ชื่อ – ชนิด พันธุ์

กล้วยเล็บมือนาง

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Musa (AA group) “Kluai Leb Mu Nang”

 

ประวัติ

กล้วยเล็บมือนาง (Lebmuernang Banana) เป็นพืชตระกูลกล้วย เกิดจากกล้วยป่ากลายพันธุ์ เป็นผลไม้ล้มลุก มีลำต้นเดี่ยวตั้งตรง มีลักษณะกลมๆ ใบแบบขนาน มีลักษณะแบนสั้น จะมีเครือมีหวีอยู่ และมีหัวปลีออกที่ปลายยอด มีผลกลมทรงรี มีขนาดเล็ก มีปลายผลเรียวแหลม เรียงอยู่ในหวีคล้ายนิ้วมือ มีเนื้อสีเหลืองแน่นนุ่มๆ มีรสชาติหวานอร่อย มีกลิ่นหอม มีถิ่นกำเนิดในเขตร้อนในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และต่อมาได้ปลูกในหลายประเทศทั่วโลก ในส่วนประเทศไทยนั้นจะปลูก ได้ทั่วทุกภาคและปลูกได้ทุกฤดู จะนิยมปลูกกันมากในภาคใต้ มีประโยชน์และมีสรรพคุณ ใช้นำมารักษาโรคต่างๆ ได้หลายอย่าง ใช้นำมารับประทาน ประกอบอาหารต่างๆ ได้หลายเมนู

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น   ใบ ดอก ผล )

• ลำต้น มีลำต้นเดี่ยว ตั้งตรง ลำต้นมีลักษณะกลมๆ มีกาบเปลือกหุ้มล้อมรอบ มีผิวลื่นเรียบ มีสีชมพูอมแดง มีหน่อเหง้างอกโผล่ออกมาจากดิน
• ใบ เป็นใบเลี้ยงเดี่ยว ใบแบบขนาน มีลักษณะแบนสั้น เรียกว่าใบตอง มีสีเขียวอ่อน มีก้านใบใหญ่ตรงกลาง ก้านตั้งชูขึ้น มีใบแบนสั้นล้อมรอบ ปลายใบปลายมน ขอบใบเรียบ แผ่นใบเรียบมัน มีสีเขียว
• ดอก มีดอกเป็นช่อ ห้อยลงมาเป็นเครือ จะมีปลีออกที่ปลายยอด รูปไข่ยาวรี มีใบประดับหุ้มอยู่ มีลักษณะโคนกลมปลายรี มีสีแดงอมม่วง ข้างบนเครือจะมีหวีเรียงซ้อนกันอยู่ และจะมีดอกยาวรีเล็กๆ โคนดอกมีสีขาว ปลายดอกมีสีเหลือง เรียงอยู่ในหวีคล้ายนิ้วมือ และต่อมาจะกลายเป็นผล
• ผล มีลักษณะกลมทรงรี มีขนาดเล็ก มีปลายผลเรียวแหลม เรียงอยู่ในหวีคล้ายนิ้วมือ มีผิวลื่นเรียบ ผลอ่อนเปลือกจะมีสีเขียว ผลสุกแก่เปลือกจะมีสีเหลือง มีเปลือกหนา ข้างในจะมีเนื้อสีเหลือง เนื้อแน่นนุ่มๆ จะมีรสชาติหวานอร่อย มีกลิ่นหอม

 

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

• 5 เมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

• 2-3  เมตร

 

ความต้องการแสง 

• ชอบแสงแดดจัด

 

 

ความต้องการน้ำ  

กล้วยเล็บมือนางเป็นพืชที่ชอบน้ำ ต้องการระบายน้ำดี น้ำไม่ขัง ระยะแรกโดยให้รดน้ำทุกวัน ให้โดนแดดตลอดได้ จะเจริญเติบโตได้ดี เมื่อเริ่มเติบโตขึ้นให้ลดการรดน้ำลง เป็นพืชที่ทนทานต่อความแห้งแล้งได้ดี ให้ตัดแต่งใบออก เพื่อให้แสงแดดส่องทั่วถึง ให้ตัดหน่อให้เหลือ 3-4 หน่อต่อกอ แล้วให้ตัดหัวปลีออก ให้ในเครือมีกล้วยอยู่ ประมาณ 7-8 หวี เพื่อให้ผลผลิตที่สมบูรณ์

 

