ชื่อ – ชนิด พันธุ์

ชะพลู หรือ ช้าพลู ชื่ออื่น  นมวา ผักปูนา ผักพลูนก พลูลิง  เย่เท้ย

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Piper sarmentosumRoxb.

 

ประวัติ

        ชะพลู (Wildbetal Leafbush) เป็นพืชผักสมุนไพร เป็นพืชผักใบเขียว เป็นที่รู้จักกันดี เป็นพืชมีอายุยืนยาว ใช้ประโยชน์จากใบ มีกลิ่นหอม ชะพลูมีถิ่นกำเนิดอยู่ในเขตร้อน ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย และตอนใต้ของจีน และหมู่เกาะอันดามัน เป็นที่นิยมปลูกกันทั่วไปๆ ในประเทศไทย มีประโยชน์สรรพคุณทางยา ใช้นำมารักษาโรคต่างๆ ได้หลายอย่าง สามารถนำมาประกอบ ปรุงอาหารเมนูต่างๆ ได้มากมายหลากหลายเมนู มีรสหวานเย็น ชะพลูมีกลิ่นหอม ช่วยดับกลิ่นคาวอาหารได้เป็นอย่างดี

        ชะพลู เป็นพืชผักสมุนไพร เป็นพืชมีอายุยืนยาว ที่เจริญเติบโตได้ง่ายๆ มีความสูงประมาณ 60 ซม. มีลำต้นกลมๆ ต้นของชะพลูมีสีเขียวนวล มีก้านใบยาว ใบมีลักษณะคล้ายรูปหัวใจ รูปทรงคล้ายกับใบพลู เป็นใบเดี่ยว มีสีเขียวเข้ม ดอกมีสีขาวออกเป็นช่อ มีกลิ่นหอม สามารถนำมาประกอบ ปรุงอาหารเมนูต่างๆ ได้มากมายหลากหลายเมนู

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น   ใบ ดอก ผล )

• ต้นชะพลู มีลักษณะกลมๆ จะมีก้านใบยาวโดยรอบๆ จะมีสีเขียวนวล
• ใบชะพลู ใบมีลักษณะคล้ายรูปหัวใจ รูปทรงคล้ายกับใบพลู แต่มีขนาดใบเล็กกว่า ใบแข็งๆ ก้านใบยาว เป็นใบเดี่ยว มีสีเขียวเข้ม รสชาติเผ็ดอ่อนๆ มีรสหวานเย็น มีกลิ่นหอม ชะพลูช่วยดับกลิ่นคาวอาหารได้เป็นอย่างดี
• รากชะพลู มีลักษณะเล็กๆ เป็นรากฝอยๆ จะมีสีน้ำตาล
• ดอกชะพลู ดอกออกเป็นช่อ ออกบริเวณปลายยอด อัดแน่นกันเป็นทรงกระบอกขนาดเล็ก มีลักษณะคล้ายดีปลีแต่สั้นกว่า มีสีขาว ก้านช่อดอกเป็นก้านโดด
• เมล็ดชะพลู มีลักษณะกลมๆ มีขนาดเล็กๆ มีสีดำ

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

• 50  เซนติเมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

•    เป็นต้นไม้ขนากเล็ก

 

ความต้องการแสง 

• ต้องการแสงตลอดทั้งวัน

 

ความต้องการน้ำ  

• ต้องการน้ำมาก

 

ชอบดินประเภท

• ดินร่วนที่ระบายน้ำได้ดี น้ำไม่ขัง

 

ประโยชน์การใช้สอย

• ราก ช่วยขับเสมหะให้ออกมา ช่วยระบบขับถ่าย ช่วยขับลมในลำไส้ ช่วยทำให้เสมหะแห้ง
• ต้น ช่วยขับเสมหะในทรวงอก ช่วยลดโรคเบาหวานของกระต่ายได้
• ใบ ช่วยทำให้เจริญอาหาร ช่วยขับเสมหะ ใบชะพลูมีออกซาเลทสูง จึงไม่ควรรับประทานมากเป็นประจำ
• ดอก ทำให้เสมหะแห้ง ช่วยขับลมในลำไส้ น้ำต้มทั้งต้น ชะพลูมีสารบีตา-แคโรทีนสูงมาก

 

การขยายพันธุ์

        ชะพลูเป็นพันธุ์ไม้ที่ชอบพื้นที่ลุ่ม มีความชื้น เป็นพืชที่ชอบดินร่วนซุย เจริญได้ในดินแทบทุกชนิด การปลูกจะนิยมปลูกโดยใช้ วิธีการขยายพันธุ์ด้วยวิธีการปักชำ โดยการเลือกกิ่งที่มีใบอ่อนและใบแก่ แล้วเด็ดใบแก่ออกและนำไปปักชำได้ ลงในแปลงปลูกในดินที่เตรียมไว้ ระยะห่างระหว่างแถวประมาณ 20 เซนติเมตร ใช้เวลาประมาณ 1 เดือน แล้วชะพลูจะเริ่มมีใบอ่อนออกมา แสดงว่ามีรากงอกออกมาแล้ว

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

มะเกลือ หรือ ะเกีย มะเกือ ผีผา เกลือ มักเกลือ

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Diospyros mollis Griff. 

 

ประวัติ

มีถิ่นกำเนิดในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เช่น ไทย พม่า ลาว กัมพูชา เป็นต้น

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น ใบ ดอก ผล )

• ไม้ต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ สูง 8-15 เมตร อาจสูงได้ถึง 30 เมตร ผลัดใบหรือไม่ผลัดใบ 
• เปลือกสีดำ แตกเป็นสะเก็ดเล็กๆ ตามยาว 
• แก่นสีดำสนิท เนื้อละเอียดมันสวยงาม ทุกส่วนของมะเกลือเมื่อแห้งจะเปลี่ยนเป็นสีดำ ใบอ่อนและกิ่งอ่อนมีขนนุ่มทั้งสองด้าน ใบเดี่ยว เรียงสลับ แผ่นใบรูปไข่ หรือรูปไข่แกมรูปขอบขนาน กว้าง 1.5-4 เซนติเมตร ยาว 4-8 เซนติเมตร ปลายแหลม โคนสอบมน ขอบใบเรียบ ก้านใบยาว 5-10 เซนติเมตร ใบอ่อนมีขนสีเงิน ใบแก่หนา ผิวเรียบมัน ด้านใต้ใบสีเขียวซีด บางเกลี้ยง เมื่อแห้งสีออกดำเงิน เส้นใบข้าง 10-15 คู่ ก้านใบยาว 0.5-1 เซนติเมตร 
• ดอก สีขาวหรือเหลืองอ่อน แยกเพศอยู่ต่างต้นกัน ดอกเพศผู้ออกรวมเป็นช่อสั้นๆ ตามซอกใบ ประมาณ 3 ดอก กลีบเลี้ยง 4 กลีบ กลีบดอกโคนเชื่อมติดกันเป็นรูปเหยือกน้ำปลายแยก 4 กลีบ โค้งไปข้างหลัง หลอดกลีบดอกกลม 6-8 มิลลิเมตร แยกลึกทั้งสองด้าน ½ ของหลอดกลีบ เกสรตัวผู้มี 14-24 อัน เป็นหมัน 8-10 อัน ไม่มีขน ดอกเพศเมีย ออกเป็นดอกเดี่ยวคล้ายดอกเพศผู้แต่มีขนาดใหญ่กว่า มีขนนุ่มปกคลุม สีเหลือง ก้านดอกยาว 1-3 มิลลิเมตร ก้านเกสรตัวเมีย 4 แฉก รังไข่มีขน 
• ผลสด รูปทรงกลม เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 2 เซนติเมตร ผิวเรียบเกลี้ยง กลีบจุกผลมีกลีบเลี้ยง 4 กลีบ ติดที่ขั้วของผล ผลดิบสีเขียว ผลสุกสีเหลืองอมดำ 
• มีเมล็ด 2-3 เมล็ด ชั้นกลีบเลี้ยงขนาด 5 มิลลิเมตร โค้งไปด้านหลัง พบทั่วไปในที่กึ่งโล่งแจ้ง ในป่าผลัดใบ ป่าเบญจพรรณ และป่าดิบ ออกดอกช่วงเดือนมกราคมถึงสิงหาคม

