้โดยโคนกลีบเชื่อมติดกันเกสรเพศผู้ 8-10 อัน เชื่อมติดกันเป็นหลอด เส้นผ่านศูนย์กลางดอก 1 -1.2 ซม. ออกดอกเดือน ก.พ.-มี.ค.
• ผล ผลสดแบบมีเนื้อเมล็ดเดียว ทรงกลมรี กว้าง 1-2 ซม. ยาว 1.5-3 ซม. เปลือกหนา สีเขียวเป็นมัน ผลเมื่อสุกสีเหลือง เมล็ดมีเนื้อผล ฉ้ำน้ำ สีขาวขุ่นห่อหุ้ม เมล็ดรูปกลมรี สีน้ำตาลอ่อน ติดผลเดือน เม.ย.-พ.ค. ขยายพันธุ์โดยการเพาะเมล็ด

นิเวศวิทยา พบปลูกเลี้ยงอยู่ทั่วไปในภาคใต้

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

สูง 20 – 30  เมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

   ทรงพุ่มกว้าง 10 – 15 เมตร 

 

ความต้องการแสง 

• ต้องการแดด 100 %

 

ความต้องการน้ำ  

• ลดน้ำ 3 – 4 วัน/ครั้ง

 

ชอบดินประเภท

• ชอบดินร่วน

 

ประโยชน์การใช้สอย

• ดอกอ่อน ใช้รับประทานได้ 
• เนื้อไม้ ใช้ในการ ก่อสร้างและประดิษฐกรรมไม่มีปัญหาเกี่ยวกับการเข้าทำลายของเชื้อราสีน้ำเงินจึงเป็นคุณสมบัติที่เหมาะในการทำเฟอร์นิเจอร์ บานหน้าต่าง วงกบ และไม้แกะสลักดีมาก

 

การเก็บเกี่ยว

•  ติดผลเดือน เม.ย.-พ.ค. 
• อายุ 7 – 8 ปี สามารถใช้งานได้

 

การขยายพันธุ์

• เพาะเมล็ด

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

ไผ่ยักษ์น่าน

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Dendrocalamus Giganteus

 

ประวัติ

มีแหล่งกำเนิดที่ ดอยติ้ว อำเภอท่าวังผา จังหวัดน่าน

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น   หน่อ )

• ลำไผ่ที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีผิวเรียบเป็นมันและไม่มีขนโดยขนาดของลำไผ่ยักษ์น่านที่โตเต็มวัยสามารถโตได้ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 12-16 นิ้ว ความสูงประมาณ 35-45 เมตร เนื้อหนา 1-3 เซ็นติเมตร
•  หน่อจะใหญ่ 9-10 นิ้ว ลำจะยาว 20-25 เมตร 

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

สูง 35 – 45  เมตร

 

ความต้องการแสง 

• ต้องการแดด 100 %

 

ความต้องการน้ำ  

• รดน้ำสม่ำเสมอทุกวัน วันละ 2 ครั้ง รอเวลา 1-2 เดือนให้ไผ่แตกหน่อก็สามารถปล่อยให้ไผ่เจริญเติบโตได้อย่างธรรมชาติ

 

ชอบดินประเภท

• ชอบดินร่วนปนทราย

 

ประโยชน์การใช้สอย

• แปรรูปเป็นเฟอร์นิเจอร์และเครื่องเรือน ซึ่งให้ความสวยงามน่าใช้กว่าไผ่พันธุ์อื่น ทั้งยังมีความทนทานสูง ทำให้สามารถขายเฟอร์นิเจอร์ที่ผลิตออกมานั้นมีราคาสูง

 

การเก็บเกี่ยว

• ต้นไผ่ยักษ์น่านเป็นพืชที่จะต้องใช้เวลาปลูกหลายปี แต่เมื่อเจริญเติบโตเต็มที่แล้วก็จะมีอายุยืนและยังดูแลได้ไม่ยาก เพียงแค่หมั่นรดน้ำใส่ปุ๋ยบ่อยๆ ทุกวัน 

 

การขยายพันธุ์

• การตอนกิ่ง 
• การชำ 
• กิ่งแขนง

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

ไผ่รวก หรือ  ไผ่ฮวก ตีโย รวก ว่าบอบอ แวบ้าง แวปั่ง ฮวก สะลอม

 

ชื่อวิทยาศา

Thyrsostachys Siamensis Gamble

 

ประวัติ

มีถิ่นกำเนิดในทวีปเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น   ใบ ดอก ผล )