ชอบดินประเภท

ดินร่วน ดินที่มีความชุ่มชื้นพอเหมาะ น้ำไม่ขัง สามารถเจริญเติบโตในดินทุกชนิด

 

ประโยชน์การใช้สอย

• ผลดิบหั่นทั้งเปลือกใส่แกงแทนผัก ผลอ่อนใช้แกงส้มแกงคั่ว แกงกะทิ ผลสุกมีเนื้อละเอียดรสหวานจัดกว่ากล้วยหอมทอง กลิ่นหอมแรง รับประทานเป็นผลไม้ และทำกล้วยตาก
• ช่วยชะลอความแก่ ช่วยบำรุงผิวพรรณ ช่วยรักษาโรคเลือดจาง ช่วยบำรุงสมอง ช่วยให้รู้สึกดีผ่อนคลาย ช่วยลดอาการซึมเศร้า ช่วยป้องกันโรคความดันโลหิตสูง ช่วยระบายท้อง แก้ท้องผูก ช่วยรักษาการจุกเสียดท้อง ช่วยรักษาแผลในกระเพาะ ช่วยลดน้ำตาลในเลือด ให้พลังงานแก่ร่างกาย
• มีฟอสฟอรัส มีวิตามินเอ มีวิตามินซี มีวิตามินบี1 มีวิตามินบี2 มีวิตามินบี3 มีวิตามินบี5 มีวิตามินบี6 มีวิตามินบี9 มีแคลเซียม มีเหล็ก มีแมกนีเซียม มีคาร์โบไฮเดรต มีสังกะสี มีไขมัน มีโปรตีน มีโพแทสเซียม มีสังกะสี มีเส้นใย มีพลังงาน มีไฟเบอร์ มีเบต้าแคโรทีน มีน้ำตาลซูโครส ฟรุทโทส กลูโคส

 

การขยายพันธุ์

• กล้วยเล็บมือนางสามารถขยายพันธุ์ได้โดยการใช้เมล็ด
• กล้วยเล็บมือนางสามารถขยายพันธุ์ได้โดยการใช้หน่อ
• กล้วยเล็บมือนางสามารถขยายพันธุ์ได้โดยการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อ (Tissue culture)

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

กล้วยหอมทอง

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Musa acuminata

 

ประวัติ

กล้วยหอมทอง เป็นสายพันธุ์ที่มาจากกล้วยป่า ความสูงของล าต้นมีประมาณ 2.5-3.5 เมตร ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางของลำต้นจะมีมากกว่า 15 ซม. ขึ้นไป ล าต้นภายนอกจะมีกาบเป็นรอยประสีด า เล็กน้อย ส่วนภายในจะเป็นสีเขียว ลักษณะใบยาว มีเส้นกลางใบเป็นสีเขียว มีร่องก้านใบกว้าง มีก้านช่อดอกที่ยาว และมีขนอ่อนๆ ปกคลุมอยู่ มีใบประดับรูปไข่ค่อนข้างยาว ด้านบนเป็นสีม่วงอมเทา บริเวณโคนมีสีซีดลง ส่วน ปลายเป็นสีแดงอมส้ม ใบประดับส่วนปลายจะมีลักษณะแหลมและม้วนขึ้น มีลักษณะเป็นเครือยาวแยกออกเป็น หวีๆ ในเครือหนึ่งจะมีอยู่ประมาณ 4-6 หวี และในหวีหนึ่งๆ จะมีผลอยู่ประมาณ 12-16 ผล        เปลือกผลหนา เมื่อ ยังอ่อนอยู่จะมีเปลือกสีเขียว และจะกลายเป็นสีเหลืองทองเมื่อสุก ภายในผลจะมีเนื้อที่ละเอียดเป็นสีครีม สีเหลือง หรือสีส้มอ่อนๆ มีกลิ่นหอม รสหวาน ไม่มีเมล็ด ความกว้างของผลมีประมาณ 3-4 ซม. ยาวประมาณ 18-25 ซม.