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

• สูง 10-30 เมตร 

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

• 4-6 เมตร

 

ความต้องการแสง  

• ต้นมะเกลือนี้หากถ้าโดนแดดจัดจะทำให้ผลดกมากแต่ใบไม่ค่อยงาม

 

ความต้องการน้ำ  

• เหมาะที่จะปลูกในฤดูฝน

 

ชอบดินประเภท

• ขึ้นได้ดีกับดินแทบทุกชนิด

 

ประโยชน์การใช้สอย

• ผล มะเกลือดิบมีสรรพคุณเป็นยาขับพยาธิที่คนไทยรู้จักและใช้กันมานาน ผลมะเกลือมีรสเมาเบื่อ ขับพยาธิในลำไส้ ถ่ายตานซาง ถ่ายกระษัยโดยมากใช้กับเด็ก วิธีการคือ เอาลูกสดใหม่ไม่ช้ำ ตำคั้นเอาน้ำผสมกับน้ำกะทิมะพร้าวดื่มทันที ห้ามเก็บไว้ จะเกิดพิษ ขับพยาธิไส้ เดือน พยาธิปากขอ พยาธิตัวตืด พยาธิเส้นด้าย จำนวนลูกเอาเท่าอายุ แต่ไม่เกิน 25 ลูก เอาดีเกลือ ฝรั่ง 10 กรัม ละลายน้ำสุก 1 แก้ว ดื่มตามหลัง 30 นาที[6]อย่าปล่อยให้เป็นสีดำ เพราะอาจเป็นพิษ ปัจจุบัน มีการสกัดสารที่มีฤทธิ์ขับพยาธิจากผลมะเกลือแล้วผลิตเป็นยาเม็ดสำเร็จรูปใช้รับประทาน
• เมล็ด รสเมามัน ขับพยาธิในท้อง
• เปลือกต้น รสฝาดเมา เป็นยาช่วยบูด แก้กระหาย ขับพยาธิ แก้พิษ ตานซาง
• ทั้งต้น รสฝาดเมา ขับพยาธิ แก้ตานซาง แก้กระษัย
• แก่น รสฝาดเค็มขมเมา ขับพยาธิ แก้ตานซาง
• ราก รสเมาเบื่อ ฝนกับน้ำข้าวกิน แก้อาเจียน แกเป็นลม หน้ามืด แก้กระษัย แก้ริดสีดวงทวาร แก้พิษตานซาง ขับพยาธิ 

 

การขยายพันธุ์

• เพาะเมล็ด

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

มะตูมนิ่ม

 

ชื่อวิทยาศาสตร์ 

Aegle marmelos

 

ประวัติ

เป็นไม้ยืนต้นสูง 10-15 เมตร ใบเดี่ยว ออกเรียงสลับ รูปรี หรือรูปใบหอกปลายแหลม โคนมน ขอบหยัก ใบมีกลิ่นหอม ยอดอ่อนกินเป็นผักสดกับน้ำพริกได้ ในทางไสยศาสตร์ถือว่า ใบของมะตูมทุกชนิด ใช้ป้องกันเสนียดจัญไร ขับภูตผีปีศาจได้ ดอกเป็นสีขาวมีกลิ่นหอมแรงและหอมไกล ออกเป็นช่อตามซอกใบและปลายยอด “ผล” รูปกลมรีคล้ายไข่ ผลอ่อนสีเขียว เปลือกแข็ง เมื่อผลสุกเป็นสีเหลือง และเปลือกผลจะอ่อนและนิ่มใช้นิ้วกดจะบุ๋มทันที ไม่เหมือนเปลือกผลมะตูมทั่วไป จึงถูกเรียกว่า “มะตูมนิ่ม” เนื้อในเป็นสีเหลือง มีเมล็ดจำนวนมาก รสชาติหวานหอมปนฝาดเล็กน้อย ขยายพันธุ์ด้วยเมล็ดและตอนกิ่ง

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น   ใบ ดอก ผล )

• ต้น เป็นไม้ยืนต้นทรงพุ่มต้นสูง 10-15 เมตร มีทั้งชนิดที่ต้นมีหนามและไม่มีหนาม หนามของต้นมะตูมแหลมคมยาวประมาณ 1-1.5 นิ้ว มะตูมเป็นไม้ยืนต้นที่มีอายุยืนนานมาก
• ใบ ใบออกเรียงกันสลับสีเขียวสด ใบย่อยรูปรี หรือที่เรยีกกันว่าใบรูปหอก ตรงโคนใบจะมน ส่วนปลายใบจะแหลม มีกลิ่นหอม
• ดอก สีขาว ขาวออกดอกเป็นช่อตามซอกในและปลายกิ่ง
• ผล รูปกลมรีเหมือนไข่ผิวเรียบ ติดลูกเดี่ยวหรือติดเป็นคู่ ผลอ่อนเปลือกสีเขียว เมื่อแก่เปลือกจะเป็นสีเหลือง เปลือกนิ่มผลแก่จัดสุกแล้วเอานิ้วกดเปลือกจะยุบปุ่มได้ซึ่งแสดงให้เห้นว่าเปลือกนิ่ม

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

• 15 เมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

•    2-4 เมตร

 

ความต้องการแสง 

• ต้องการแสง 100%

 

ความต้องการน้ำ  

• ต้องการน้ำ 70% ถ้าดินยังชื้นอยู่ก็ไม่จำเป็นต้องรดน้ำ

 

ชอบดินประเภท

• ปลูกได้ทุกสภาพดิน

 