• ต้น ไม้ล้มลุก สูง 5-10 เมตร มีเหง้าใต้ดิน ลำต้นทรงกระบอกกลวง ตั้งตรง  ผิวเรียบ สีเขียวอมเทา ไม่มีหนาม เนื้อแข็ง ข้อปล้องชัดเจน แต่ละปล้องยาว 15-30 เซนติเมตร มีกาบหุ้มลำต้นบางแนบชิด
• ใบ ใบเดี่ยว เรียงสลับ รูปใบหอก กว้าง 0.6-1.2 เซนติเมตร ยาว 8-14 เซนติเมตร ปลายแหลม โคนมน ขอบเรียบคม แผ่นใบสีเขียวอ่อน เส้นใบข้างละ 3-5 เส้น ไม่มีติ่ง สากมือ
• ดอก ออกดอกเป็นช่อ ที่ปลายกิ่ง ดอกสีขาว ขนาดเล็ก

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

สูง 5-10 เมตร 

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

   ทรงพุ่มกว้าง 2-3  เมตร 

 

ความต้องการแสง 

• ต้องการแดด 100 %

 

ความต้องการน้ำ  

• รดน้ำสัปดาห์ละ 2-3 ครั้ง

 

ชอบดินประเภท

• ชอบดินร่วน

 

ประโยชน์การใช้สอย

• หน้ออ่อนรับประทานได้
• เนื้อไม้ทำอุปกรณ์เครื่องใช้ หรือที่อยู่อาศัย บ้านเรือน

 

การเก็บเกี่ยว

• ฤดูควรไว้หน่อช่วงเดือนกันยายน-ตุลาคม เพราะเป็นระยะเหมาะสมที่สุด ลำต้นแม่ จะไม่อ่อนและไม่แก่จนเกินไป

 

การขยายพันธุ์

• แยกหน่อ

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

ไผ่เลี้ยง 

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Bambusa multiplex (Lour.) Raeusch. ex Schult. 

 

ประวัติ

มีถิ่นกำเนิดในจีน

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น  ราก ใบ ดอก ผล )

• ไม้ล้มลุก  มีเหง้าใต้ดิน ลำต้นทรงกระบอกกลวง ตั้งตรง ขนาด 1-4.5 เซนติเมตร ผิวเกลี้ยง สีเขียว ไม่มีหนาม เนื้อเเข็ง ข้อปล้องชัดเจน ปล้องยาว 20-30 เซนติเมตร มีกาบหุ้มลำต้น ยอดกาบหนาแข็งมีขน
• ใบ เป็นใบเดี่ยว มีก้านใบยาว ออกตามข้อถึงปลายยอด ออกเรียงสลับกัน ออกเรียงเวียนรอบๆข้อลำต้น มีก้านใบย่อย มีใบมีลักษณะทรงรี เรียวยาวเล็กๆ มีสีเขียว มีขนสากๆ
• ดอก ออกเป็นช่อ ออกตามกิ่งตามซอกใบ ก้านช่อดอกยาว มีดอกย่อย อยู่เป็นกระจุก แบบช่อกระจะ มีลักษณะทรงยาวรีเล็กๆ กลีบดอกมีสีเหลืองนวล ก้านมีสีเขียว

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

สูง 2-3 เมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

พอต้นไผ่โตเต็มที่พุ่มใบก็จะแผ่ออกไปชนกันทั่ว

 

ความต้องการแสง  

• ชอบแสงแดด 100%

 

ความต้องการน้ำ  

• ปลูกในช่วงแรก ต้องดูแลรดน้ำให้เพียงพอ เมื่อต้นเจริญเติบโตให้ลดน้ำได้

 

ชอบดินประเภท

• ชอบดินร่วนซุย

 

ประโยชน์การใช้สอย

• หน่ออ่อนรับประทานได้ เนื้อไม้ใช้ทำอุปกรณ์เครื่องใช้ หรือที่อยู่อาศัย 
• ช่วยป้องกันโรคมะเร็งลำไส้ใหญ่ ช่วยป้องกันโรคมะเร็ง ช่วยขับสารพิษ แก้กระหาย แก้ไอ ช่วยขับเสมะ ช่วยบำรุงกำลัง ช่วยบำรุงกระดูก ช่วยบำรุงฟัน ช่วยสร้างเม็ดเลือด ช่วยรักษาโรคโลหิตจาง มีอนุมูลอิสระ แก้ท้องผูก ช่วยย่อยอาหาร

 

การเก็บเกี่ยว

• ไผ่เลี้ยงจะเก็บเกี่ยวหน่อใช้เวลา ประมาณ 8 เดือน หลังย้ายปลูกลงแปลง หน่อโผล่ออกมาบนดินเล็กน้อย มีขนาดโตเต็มที่ หน่อตรงปลายหน่อแน่น จะเก็บผลผลิตได้ โดยใช้พลั่วแซะก่อน แล้วมีดตัดตรงโคนต้น แล้วนำใส่ในภาชนะที่มิดชิด อย่าให้โดนแสงแดด จะทำให้เหี่ยวได้ ให้เหลือหน่อไว้ 3-4 หน่อต่อต้น เพื่อให้ต้นโตขยายกอเพิ่ม

 

การขยายพันธุ์

• การปักชำ
• การแยกเหง้า

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

ไผ่รวกดำ,ไผ่รากดำ,ไผ่เปา,ไผ่ตง,ไผ่สะหลอน,ว่าบอซู 

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Thyrsostachys siamensis Gamble.