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น   ใบ ดอก ผล )

• ลำต้น ลำต้นเทียมสูง 2.5-3.5 เมตร เส้นผ่านศูนย์กกลางลำต้นเทียมมากกว่า 15 เซนติเมตร สีของกาบลำต้นเทียม มีประดำเล็กน้อย ด้านในสีเขียวอ่อน และมีเส้นสีชมพู
• ใบ ก้านใบมีร่องค่อนข้างกว้างและมีปีก เส้นกลางใบสีเขียว
• ปลี หรือดอก ก้านช่อดอกมีขนอ่อนๆ ลักษณะของใบประดับ รูปไข่ค่อนข้างยาว สีด้านบนม่วงอมเทา มีนวล สีด้านล่างตรงโคนซีดส่วนปลายสีแดงอมส้ม ปลายใบประดับปลายแหลมม้วนขึ้น การเรียงของใบประดับไม่ค่อยซ้อนกันมากนัก  ดอกมีก้านยาว ผลใหญ่และยาว มีความกว้างประมาณ 3-4 เซนติเมตร ยาว 18-25 เซนติเมตร
•  ผล ผลรูปร่างยาว ปลายผลมีจุก หวีหนึ่งมี 12-16 ผล เครือหนึ่งมี 4-6 หวี เมื่อสุกเปลือกจะเปลี่ยนสีเหลืองทอง เนื้อมีสีครีม-ส้มอ่อนๆ รสหวาน และมีกลิ่นหอม ไม่มีเมล็ด

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

• 5 เมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

• 2-3  เมตร

 

ความต้องการแสง 

• ชอบแสงแดดจัด

 

ความต้องการน้ำ  

การให้น้ำกล้วยหอมทองจะให้แค่พอชุ่ม  ในช่วงที่ปลูกใหม่ ๆ  และขณะที่กล้วยหอมตั้งตัวและกำลังติดปลี  ติดผลดีแล้วไม่จำเป็นต้องให้น้ำเป็นประจำทุกวันเหมือนพืชอื่น

 

ชอบดินประเภท

การเตรียมดินให้ขุดไถพรวนดินให้ละเอียดแล้วตากทิ้งไว้ ประมาณ 7-10 วัน เพื่อก าจัดวัชพืชและศัตรูพืช ปรับพื้นที่ปลูกให้เสมอกัน หากมีวัชพืชขึ้นมาอีกก็ให้ไถพรวนซ้ า อีกครั้ง ควรปลูกกล้วยหอมทองในช่วงเดือนกันยายน-พฤศจิกายน หรือถ้ามีแหล่งน้ าเพียงพอก็สามารถปลูกได้ ตลอดทั้งปี

 

ควรเป็นดินที่มีค่าความเป็นกรด-ด่าง (pH) อยู่ระหว่าง 4.5-7 ที่เหมาะสมที่สุดคือ (pH) = 6 เป็นดินร่วนซุย มีความอุดมสมบูรณ์สูง ระบายน้ำดี ความชื้น พื้นที่ที่เหมาะสมในการปลูกกล้วย ควรมีปริมาณน้ำฝนเฉลี่ย ระหว่าง 50-100 นิ้ว ต่อปี จำนวนวันที่ฝนตกควรยาวนาน หากมีฝนตกในช่วงสั้น การปลูกกล้วยจะต้องให้น้ำชลประทานช่วยเพิ่มรักษาความชุ่มชื้นของดินเพิ่มขึ้น แต่ในพื้นที่มีฝนตกชุก ควรระบายน้ำให้แก่กล้วย 

 

ประโยชน์การใช้สอย

• ผลสุกใช้รับประทานเป็นผลไม้ มีรสหวาน หอม อร่อย มีวิตามินและสารอาหารที่เป็น
• ประโยชน์ต่อร่างกายอย่างมากมาย อาจน าไปแปรรูป ใช้ประกอบในการปรุงอาหารต่างๆ หรือปลูกขายเป็นอาชีพ
• เพื่อสร้างรายได้ให้แก่ครอบครัวได้

 

การขยายพันธุ์

• สามารถท าได้ด้วยวิธีการแยกหน่อ ควรเลือกหน่อ
• พันธุ์ที่อ่อน ใบแคบหรือหน่อดาบ มีใบติดอยู่ประมาณ 3-4 ใบ หน่อมักเกิดขึ้นที่โคนต้นเดิมและมีความสมบูรณ์
• จากนั้นให้ตัดรากหน่อพันธุ์กล้วยที่ได้ให้เหลือแค่ 1 นิ้ว

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

  แมคคาเดเมีย

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Macadamia Integrifolia Maiden & Betche

 

ประวัติ

ถิ่นกำเนิดในแถวชายฝั่งของตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐควีนส์แลนด์ และทางตอนเหนือของรัฐนิวเซาส์เวล ประเทศออสเตรเลียโดยชาวพื้นเมืองของประเทศออสเตรเลีย 

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น ใบ ดอก ผล )