ประโยชน์การใช้สอย

• ช่วยบำรุงกำลัง บำรุงธาตุ ขับลม ทำให้เจริญอาหารทำให้ผิวพรรณเปล่งปลั่งมีน้ำมีนวลไม่เหี่ยวย่น เป็นสมุนไพรอายุวัฒนะ
• ใบอ่อน กินได้ มีกลิ่นหอม จะกินสดหรือย่างไฟเพื่อเพิ่มความหอม กินกับลาบกับน้ำพริก ใบมะตูมถือเป็นใบไม้มงคล ใช้ทัดหูในพิธีพรามหมณ์ ใช้ประพรมน้ำมนต์ ตามความเชื่อที่เล่าสืบทอดกันมาจากบรรพบุรุษจากรุ่นสู่รุ่น ใช้ขับไล่เสนียดจัญไร และขับไล่ภูตผีปีศาจ

 

การขยายพันธุ์

• โดยการเพาะเมล็ด แบบนี้จะทำให้มีระบบที่แข็งแรงหากินเก่งอายุยืน แต่ต้นจะสูงใหญ่มาก ติดผลช้าใช้เวลาเป็นสิบปีถึงจะติดผล
• โดยการเสียบยอด แบบนี้ระบบจะแข็งเพราะต้นตอที่นำมาทำการต่อยอดหรือเสียบยอดได้มาจากการเพาะเมล็ด จะทำให้ติดผลเร็วปลูกประมาณ 3 ปี เริ่มติดผล และต้นไม้สูงใหญ่แบบเพาะเมล็ด

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

ส้มแขกชื่ออื่นคือ ส้มควาย (ตรัง), อาแซกะลูโก (ยะลา), ส้มมะอ้น, ส้มมะวน, มะขามแขก (ภาคใต้), ชะมวงช้าง 

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Garcinia atroviridis

 

ประวัติ

มะพร้าวไฟมีถิ่นกำเนิดในประเทศศรีลังกา

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น ใบ ดอก ผล )

ต้นส้มแขก ลักษณะของต้นส้มแขก เป็นไม้ยืนต้นทรงพุ่มกว้างสูงประมาณ 5-14 เมตร เป็นไม้เนื้อแข็ง ลักษณะของเปลือกต้นหากเป็นต้นอ่อนจะมีสีเขียว หากแก่แล้วจะมีสีน้ำตาลอมดำ เมื่อลำต้นเป็นแผลจะมียางสีเหลืองออกมา

ใบส้มแขก เป็นใบเดี่ยวออกตรงข้ามเป็นคู่ ใบใหญ่ผิวเรียบเป็นมัน ใบอ่อนมีสีน้ำตาลอมแดง ขอบใบเรียบ ปลายใบแหลม ยาวประมาณ 10-20 เซนติเมตร กว้างประมาณ 4-5 เซนติเมตร โดยใบแห้งจะมีสีน้ำตาล

ดอกส้มแขก ออกตามปลายยอด ดอกเพศผู้มีกลีบเลี้ยง 4 กลีบ ด้านในสีแดง ด้านนอกมีสีเขียว มีเกสรเพศผู้เรียงอยู่บนฐานรองดอก ส่วนดอกเพศเมียเป็นดอกเดี่ยวแทงออกจากปลายกิ่ง มีขนาดเล็กกว่าดอกเพศผู้ รังไข่มีรูปทรงกระบอก

ผลส้มแขก ลักษณะของผลส้มแขกเป็นผลเดี่ยว ผิวเรียบสีเขียว เมื่อแก่จัดจะเปลี่ยนเป็นสีเหลืองแก่ มีขนาดใกล้เคียงกับผลกระท้อน เปลือกผลเป็นร่องตามแนวขั้วไปยังปลายผล มีประมาณ 8-10 ร่อง ที่ขั้วมีกลีบเลี้ยงติดอยู่ 2 ชั้น ชั้นละ 4 กลีบ เนื้อแข็งมีรสเปรี้ยวจัด ในผลมีเมล็ดแข็ง 2-3 เมล็ด

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

สูง 5-14 เมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

ขนาดทรงพุ่ม 5-14 เมตร

 

ความต้องการแสง  

• ชื่นชอบแสงแดดปานกลางไม่จัดมาก แต่ก็ยังต้องการแสงแดด อย่างน้อยครึ่งวัน

 

ความต้องการน้ำ  

• หลังจากปลูกใหม่ๆ ถ้าฝนไม่ตกควรรดน้ำทุกวัน หลังจากนั้น ควรรดน้ำปานกลาง หรือ ตามสภาพอากาศโดยหน้าแล้งควรรดน้ำ สัปดาห์ละ 3-4 และค่อยๆ ห่างขึ้นสัก 3 – 4 วัน/ครั้ง สำหรับส้มแขกที่โตแล้ว อาจมีการให้น้ำบางระยะเท่านั้น เช่นในระยะที่ออกดอก

 

ชอบดินประเภท

ชอบดินร่วนปนดินเหนียวริมน้้า 

 

ประโยชน์การใช้สอย

• ช่วยแก้อาการไอ (ดอก)
• ใช้เป็นยาขับเสมหะ (ดอก)
• ผลแก่นำมาใช้ทำเป็นชาลดความดันได้ หรือจะใช้ดอกก็ได้ (ผลแก่, ดอก)
• ช่วยรักษาโรคเบาหวาน ด้วยการใช้ดอกตัวผู้แห้งต้มกับน้ำ (อัตราส่วน 7 ดอก : น้ำ 1 ลิตร) เติมน้ำครั้งที่สองใส่ดอก 3 ดอกต่อน้ำ 1 ลิตร โดยไม่ต้องทิ้งดอกที่ต้มในครั้งแรก แล้วนำมาดื่ม (ดอกตัวผู้)
• ใช้เป็นยาสมุนไพรช่วยฟอกโลหิต
• ใช้ทำเป็นยาแก้กระษัย ด้วยการนำมาตากแห้งแล้วต้มกับน้ำผสมกับรากมังคุดและรากจูบู (ราก)
• ตำรายาพื้นบ้านใช้ส้มแขกทำเป็นยาบรรเทาอาการปวดท้องในสตรีมีครรภ์
• ส้มแขกมีสรรพคุณใช้เป็นยาระบายอ่อน ๆ
• ใบสดน้ำมารับประทานช่วยแก้อาการท้องผูก (ใบ)
• มีฤทธิ์เป็นยาขับปัสสาวะ
• รากใช้ทำเป็นยารักษานิ่ว ด้วยการนำมาตากแห้งแล้วต้มกับน้ำผสมกับรากมังคุดและรากจูบู (ราก)
• ผลส้มแขกมีสรรพคุณช่วยลดความอยากอาหาร ความรู้สึกหิวอาหาร
• ช่วยเร่งระบบการเผาผลาญอาหาร
• ช่วยดักจับแป้งและไขมันจากอาหารที่รับประทานเข้าไป
• สารสกัดจากส้มแขกช่วยทำให้ลำไส้เกิดการเคลื่อนไหวตัวได้เร็วขึ้นและขับไขมันออกมา
• ส้มแขกลดน้ำหนัก เนื่องจากผลส้มแขกมีกรดมีกรดไฮดรอกซีซิตริก (HCA) มีสรรพคุณในการช่วยลดน้ำหนักและช่วยลดไขมันส่วนเกินของร่างกายได้
• มีคุณสมบัติช่วยสกัดกั้นการเปลี่ยนแปลงของคาร์โบไฮเดรต (อาหารจำพวกแป้งและน้ำตาล) ไม่ให้เปลี่ยนเป็นไขมันสะสมตามร่างกายได้ แต่จะนำไปเป็นพลังงานให้ร่างกาย ทำให้ร่างกายไม่อ่อนเพลีย
• ส้มแขกลดความอ้วน ช่วยกระตุ้นให้มีการดึงเอาไขมันที่สะสมในร่างกายออกมาใช้เป็นพลังงาน ทำให้ไขมันที่สะสมตามส่วนต่าง ๆ ของร่างกายลดน้อยลง ซึ่งจะทำให้ร่างกายมีน้ำหนักลดลงอย่างช้า ๆ ประมาณ 1 กิโลกรัมภายใน 3-4 อาทิตย์