 

ประวัติ

ถือกำเนิดและถูกค้นพบในประเทศไทยเป็นที่แรกของโลก 

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น  ราก ใบ ดอก ผล )

• ต้นไผ่รวกขึ้นเป็นกอแน่นลำเปลาตรงสูงประมาณ 10-25 เมตร กิ่งเรียวเล็กเฉพาะตอนปลายลำเส้นผ่าศูนย์กลาง 5-8 ซม. เมื่อยังอ่อนมีสีเขียวสดมีขนอ่อนสีเทาพอลำแก่มีสีเขียวอมเหลือง ข้อโตมองเห็นได้ชัด
• ใบ ใบสีเขียวอ่อนรูปไข่ linear – lanceolate ปลายใบเรียวแหลม โคนใบมน ขนาดของใบยาว 15-20 ซม. กว้าง 1.2-20 ซม. ก้านใบสั้นยาว 0.2 ซม. ใบทั้งสองด้านคายด้านล่างมีขน ขอบใบสากและคมเมื่อยังอ่อนๆ ใบจะโตท้องใบจะมีขนยาวหลังใบมีขนแข็งเส้นลายใบมีอยู่ 6 คู่ กาบหุ้มใบมีขนเป็นร่องปลายกาบไม่มีขนปากหรือปลายกาบอาจจะมีขนเป็นเส้น ส่วนริมขอบมีขนครีบกาบสั้นปลายตัดและมีขนอ่อนๆ
• กาบหุ้มลำ ไม่หลุดออกจากลำง่ายๆ มีสีเขียวถึงสีส้มหรือน้ำตาล ข้างนอกมีขนดำแน่นแซมขนอ่อนสีขาว ขอบของกาบมีขน ตอนปลายกาบจะมนไม่มีครีบกาบ กระจังของกาบแคบประมาณ 3 มม. หยักใบยอดกาบเป็นรูปปลายสว่านที่เป็นรูปสามเหลี่ยม มียอดเล็กแหลมงอพับ

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

สูง 10-25 เมตร 

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

พอต้นไผ่โตเต็มที่พุ่มใบก็จะแผ่ออกไปชนกันทั่ว 

 

ความต้องการแสง  

• ชอบแสงแดด 100%

 

ความต้องการน้ำ  

• เป็นพืชที่ทนแล้งได้ดี สามารถงดให้น้ำในช่วงฤดูฝน หรือ รดเพียงสัปดาห์ละ 1-2 ครั้ง 

 

ชอบดินประเภท

• ชอบดินร่วนซุย

 

ประโยชน์การใช้สอย

• หน่อใช้ปรุงอาหารได้
• ใบ รสขื่น เฝื่อน ขับและฟอกล้างโลหิต ขับระดูขาว แก้มดลูกอักเสบ และขับปัสสาวะ ตา รสเฝื่อน แก้ร้อนใน กระหายน้ำ แก้ไขพิษ
• ราก รสกร่อย เอียนเล็กน้อย ใช้ขับปัสสาวะ แก้ไตพิการ ขับนิ่ว หน่อไม้ตาเต่า รสขื่นขม ติดจะร้อน แก้ตับหย่อน ตับทรุด ม้ามย้อย แก้กระษัย และเลือดเป็นก้อน
• ใช้ประโยชน์ในงานก่อสร้างเป็นไม่ค้ำยัน ทำเสาโรงเรือน ทำเฟอร์นิเจอร์ 
• เนื้อไม้เหนียวยืดหยุ่นดี ใช้ในงานจักรสาน สานเข่ง กระบุง ชะลอม 
• เป็นวัตถุดิบหลักที่เป็นที่ต้องการมากกว่าไผ่ชนิดอื่นๆในอุตสาหกรรมปักหลักเพาะเลี้ยงหอยแมลงภู่

 

การเก็บเกี่ยว

• เมื่อไผ่เจริญเติบโตเป็นกอเต็มที่แล้วก็จะแตกหน่อใหม่ทุกปี

 

การขยายพันธุ์

• การเพาะเมล็ด
• การปักชำลำ
• การแยกเหง้า

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