• ต้นแมคคาเดเมีย ต้นไม้ที่มีลักษณะสูงและตั้งตรง  เมื่อเจริญเติบโตเต็มที่แล้วสามารถมีความสูงได้ถึง 20 เมตร  และแผ่กิ่งก้านสาขาออกได้กว้างถึง 20 เมตร   เป็นไม้ยืนต้นที่มีรูปทรงคล้ายพีรามิดสวยงามโดยจะมีความเขียวชอุ่มอยู่ตลอดทั้งปี
• ใบจะมีลักษณะเป็นรูปทรงรี  ในส่วนบริเวณขอบของใบจะมีหนามเล็กๆขึ้นอยู่บางๆประปรายรอบใบ  ใบจะมีสีเขียว-เขียวเข้ม   ผิวของใบมีลักษณะเรียบและมันเงา
• ดอกมีสีขาวเรียงตัวกันเป็นช่อยาวสวยงาม  มีกลิ่นหอม  ซึ่งภายในดอกจะมีทั้งเกสรตัวผู้และเกสรตัวเมียอยู่บนก้านดอกเดียวกัน
• ผลมีสีเขียวเข้ม  เปลือกด้านนอกมีลักษณะแข็งและหนา  เปลือกของผลแมคคาเดเมียจะมีอยู่ 2 ลักษณะ คือ แบบผิวขรุขระ ( Rough-shelled Macadamia )  และแบบผิวเรียบ ( Smooth-shelled  Macadamia )  ภายในผลจะมีเมล็ดสีขาว  เนื้อแน่น  รับประทานได้  มีรสชาติมันอร่อยคล้ายถั่ว ( มีราคาสูงจนถูกขนานนามว่าเป็น ถั่วที่แพงที่สุดในโลก )  ซึ่งเมล็ดด้านในที่ว่านี้จะถูกหุ้มไว้ด้วยเปลือกแข็งๆที่เรียกว่า ‘ กะลา ’ อีกชั้นหนึ่ง

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

สูง 15 – 20 เมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

 ทรงพุ่มกว้าง 10 – 15 เมตร

 

ความต้องการแสง  

• ชอบแดด 100%

 

ความต้องการน้ำ  

• ให้น้ำควรให้อย่างสม่ำเสมอ  โดยในช่วง 1-2 ปีแรก  ควรให้น้ำเว้นระยะ 2-3 วัน/ครั้ง  จากนั้นในช่วงปีที่2  เป็นต้นไปให้น้ำสัปดาห์ละ 1-2 ครั้ง  และในช่วงที่ติดดอก-ออกผลจะต้องมีการให้น้ำอย่างต่อเนื่องจึงควรปลูกในพื้นที่ที่มีแหล่งน้ำเพียงพอตลอดปี

 

ชอบดินประเภท

• ชอบดินร่วนซุย

 

ประโยชน์การใช้สอย

•  เปลือกของต้นแมคคาเดเมียสามารถนำปำปุ๋ยหมักเพื่อบำรุงดินได้
• สามารถช่วยลดอัตราการเกิดโรคหัวใจ  ป้องกันการเกิดโรคมะเร็ง  ต่อต้านการเกิดอนุมูลอิสระ  ช่วยบำรุงผิวพรรณ  บำรุงสมอง-หัวใจ   ช่วยลดคอเลสเตอรอลได้ 

 

การเก็บเกี่ยว

• ออกดอกช่วง เดือนพฤศจิกายน – ธันวาคม และ กรกฎาคม. – สิงหาคม ระยะเวลาดอกบานถึงแก่ประมาณ 6 – 9 เดือน 
• ผลผลิตจะออกมา 2 ช่วง คือ มิถุนายน-กันยายน กับพฤศจิกายน-ธันวาคม

 

การขยายพันธุ์

• การทาบกิ่ง การติดตา การเสียบยอด

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

 มะขามเปรี้ยว

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Tamarindus indica (L.)