ส้มแขก มีสารสำคัญที่มีชื่อว่า Hydroxycitric Acid หรือเรียกสั้น ๆว่า “HCA” ซึ่งเป็นสารที่มีคุณสมบัติช่วยยับยั้งเอนไซม์ในกระบวนการสร้างไขมันจากการบริโภคอาหารประเภทคาร์โบไฮเดรตสูง นอกจากนี้ยังมีกรดอินทรีย์อื่น ๆ อีกด้วย ไม่ว่าจะเป็น กรดซิตริก (Citric Acid), กรดโดคีคาโนอิค (Dodecanoic Acid), กรดออกตาดีคาโนอิค (Octadecanoic acid) และกรดเพนตาดีคาโนอิค (Pentadecanoic acid)

ในปัจจุบันส้มแขกได้มีการนำไปสกัดทำเป็นผลิตภัณฑ์ลดน้ำหนัก ลดความอ้วน หลายรูปแบบ เช่น แบบผง แบบเม็ด ชาส้มแขก ส้มแขกแคปซูล โดยจะมีขนาดตั้งแต่ 300-600 มิลลิกรัม และจะมีเนื้อส้มแขกประมาณ 250-500 มิลลิกรัม และมีปริมาณ HCA ประมาณ 60-70% โดยจะแตกต่างกับส้มแขกบดแห้งบรรจุแคปซูลธรรมดาที่ไม่ได้ผ่านการสกัด ซึ่งจะมีปริมาณของ HCA เพียง 30% เท่านั้น โดยวิธีการรับประทาน สารสกัดส้มแขก ให้รับประทานก่อนอาหารประมาณ 1 ชั่วโมงครั้งละ 1,000-1,200 มิลลิกรัม (ถ้าเม็ดละ 300 mg. ก็ใช้ 3-4 เม็ด) วันละ 3 ครั้งจะช่วยทำให้ยาดูดซึมได้ดีที่สุด

คำแนะนำ : สำหรับผลิตภัณฑ์สารสกัดส้มแขกมีปริมาณ HCA ที่สูง ไม่ควรใช้กับสตรีตั้งครรภ์ หรือสตรีให้นมบุตร เพราะสารชนิดนี้จะไปรบกวนการสร้าง Fatty Acid, Acetyl coenzyme A รวมไปถึง Cholesterol ซึ่งอาจส่งผลต่อการสร้าง Steroid Hormone ได้นั่นเอง และสำหรับบุคคลทั่วไปการรับประทานในปริมาณมากเกินไปอาจมีอาการข้างเคียงต่อระบบทางเดินอาหารได้

 

การเก็บเกี่ยว

ระยะเก็บเกี่ยวที่เหมาะสม : ส้มแขกจะเริ่มให้ผลผลิตเมื่ออายุ 5-7 ปี ถ้าปลูกโดยใช้เมล็ดปลูก แต่ถ้าปลูกโดยวิธีการเสียบยอดจะให้ผลผลิตเมื่ออายุ3-4 ปีซึ่งจะออกในช่วงเดือนมิถุนายนถึงเดือนสิงหาคม

 

การขยายพันธุ์

• ส้มแขกสามารถขยายพันธุ์ด้วยเมล็ด การแตกหน่อ การติดตา และการต่อยอด สำหรับการปลูกให้เตรียมพื้นที่ปลูก เนื่องจากส้มแขกเป็นไม้ผลที่มีทรงพุ่มขนาดใหญ่ ระยะปลูกที่เหมาะคือ 8×8 เมตร หรือ 10×10 เมตร ซึ่งจะปลูกได้จำนวน 20–25 ต้นต่อไร่ ก่อนปลูกควรรองก้นหลุมด้วยปุ๋ยคอกหรือปุ๋ยหมัก การปลูกมีจุดเน้นที่สำคัญคือควรใช้ต้นกล้าที่มีระบบ …

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

กระท่อม หรือ อีด่าง อีแดง กระอ่วม

ชื่อวิทยาศาสตร์

 Mitragyna speciosa

ประวัติ

แหล่งที่พบ ในบางจังหวัดของภาคกลางเช่น ปทุมธานี แต่จะพบมากในป่าธรรมชาติบริเวณภาคใต้ เช่น สุราษฎร์ธานีนครศรีธรรมราช ตรัง สตูล พัทลุง สงขลา ยะลา ปัตตานี นราธิวาส และตอนบนของประเทศมาเลเซีย

สำหรับถิ่นกำเนิดของต้นกระท่อมนั้นจะอยู่ในเขตร้อนชื้นทางฝั่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พบได้นอกจากประเทศไทย แล้วก็ยังมี เกาะนิวกินี มาลายู และประเทศเพื่อนบ้านแถบอาเซียน เพราะเป็นแหล่งที่ดินมีความชื้นสูง อุดมสมบูรณ์ เก็บความชุ่มชื้นได้ดี และชื่นชอบแสงแดดปานกลาง ซึ่งหากถามว่าในประเทศไทยเรามีกี่สายพันธุ์ อะไรบ้าง? ตอบเลยว่ามีด้วยกัน 3 สายพันธุ์ คือพันธุ์ยักษาใหญ่ พันธุ์แตงกวา และพันธุ์ก้านแดง

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น   ใบ ดอก ผล )

• กระท่อมเป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ปานกลาง มีแก่นเป็นไม้เนื้อแข็ง 10-15 เมตร อยู่ในตระกูลสูง Mitragyna speciosa ใบคล้ายใบกระดังงา มีชนิดก้านใบแดงและใบเขียว ดอกกลมโตขนาดเท่า ผลพุทรา ใบเป็นใบเดี่ยวสีเขียวเรียงตัวเป็นคู่ตรงข้าม แผ่นใบขนาดกว้างประมาณ 5-10 ซม. ยาวประมาณ 8-14 ซม. ดอกมีสีขาวอมเหลืองออกเป็นช่อตุ้มกลมขนาด 3-5 ซม

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

สูง 10-15 เมตร

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

   ทรงพุ่มกว้าง 4  เมตร 

ความต้องการแสง 

• ต้องการแดด 100 %

ความต้องการน้ำ  

• ต้องการน้ำปานกลาง

ชอบดินประเภท

• ชอบดินร่วนซุย

ประโยชน์การใช้สอย

• ช่วยบำรุงกำลังเพิ่มพลังให้ทำงานได้นานขึ้น

สรรพคุณแรกที่อยากแนะนำ คือ ความสามารถในการช่วยบำรุงกำลังเพิ่มพลังงานให้กับร่างกาย จึงมีผลทำให้การทำงานยาวนานขึ้น ไม่เหนื่อยง่าย ทนแดดทนลม กล้ามเนื้ออึดขึ้น ลดอาการปวดเมื่อยกล้ามเนื้อที่เป็นอยู่ได้ดี แต่กระนั้นต้องใช้ในปริมาณที่เหมาะสมต่อร่างกาย

• รักษาอาการลำไส้ติดเชื้อ

ลำไส้ติดเชื้อ หรือท้องเสีย ท้องร่วง ถ่ายเหลว เราสามารถนำต้นกระท่อมไปต้ม เพื่อดื่มกินได้ หรือจะเคี้ยวใบ ชงกับน้ำดื่มเพื่อรักษาอาการที่เป็นอยู่ก็ไม่มีปัญหา เมื่อดื่มไปแล้วตัวสรรพคุณที่มีในใบ หรือลำต้น ก็จะไปช่วยยับยั้งเชื้อในลำไส้ ไม่ทำให้เกิดอาการกำเริบอีก

• ช่วยลดอาการปวดที่มีผลดีกว่ามอร์ฟีน

กระท่อมมีสารชื่อว่า ไมทราไจนีน อันถือเป็นสารที่มีความสำคัญมาก ในไทยพบสูงถึง 66% มีส่วนช่วยกดประสาทส่วนกลาง เพราะมีสารจำนวนอัลคอลอยด์ผสมอยู่ด้วย จึงระงับอาการปวดต่าง ๆ โดยเฉพาะที่มีความรุนแรงได้ดี รู้สึกง่วงซึม กระตุ้นให้เกิดความเคลิ้มอย่างมีความสุข ผลจากการศึกษาสารนี้ ในใบกระท่อม พบว่ามีส่วนช่วยลดอาการเจ็บปวดที่รุนแรงมากกว่ามอร์ฟีน 13 เท่า ทั้งยังช่วยบำบัดผู้ที่เสพติดมอร์ฟีนในบางคนได้ดีอีกด้วย

• ลดอาการขาดยาจากสารเสพติด

สารเสพติดอย่าง เฮโรอีน ฝิ่น มอร์ฟีน เมื่อใครต้องการบำบัดให้หายขาดสามารถเลือกใช้ต้นกระท่อมช่วยได้ แต่ต้องมีการใช้ในปริมาณที่เหมาะสม รวมถึงระยะเวลาไม่นานมากเกินไป กระท่อม จะให้ผลข้างเคียงในการบำบัดที่น้อยกว่าสารตัวอื่น ๆ

• ช่วยแก้อาการปวดฟัน

โดยทั่วไปแล้ว เราสามารถต้มน้ำกระท่อมโดยใช้ส่วนใบเด็ด ล้างให้สะอาดแล้วให้นำมาต้มดื่มกินเป็นน้ำสมุนไพรตามตำราแผนโบราณ ฤทธิ์ที่มี จะช่วยให้อาการปวดฟันต่าง ๆ ทุเลาลงได้ แต่ในปัจจุบัน ไม่ค่อยได้ทำกันแล้ว เพราะมีเป็นยาเม็ดแก้ปวดแทน

• ช่วยลดความดันโลหิตสูง

กระท่อมมีสารที่ชื่อ ไมทราไจนีน นอกจากจะช่วยระงับความเจ็บปวดของร่างกายได้ดีกว่ามอร์ฟีน ก็ยังมีฤทธิ์ในการขยายหลอดเลือดได้ด้วย ช่วยคลายกล้ามเนื้อ ลดความดันโลหิต ซึ่งตามตำรับยาแผนโบราณแล้ว มีผลวิจัยว่าช่วยปัญหาความดันเลือดสูงจริง

• ช่วยรักษาโรคเบาหวาน

กระท่อมเป็นพืชที่สามารถช่วยรักษาโรคเบาหวานมาอย่างยาวนาน ไม่ว่าจะเอาใบมาเคี้ยวแล้วคายกากออก หรือต้มดื่มกินในชีวิตประจำวันก็ได้หมด ช่วยในการดูดกลับของน้ำตาลกลูโคส ระดับน้ำตาลในเลือดลดลงโดยไม่ไปยุ่งเกี่ยวกับอินซูลินในร่างกายของผู้ป่วยอีกต่างหาก

• ช่วยรักษาแผลในปาก แก้ไอ

สรรพคุณของต้นกระท่อม นอกจากเรื่องต่าง ๆ ข้างต้น ยังสามารถใช้รักษาอาการแผลในปาก ไม่ว่าจะเกิดจากการกัดปากตัวเอง ร้อนในที่เกิดขึ้น รวมถึงอาการไอ ก็แก้ได้เช่นกัน ซึ่งฤทธิ์ที่มี จะช่วยสมานแผล ห้ามเลือด ที่สำคัญช่วยถอนพิษจากสัตว์ร้ายได้ด้วย

การเก็บเกี่ยว

• ใบกระท่อมสามารถเก็บเกี่ยวได้ตั้งแต่อายุ 1 ปีขึ้นไป โดยให้เก็บเฉพาะใบแก่ แต่ถ้าจะให้ผลผลิตเต็มที่ ต้นกระท่อมควรมีอายุ 5 ปี จึงจะสามารถเก็บเกี่ยวใบกระท่อมได้ต้นละ 1 กิโลกรัม และสามารถเก็บเกี่ยวได้ทุก 15 วัน

การขยายพันธุ์

• เพาะเมล็ด
• ปักชำ

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

โป๊ยกั๊ก หรือ จันทน์แปดกลีบ

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Illicium Verum Hook. f.