 

ประวัติ

เป็นพืชพื้นเมืองของทวีปแอฟริกา ปัจจุบันพบปลูกในประเทศเขตร้อนทั่วไป

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น ใบ ดอก ผล )

• มะขามเปรี้ยวเป็นไม้ยืนต้นขนาดกลางถึงใหญ่ เปลือกลำต้นเมื่อต้นยังมีอายุน้อยจะมีสีเทา มีร่องแตกไปทั่ว และเมื่อต้นมีอายุมาก เปลือกลำต้นจะค่อยๆเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลอมดำ ลำต้นมีการแตกกิ่งจำนวนมาก แตกกิ่งตั้งแต่ระดับไม่กี่เมตรจากความสูง ทำให้แลดูเป็นทรงพุ่มหนาทึบ
• ใบมะขามเปรี้ยว เป็นใบประกอบแบบใบคู่ ประกอบด้วยก้านใบหลัก ยาวประมาณ 5-15 เซนติเมตร มีก้านใบสีเขียวสดขนาดเล็ก ใบย่อยออกเป็นคู่ๆบนก้านใบหลัก จำนวนใบประมาณ 10-20 คู่
• ดอกมะขามเปรี้ยวแทงออกเป็นช่อบริเวณปลายกิ่ง แต่ละช่อมีดอกจำนวน 10-15 ดอก หรือมากกว่า แต่ละดอกประกอบด้วยกลีบดอกสีเหลืองอมขาว และมีประสีแดงเป็นลาย

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

สูงประมาณ 1.5 – 2 เมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

ทรงพุ่มเตี้ย

 

ความต้องการแสง  

• ต้องการแสงแดด 100 %

 

ความต้องการน้ำ  

• ลดน้ำสัปดาห์ละ 1 ครั้ง

 

ชอบดินประเภท

• ดินร่วนปนทราย

 

ประโยชน์การใช้สอย

• เนื้อมะขาม นำมารับประทาน ทั้งในรูปผลดิบ ผลสุก ที่ให้รสเปรี้ยว แก้อากาศร้อน แก้อาการเมาค้างได้ดี
• ช่วยขับเสมหะ ทำให้ชุ่มคอ
• ผลมะขาม ดิบนำมาแปรรูปเป็นมะขามดอง มะขามแช่อิ่ม 
• มะขามเปี้ยวสุกนำมาแปรูปเป็นมะขามเปียก มะขามกวน มะขามแก้ว ไวน์มะขาม
• แก่นมะขาม นิยมเลื่อยเป็นวงตามขวางสำหรับใช้ทำเขียง
• ไม้มะขามหรือทั้งต้นมะขามนิยมนำมาเผาถ่าน

 

การเก็บเกี่ยว

• มะขามเปรี้ยวจะแก่ และสามารถเก็บเกี่ยวได้ใช้ช่วงเดือนมกราคม ถึงเดือนกุมภาพันธ์ ของปีถัดไป

 

การขยายพันธุ์

• ทาบกิ่ง
• ติดตา
• ต่อกิ่ง

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

 มะขามยักษ์เปรี้ยว

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Tamarindus indica (L.)

 

ประวัติ

 เป็นพืชพื้นเมืองของทวีปแอฟริกา ปัจจุบันพบปลูกในประเทศเขตร้อนทั่วไป

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น ใบ ดอก ผล )

• ต้นเป็นทรงพุ่มเตี้ย สูงประมาณ 1.5 – 2 เมตร
• ใบ เป็นใบประกอบแบบขนนก ชั้นเดียวออกเรียงสลับ ใบย่อยมีขนาดเล็ก ลักษณะใบรูปขอบขนาน ปลายใบเว้าบุ๋มหรือมน โคนใบมน ออกใบเป็นคู่ๆ เรียงกันตามก้านใบแบบตรงข้ามประมาณ 10 – 18 คู่ แผ่นใบเรียบบางสีเขียว ใบอ่อนสีออกแดงเรื่อๆ หรือชมพู
• ออกดอกเป็นช่อแบบช่อกระจะ ช่อหนึ่งมีประมาณ 10 – 15 ดอก ออกช่อตามปลายกิ่งและซอกใบ มีกลีบรองกลีบดอก 4 กลีบ สีเหลืองหรือเขียวอ่อน กลีบดอกมี 5 กลีบ สีเหลืองประแต้มสีแดงส้ม
• ลักษณะฝักใหญ่ ฝักดก ฝักเรียวยาว เนื้อหนา น้ำหนักดี

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

สูงประมาณ 1.5 – 2 เมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

ทรงพุ่มเตี้ย

 

ความต้องการแสง  

• ต้องการแสงแดด 100 %

 

ความต้องการน้ำ  

• ไม่รดน้ำต้นมะขามก็ไม่เป็นอะไร แต่ถ้ามีน้ำรดบ้างก็จะดียิ่งขึ้นอย่างน้อยสัปดาห์ละ 1 ครั้ง

 

ชอบดินประเภท

• สามารถเข้ากับดินได้แทบทุกชนิด

 