 

ประวัติ

มีถิ่นกำเนิดในจีน

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น  ราก ใบ ดอก ผล )

• โป๊ยกั๊กจัดเป็นไม้ยืนต้นทรงพุ่มขนาดเล็กอายุยืนมีใบเขียวตลอดปีและมีความสูงได้ถึง 18 เมตร ลำต้นตั้งตรง เปลือกมีสีขาวเทา ลักษณะหยาบเล็กน้อย ต้นแก่จะมีรอยแตกไม่เป็นระเบียบ 
• ใบออกเป็นใบเดี่ยวโดยออกเป็นกลุ่ม 3-6 ใบ ยาว 5.5-10.5 เซนติเมตร กว้าง 1.6-4.5 เซนติเมตร ลักษณะของใบเป็นรูปใบหอกกลับถึงรูปรีแคบ โคนใบสอบ ปลายใบแคบเป็นแถบยาว ส่วนปลายสุดเว้าหรือแหลม หน้าใบสีเขียวเข้มผิวลื่นเป็นมันหลังใบสีเขียวอ่อนมีขนนุ่มอยู่เบาบาง 
• ดอกออกที่ง่ามใบ ก้านดอกยาว 1.5-4 เซนติเมตร มีกลีบหุ้มดอก 8-12 กลีบ เรียงซ้อมกัน 2-3 วง ดอกเป็นดอกเดียว มีสีเหลือง บางครั้งอาจแต้มด้วยสีชมพูถึงสีแดง ลักษณะของดอกเป็นรูปทรงกลมแกมรูปถ้วย กลีบดอกมี 10 กลีบ กลีบมีลักษณะเป็นรูปรีกว้าง ขอบกลีบมีขนและเป็นกระพุ้ง 
• ผลมีลักษณะเป็นกลีบโดยรอบ มองเห็นได้เป็นรูปดาว มีประมาณ 5-13 กลีบ แต่ที่พบมากโดยส่วนใหญ่มักจะเป็น 8 กลีบ ผลดิบมีสีเขียว ผลแห้งมีกลีบหนาแข็ง มีสีน้ำตาลเข้ม ในกลีบแต่ละกลีบจะมีเมล็ด 1 เมล็ด มีลักษณะเป็นรูปไข่และแบน ผิวมีสีน้ำตาลเรียบและเป็นเงา ผลมีกลิ่นหอม

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

สูง 10-15  เมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

ทรงพุ่มกว้าง 4-8 เมตร 

 

ความต้องการแสง 

• ต้องการแดด 100 %

 

ความต้องการน้ำ  

• ต้องคอยรดน้ำสม่ำเสมอทุกวัน วันละ 1 ครั้ง

 

ชอบดินประเภท

• ชอบดินร่วน

 

ประโยชน์การใช้สอย

• ช่วยบำรุงธาตุในร่างกาย 
• ช่วยแก้ธาตุพิการ
• ช่วยขับเสมหะ 
• เมล็ดโป๊ยกั๊กเมื่อนำมาสกัดจะได้กรดชิคิมิก (Shikimic acid) อันเป็นสารตั้งต้นสำคัญในการสังเคราะห์ยาทามิฟลู (Tamiflu)
• ต้านเชื้อไวรัสได้หลายชนิด รวมไปถึงไข้หวัดนกและไข้หวัดใหญ่ 2009
• ช่วยแก้หวัด ลดไข้
• น้ำมันหอมระเหยใช้ผสมกับชะเอมช่วยแก้อาการไอ
• น้ำมันหอมระเหยนำมาใช้ผสมในยาผงสำหรับแก้หืดและยาสำหรับสัตว์
• ช่วยรักษาอาการอักเสบเรื้อรังในระบบทางเดินหายใจ ระบบทางเดินอาหาร และระบบทางเดินปัสสาวะ
• ช่วยบรรเทาอาการหลอดลมอักเสบ
• ช่วยแก้ลมกองหยาบ
• ช่วยแก้อาการปวดท้อง แก้อาการท้องอืด จุกเสียดในเด็กทารก
• ช่วยแก้อาการอาหารไม่ย่อย

 

การเก็บเกี่ยว

• เมื่อเมล็ดโป๊ยกั๊กเปลี่ยนเป็นสีเหลืองน้ำตาล จะถูกเก็บเกี่ยว มัดด้วยดอกย่อยในพื้นที่ที่มีการระบายอากาศ แล้วนวดด้วยผ้า โป๊ยกั๊กสามารถตากแห้งเป็นช่อในอากาศได้

 

การขยายพันธุ์

• การเพาะเมล็ด

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

ต้นลาน

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Corypha Umbraculifera L.

 

ประวัติ

มีถิ่นมีกำเนิดอยู่ในอเมริกาและในแถบเมดิเตอร์เรเนียน

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น  ราก ใบ ดอก ผล )

• ลักษณะของลำต้น แนวลำต้นตั้งตรงและแข็ง เติบโตเป็นต้นเดี่ยวโดยไม่มีการแตกกอเพิ่ม ไม่มีกิ่งก้านแต่มีกาบใบเรียงเป็นชั้นๆ เมื่อใบเหล่านี้หลุดออกจะเหลือสันเตี้ยๆ ล้อมรอบลำต้นเหมือนวงแหวนเอาไว้ ผิวไม้เป็นสีน้ำตาลเข้มปนเทา เส้นผ่านศูนย์กลางลำต้นไม่รวมกาบใบอยู่ที่ประมาณ 40-60 เซนติเมตร
• ใบ รูปทรงใบคล้ายกับฝ่ามือขนาดใหญ่ แผ่นใบหยักเป็นคลื่น ปลายใบฉีกแยกออกจากกันเป็นหลายแฉก ความยาวของใบอยู่ที่ประมาณ 3-4 เมตร และกว้างได้มากถึง 6 เมตร ก้านใบเรียวยาวและมีขอบที่โค้งเข้าหากัน มีรอยหยักคล้ายฟันเลื่อยสีดำที่ขอบนั้นด้วย เนื้อใบบางสีเขียวอมเทา ผิวใบเรียบลื่นเป็นมันเงา
• ดอก ดอกลานจะออกที่ยอดบนสุดของลำต้นเพียงตำแหน่งเดียว มีลักษณะเป็นช่อที่ลดหลั่นกันคล้ายพีระมิด ก้านดอกยาวประมาณ 4-7 เมตร แต่ละก้านประกอบด้วยแขนงดอกย่อยมากกว่า 40 แขนง ดอกย่อยเป็นสีเหลืองอ่อนหรือสีขาวครีม และมีกลิ่นหอมที่ค่อนข้างเป็นเอกลักษณ์
• ผล ผลเป็นทรงกลมสีเขียวสด ผิวนอกเรียบเกลี้ยงหรือขรุขระบ้างเล็กน้อย ลูกลานภายในมีเมล็ดเดี่ยวสีดำ เนื้อในขาวขุ่นคล้ายลูกชิด

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

สูงได้ถึง 25  เมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

ทรงพุ่มกว้าง 6-10 เมตร 

 

ความต้องการแสง 

• ต้องการแดด 100 %

 

ความต้องการน้ำ  

• ช่วงต้นอ่อนและต้นกล้าระยะแรกให้รดน้ำเป็นประจำทุกวัน หลังจากนั้นสามารถลดให้เหลือสัปดาห์ละ 3-5 ครั้งได้