ประโยชน์การใช้สอย

• เนื้อมะขามนำมารับประทาน ทั้งในรูปผลดิบ ผลสุก ที่ให้รสเปรี้ยว แก้อากาศร้อน แก้อาการเมาค้างได้ดี
• ช่วยขับเสมหะ ทำให้ชุ่มคอ
• ผลมะขาม ดิบนำมาแปรรูปเป็นมะขามดอง มะขามแช่อิ่ม 
• มะขามเปี้ยวสุกนำมาแปรูปเป็นมะขามเปียก มะขามกวน มะขามแก้ว ไวน์มะขาม
• แก่นมะขาม นิยมเลื่อยเป็นวงตามขวางสำหรับใช้ทำเขียง
• ไม้มะขามหรือทั้งต้นมะขามนิยมนำมาเผาถ่าน

 

การเก็บเกี่ยว

• ดอกจะออกประมาณเดือนมีนาคม ฝักแก่เก็บได้ในช่วงเดือนตุลาคม และสามารถเก็บได้จนปีใหม่ หรือประมาณ 3 เดือน

 

การขยายพันธุ์

• ทาบกิ่ง
• ติดตา
• ต่อกิ่ง

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

 มะม่วงหาวมะนาวโห่ หรือ หนามขี้แฮด,หนามแดง, มะนาวไม่รู้โห่,มะนาวโห่ 

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Carissa Carandas L.

 

ประวัติ

 ถิ่นกำเนิดในประเทศอินเดีย พบในประเทศอินเดีย อินโดนีเซีย มาเลเซีย ศรีลังกา พม่า จีน และไทย

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น ใบ ดอก ผล )

• ต้นสูงประมาณ 2-3 เมตร แต่สามารถสูงได้มากที่สุดถึง 5 เมตร ลำต้นมียางขาว, เปลือกสีเทา, มีหนามยาว, มีกิ่งเป็นจำนวนมาก และกิ่งมีความแข็ง
• ใบเป็นใบเดี่ยว เรียงตรงข้าม รูปไข่หรือรูปขอบขนาน ปลายใบกลมหรือเว้าบุ๋ม โคนใบมน ขอบใบเรียบ ผิวใบเกลี้ยงเนื้อใบหนาและเหนียวคล้ายแผ่นหนัง
• ดอกจะกระจุกออกที่ซอกใบ และปลายกิ่ง กลีบดอกสีขาว หรือชมพูอ่อน เชื่อมติดกันเป็นหลอดยาว ปลายแยกเป็น 5 กลีบ 
• ผลมีลักษณะเป็นรูปทรงกลมรี ขนาดเท่าหัวแม่มือเป็นพวง มีเมล็ดจำนวนมาก เป็นผลไม้ที่มีเนื้อสด เนื้อนุ่มรับประทานได้ ผลอ่อนจะมีลักษณะเป็นสีขาวอมชมพู มีน้ำยางมาก และค่อย ๆ เข้มขึ้นเป็นสีแดง จนกลายเป็นสีดำเมื่อสุกเต็มที่ มีรสชาติเปรี้ยว

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

สูง  2-3 เมตร สามารถสูงได้มากที่สุดถึง 5 เมตร 

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

 ทรงพุ่มกลม 1-2 เมตร

 

ความต้องการแสง  

• ต้องการแสงแดด 100 %

 

ความต้องการน้ำ  

• ปริมาณน้ำที่ต้องการอยู่ในระดับปานกลาง ควรรดน้ำอย่างสม่ำเสมอประมาณอาทิตย์ละ 3-4 ครั้ง แต่ในช่วงที่ออกผลควรเปลี่ยนเป็นรดน้ำสม่ำเสมอทุกวัน

 

ชอบดินประเภท

•  ชอบดินร่วน  ดินร่วนปนทราย

 

ประโยชน์การใช้สอย

•  ผลมะม่วงหาวมะนาวโห่มีสารต่อต้านอนุมูลอิสระ จึงช่วยในการชะลอวัยและริ้วรอย 
• แก่นช่วยให้ร่างกายแข็งแรง 
• แก้อาการอ่อนเพลีย เมื่อยล้า (เนื้อไม้)
• ช่วยให้เจริญอาหาร (ราก)

 

การเก็บเกี่ยว

•  ออกผลตลอดทั้งปี และจะพักต้นในช่วงสั้น ๆ ราวเดือนตุลาคม-กุมภาพันธ์ ส่วนช่วงที่ให้ผลดกที่สุดคือช่วง เดือนพฤษภาคม-มิถุนายน
• ผลของมะม่วงหาวมะนาวโห่จะเริ่มแก่เมื่อมีอายุได้ 100-110 วัน หลังจากติดผล จากนั้นจะเริ่มสุก สังเกตได้ว่าผลจะเริ่มนุ่ม และเปลี่ยนไปสีม่วงเข้ม รวมเวลาแล้วประมาณ 120 วันหลังติดผล

 

การขยายพันธุ์

• เพาะเมล็ด 
• การตอนกิ่ง

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

มะพร้าวไฟ หรือ มะพร้าวน้ำหอมสีทอง

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Cocos Nucifera L.

 

ประวัติ

มะพร้าวไฟมีถิ่นกำเนิดในประเทศศรีลังกา

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น ใบ ดอก ผล )

• เป็นมะพร้าวที่มีเปลือกสีเหลืองทอง

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

สูง 8-10 เมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

ขนาดทรงพุ่ม 10-20 เมตร

 

ความต้องการแสง ( มาก 100%, ปานกลาง 50%, แสงรำไร 10-20% )

• ต้องการแสงแดดสม่ำเสมอประมาณ 2,000 ชั่วโมงต่อปีหรือไม่น้อยกว่า 5 ชั่วโมงต่อวัน หากได้รับแสงแดดน้อยมะพร้าวจะไม่ค่อยออกดอกติดผล หรือติดผลแต่เนื้อบาง อุณหภูมิมะพร้าวเจริญได้ดี ในอุณหภูมิเฉลี่ย 27 องศาเซลเซียส จะสูงหรือต่้ากว่าก็ไม่ควรเกิน 7 – 8 องศา และอุณหภูมิไม่ควร เปลี่ยนแปลงอย่างกระทันหัน

 

ความต้องการน้ำ ( มาก, ปานกลาง, น้อย ) 

• ควรมีฝนตกกระจายสม่ำเสมอไม่น้อยกว่า 1,500 มิลลิเมตรต่อปี และไม่ควรมีฝนตกน้อยกว่า 50 มิลลิเมตร เกิน 3 เดือน อุณหภูมิเฉลี่ย 27 องศาเซลเซียส
• หรือต้องการน้ำประมาณ 14 ลิตรต่อต้น ต่อวัน

 

ชอบดินประเภท

• ดินไม่เปรี้ยวหรือเค็มจัด
• เป็นดินร่วน หรือดินร่วนปนทราย อุ้มน้ำได้ดี ถ้าเป็นดินเหนียวต้องมีการระบายน้ำดี 
• สภาพดินเป็นกลาง หรือเป็นกรดเพียงเล็กน้อย pH ระหว่าง 6-7 
• หน้าดินมีความลึกไม่น้อยกว่า 1 เมตร 
• ระดับน้ำใต้ดินไม่ควรตื้นกว่า 2 เมตร

 

ประโยชน์การใช้สอย

• มีสรรพคุณเช่นเดียวกับมะพร้าวทั่วไป 
• ในทางสมุนไพรไทยระบุว่า ผู้ที่ป่วยติดเชื้อไวรัสตับอักเสบ ถ้าดื่มน้ำมะพร้าวไฟแล้วจะดี เพราะช่วยขับไขมันในร่างกายในเส้นเลือด แทนตับที่บกพร่องในขณะที่ป่วย และในตำรายาโบราณของไทยในบางฉบับระบุว่า สามารถช่วยแก้บิด แก้ท้องเสีย รักษาโรคผิวหนัง… 

 

การเก็บเกี่ยว

• การเก็บเกี่ยวมะพร้าวน้ำหอมระยะผลอ่อน จะเก็บในระยะที่ผลอ่อนมีเนื้อเต็ม และน้ำมีรสหวานหอม ซึ่งจะต้องใช้เวลา 6 เดือน 2 สัปดาห์ นับจากจั่นหรือดอกบานแล้ว 
• มะพร้าวน้ำหอมทั่วไปจะตกจั่นได้ถึง 15-16 จั่นต่อปี 
• จั่นที่ตกผลจะมีจำนวนผลมากกว่า 20 ผล ด้วยเหตุที่มะพร้าวน้ำหอมเป็นพันธุ์ผสมตัวเอง การกลายพันธุ์จึงมีน้อยมาก ในการเก็บเกี่ยว ชาวสวนมีวิธีแบ่งความอ่อน-แก่ ของมะพร้าวเป็น 3 ประเภท โดยดูจากความหนาของเนื้อมะพร้าวเป็นเกณฑ์ ดังนี้