 

ชอบดินประเภท

• ชอบดินร่วนซุย

 

ประโยชน์การใช้สอย

• ลำต้น มีสรรพคุณในการแก้พิษ แต่นิยมนำมาทำฟืนหุงต้มในครัวเรือน ทำเฟอร์นิเจอร์ และดัดแปลงเป็นข้าวของเครื่องใช้มากกว่า ในบางพื้นที่จะนำแก่นลานมาทำครกไม้และสากไม้ นอกจากนี้ยังใช้ในการเพาะเลี้ยงตัวด้วงได้ด้วย
• ใบ นำใบแก่มาเผาไฟช่วยดับพิษอักเสบและลดอาการบวมช้ำได้ดี ทั้งยังใช้เพื่อประกอบเป็นที่พักอาศัยได้ด้วย ส่วนใบอ่อนหรือยอดลานจะถูกดัดแปลงเป็นสมุดใบลานสำหรับจดบันทึก ผลิตภัณฑ์จักรสาน และประดิษฐ์เป็นของเล่นเด็ก
• ผล เนื้อในช่วยรักษาโรคกระเพาะ ฆ่าเชื้อในลำไส้ และใช้เป็นยาระบายได้ ส่วนเปลือกนอกก็มีสรรพคุณช่วยในการระบายเช่นเดียวกัน
• ราก นำรากมาฝนกับน้ำแล้วทานเป็นยา ช่วยบรรเทาอาการไข้หวัด แก้ร้อนใน และช่วยขับเหงื่อได้ดี

 

การเก็บเกี่ยว

• ออกดอกเพียงครั้งเดียว เมื่ออายุ 20-30 ปี

 

การขยายพันธุ์

• การเพาะเมล็ด

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

เร่วหอม

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Etlingera pavieana (Pierre ex Gagnep.) R.M.Sm.

 

ประวัติ

มีถิ่นกำเนิดอยู่ในแถบเปอร์เซีย แล้วแพร่ขยายไปยังประเทศร้อนชื้น

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น  ราก ใบ ดอก ผล )

• ลำต้นเป็นพืชใบเลี้ยงเดี่ยว และเป็นพืชล้มลุก มีลำต้นแบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือ

1. ลำต้นใต้ดิน มีลักษณะเป็นเหง้าอยู่ใต้ดิน เรียกว่า ลำต้นจริง มีลักษณะเป็นกระเปราะ แตกไหลสีขาวอมชมพูออกจากเหง้าเป็นหลายแฉกเพื่องอกเป็นต้นใหม่ เนื้อเหง้ามีกลิ่นหอม
2. ลำต้นเหนือดิน เป็นส่วนที่โผล่อยู่เหนือดินแทงออกจากเหง้าใต้ดิน มีลักษณะวงกลมสีเขียวอมน้ำตาล ซึ่งประกอบด้วยส่วนของกาบใบจำนวนหลายชั้นเรียงซ้อนกันแน่น เรียกว่า ลำต้นเทียม มีความสูงประมาณ 2-4 เมตร เมื่อลูบคลำลำต้นจะรู้สึกสากมือ

• เป็นพืชใบเลี้ยงเดี่ยว แตกออกเรียงสลับตรงข้ามกันบนลำต้นส่วนเหนือดิน แบ่งออกเป็น 3 ส่วน คือ ส่วนกาบใบ เป็นส่วนกาบที่ห่อหุ้มแกนลำต้น โดยห่อเป็นชั้นร่วมกับกาบใบของใบอื่น ถัดมาเป็นก้านใบ มีขนาดสั้น และถัดมาเป็นแผ่นใบ มีลักษณะเรียวยาว แผ่นใบเรียบ หนา มีสีเขียวเข้ม และเป็นมัน แผ่นใบอ่อนมีสีเขียวอ่อน ขอบใบเรียบเรียบหรืออาจพบมีการโค้งเล็กน้อย มีเส้นกลางใบขนาดใหญ่ และมองเห็นชัดเจน ใบกว้างประมาณ 4-7 เซนติเมตร และยาวประมาณ 30-50 เซนติเมตร ปลายใบมีติ่งสั้น 1-1.5 เซนติเมตร
• ดอกเร่วหอม จะแทงออกจากเหง้าที่อยู่ใต้ดิน ดอกมีลักษณะเป็นช่อ ยาวประมาณ 4-6 เซนติเมตร มีก้านช่อดอกสั้น ตัวช่อดอกประกอบด้วยดอกย่อยเรียงซ้อนสลับกันตามความยาวของก้านดอก ตัวดอกประกอบด้วยกลีบดอกสีแดงสดใส ขนาดประมาณ 2.5-4 เซนติเมตร
• ผลเร่วหอม มีผลขนาดเล็ก ภายในมีเมล็ดสีดำเรียงตัวอัดแน่น

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

สูง 2.5-3 เมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

   ทรงพุ่มกว้าง 1-2  เมตร 

 

ความต้องการแสง 

• ต้องการแดด 100 %

 

ความต้องการน้ำ  

• ต้องการน้ำ 3 – 4 วัน/ครั้ง

 

ชอบดินประเภท

• ชอบดินร่วนปนทราย

 

ประโยชน์การใช้สอย

• ผลเร่วหอมสามารถนำมาใช้เป็นเครื่องเทศได้
• รากมีกลิ่นหอม สามารถใช้เป็นเครื่องเทศในการปรุงน้ำก๋วยเตี๋ยว น้ำต้มเนื้อ แกงป่า แกงเลียง ผัดเผ็ด ฯลฯ
• เหง้าแก่ใช้ต้มน้ำซุปก๋วยเตี๋ยวหมูหรือใช้ทำแกงเลียง ทำน้ำพริกแกงผัดเผ็ดหมูป่า
• เหง้าอ่อนและแขนงอ่อนของเร่วหอม ใช้รับประทานสดร่วมกับน้ำพริกได้
• รากและเหง้าใช้ทำเป็นยาหอมเย็นได้ เพราะเหง้ามีกลิ่นหอมและมีน้ำมันหอยระเหยเป็นองค์ประกอบ
• เร่วหอมแห้งชนิดแท่งสามารถนำมาใช้เป็นแท่งสำหรับคนในเครื่องดื่มร้อน ๆ เช่น กาแฟหรือชาได้ เพื่อให้มีกลิ่นหอมเช่นเดียวกับเปลือกอบเชย
• เร่วหอมเป็นพืชที่น่าจะมีศักยภาพในการนำไปพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์ใหม่ ๆ ได้ ทั้งในด้านอุตสาหกรรมอาหาร อุตสาหกรรมเครื่องสำอาง เช่น ลูกกวาด ลูกอมเร่วหอม น้ำยาบ้วนปาก ยาสีฟัน เจลสำหรับล้างมือ น้ำปรุงรส ชาสมุนไพรเพื่อสุขภาพ เร่วหอมอบแห้ง น้ำมันหอมระเหยบริสุทธิ์ เร่วหอมสกัด เป็นต้น

 

การเก็บเกี่ยว

• การเก็บเกี่ยวผลผลิตจะเริ่มเก็บโดยการแยกเหง้าไปใช้เมื่อเร่วหอมมีอายุประมาณ 3 ปี

 

การขยายพันธุ์

• การเพาะเมล็ด
• การแยกเหง้า

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

กระบก หรือ กะบก,จะบก,ตระบก,จำเมาะ,ซะอัง,บก,หมากบก,มะมื่น,มื่น,มะลื่น,หมักลื่น,หลักกาย

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Irvingia Malayana Oliv. ex A. Benn.

 

ประวัติ

กระบกเป็นไม้ในเขตเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น  ราก ใบ ดอก ผล )

• เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ ผลัดใบ เปลือกสีเทาอ่อนปนน้ำตาลค่อนข้างเรียบ เรือนยอดเป็นพุ่มแน่นทึบ 
• ใบเป็นใบเดี่ยวเรียงสลับ แผ่นใบรูปมนแกมขอบขนาน ถึงรูปหอก ผิวใบเกลี้ยง โคนใบมน ปลายใบทู่ถึงแหลม 
• ดอกขนาดเล็ก สีขาวปนเขียวอ่อน 
• ผลทรงกลมรี เมื่อสุกสีเหลืองอมเขียว 
• เมล็ดแข็ง เนื้อในมีรสมัน

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

สูง 10 – 30 เมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

กว้าง 5 – 10 เมตร

 

ความต้องการแสง 

• ต้องการแดด 100 %

 

ความต้องการน้ำ  

• ต้องการน้ำปานกลางรดน้ำ 3 – 4 วัน/ครั้ง

 

ชอบดินประเภท

• ชอบดินร่วน

 

ประโยชน์การใช้สอย

• น้ำมันเมล็ดกระบกช่วยบำรุงสมอง 
• เนื้อไม้ช่วยทำให้เจริญอาหาร 
• ช่วยบำรุงหัวใจ
• ช่วยรักษาริดสีดวงจมูก 
• ช่วยบรรเทาอาการหอบหืด 
• ช่วยให้ความอบอุ่นแก่ร่างกาย 
• ลูกกระบกใช้เป็นยาระบาย ด้วยการใช้ผลกระบกอ่อนประมาณ 1 กำมือ นำมาตมผสมกับพริกเกลือ แล้วใช้รับประทานสัปดาห์ละครั้ง (หากใช้เยอะมีฤทธิ์เป็นยาถ่าย) 
• ช่วยฆ่าพยาธิในท้อง
• ช่วยขับพยาธิในเด็ก
• ช่วยบำรุงไต
• ช่วยแก้อาการคันตามผิวหนัง
• เนื้อในเมล็ดมีรสร้อน ช่วยบำรุงเส้นเอ็น แก้เส้นเอ็นพิการ บำรุงไขข้อกระดูก แก้ข้อขัดได้

 

การเก็บเกี่ยว

• ออกดอกในช่วงเดือนมกราคมถึงเดือนมีนาคม
• ติดผลในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนเมษายน

 

การขยายพันธุ์

• การเพาะเมล็ด

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

สมอไทย หรือ  หมากแน่ะ,ม่าแน่,สมออัพยา,ลูกสมอ 

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Terminalia Chebula Retz.

 

ประวัติ

ถิ่นกำเนิดในประเทศไทย และประเทศเพื่อนบ้าน อาทิ พม่า และลาว 

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น  ราก ใบ ดอก ผล )

• ต้น สมอเป็นไม้ยืนต้นขนาดกลางที่มีพุ่มขยายออกด้านข้าง เปลือกหุ้มจะมีรอยแตกเป็นร่องลึกและมีสีน้ำตาลเข้มปนดำหรือเทา กิ่งก้านมีความคดเคี้ยวแต่ยังดูเป็นระเบียบ ก้านขนาดเล็กจะมีขนอ่อนปกคลุม เนื้อไม้เหนียวและแข็ง
• ใบ ขนาดของใบสมอไทยค่อนข้างใหญ่ เป็นใบเดี่ยวสีเขียวสด ก้านใบยาว ผิวใบมีขนอ่อนปกคลุม ทรงใบเป็นรูปวงรีที่มีโคนใบโค้งมนส่วนปลายใบเรียวกว่าเล็กน้อย
• ดอก ดอกช่อสีขาวอมเหลือง มีกลิ่นหอมอ่อนๆ แต่ละช่อยาวประมาณ 5-9 เซนติเมตร ออกตามซอกใบและปลายกิ่ง เกสรยาวพ้นกลีบดอกจนมองเห็นได้ชัด
• ผล ลักษณะผลจะเป็นทรงรีที่ป้อมสั้น ผิวนอกเกลี้ยงและมีร่องตื้นๆ ตามแนวยาวของผล เมื่อยังเป็นผลอ่อนจะมีสีเขียวสด แต่เมื่อแก่แล้วจะกลายเป็นสีน้ำตาลแดง มีเมล็ดอยู่ภายในเพียงเม็ดเดียว ให้รสฝาดหรือฝาดอมเปรี้ยว

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

สูง 10 – 15 เมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

  ทรงพุ่มกว้าง 5 – 8 เมตร 

 

ความต้องการแสง 

• ต้องการแสงแดด 100%

 

ความต้องการน้ำ  

• รดน้ำวันละ 1 ครั้ง ให้ชุ่มแต่อย่าให้น้ำขัง

 

ชอบดินประเภท

• ชอบดินร่วนปนทราย

 

ประโยชน์การใช้สอย

• ลำต้น แม้จะไม่ค่อยได้รับความนิยมมากนัก แต่เปลือกไม้ส่วนลำต้นสมอไทยนั้นสามารถนำมาใช้เป็นวัตถุดิบในการปรุงยาเพื่อบำรุงหัวใจได้ดี ทั้งยังใช้ขับปัสสาวะได้ด้วย
• ผล ผลสมอถูกนำมาใช้ประโยชน์ค่อนข้างหลากหลาย ผลที่ยังอ่อนใช้สำหรับขับเสมหะและไล่ลมในลำไส้ ผลแก่จะใช้ในการบำรุงร่างกาย บรรเทาอาการเจ็บคอ บรรเทาอาการจุกเสียด และช่วยให้นอนหลับสนิทมากยิ่งขึ้น นอกจากนี้ยังมีการนำผลสมอไปใช้ในการฟอกหนังและผลิตน้ำหมึกบางชนิดด้วย
• เมล็ด มีคุณสมบัติช่วยให้เจริญอาหาร

 

การเก็บเกี่ยว

• เริ่มผลิดอกในช่วงเดือนเมษายน-พฤษภาคม 

 

การขยายพันธุ์

• การเพาะเมล็ด

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