 

• เนื้อมะพร้าวชั้นเดียว 

คือ มะพร้าวที่เริ่มสร้างเนื้อภายในกะลา เนื้อมีลักษณะเป็นวุ้นบางๆ ประมาณครึ่งผล จะมีอายุ 170 วัน ( 5 เดือน 2 สัปดาห์ ) น้ำยังไม่หวาน จึงไม่เหมาะนำไปบริโภค

 

• เนื้อมะพร้าวชั้นครึ่ง 

คือ มะพร้าวที่เริ่มสร้างเนื้อมากขึ้นจนเกิดเต็มกะลา แต่บริเวณส่วนขั้วผล ยังมีลักษณะเป็นวุ้นอยู่บ้าง จะมีอายุหลังจั่นบาน 180-185 วัน ( 6 เดือน ) น้ำเริ่มหวานมากขึ้น

 

• เนื้อมะพร้าว 2 ชั้น คือ 

มะพร้าวที่สร้างเนื้อเต็มกะลา เนื้อหนาอ่อนนุ่มพอดี สามารถนำไปบริโภคได้ทั้งผล น้ำหวานหอม จะมีอายุหลังจั่นบาน 200-210 วัน ( 6 เดือน 2 สัปดาห์) ชาวสวนจะเก็บเกี่ยวมะพร้าวในระยะนี้

 

• การเก็บเกี่ยวโดยนับเวลาจากการออกจั่น

มะพร้าวที่สมบูรณ์จะออกจั่นสม่ำเสมอตลอดปี และมีการแทงจั่นโดยเฉลี่ยทุก ๓ สัปดาห์ ดังนั้น ชาวสวนจึงต้องเก็บเกี่ยวมะพร้าว ทุกๆ 3 สัปดาห์ ( 20 วันต่อครั้ง หรือ 2 เดือน ตัด 3 ครั้ง ) มะพร้าวสามารถออกจั่นได้เกือบ 15 จั่นต่อต้นต่อปี ถ้ามีการบำรุงรักษาอย่างสมบูรณ์

 

ลักษณะความอ่อนและแก่ของมะพร้าวน้ำหอม สามารถสังเกตได้จากสิ่งต่อไปนี้

• สีของผล

โดยเฉพาะรอยต่อของขั้วกับตัวผลของผลมะพร้าวอ่อน จะมีสีขาว เป็นวงรอบขั้วผล ถ้าขาวเป็นวงกว้างแสดงว่ายังอ่อนอยู่ จนเมื่อวงรอบสีขาวเหลือเพียงเล็กน้อย แสดงว่า ได้ระยะเก็บเกี่ยวพอดี

 

• หางหนู

คือ ส่วนของระแง้ เป็นส่วนย่อยที่แยกจากทะลาย โดยพัฒนามาจากช่อดอก มีหน้าที่ยึดขั้วผลให้ติดกับทะลาย หางหนูจะมีสีเขียวในระยะที่ยังอ่อน เมื่อผลแก่ จึงเริ่มเปลี่ยนเป็นสีดำ และมีความเหนียว ถ้ามีสีดำครึ่งหนึ่งของหางหนู เนื้อของมะพร้าวน้ำหอมจะอยู่ในระยะที่พอดี อ่อนนุ่ม มีน้ำหวานหอม

 

• จั่น หรือ ทะลาย

หรือดอกที่ติดบนผลแล้ว อยู่เหนือทะลายที่เก็บเกี่ยวไปแล้ว เนื่องจากมะพร้าวจะออกผล โดยมีการแทงจั่นเป็นชั้นๆ ขึ้นสู่ยอด ดังนั้น ถ้าชั้นล่างมีการเก็บมะพร้าวอ่อนในระยะพอดีไปแล้ว อีก 20 วัน สามารถตัดจากชั้นที่อยู่ด้านบนฝั่งตรงข้าม ก็จะได้มะพร้าวน้ำหอม ที่มีทั้งเนื้อและน้ำพอดี

 

การขยายพันธุ์

• การปลูกหากพื้นที่ลุ่มน้ำท่วมขังจำเป็นต้องยกร่องให้สูงกว่าระดับน้ำไม่น้อยกว่า 50 ซม. คันร่องกว้าง 5-8 เมตร ร่องลึก 1 เมตร กว้าง 1 1/2-2 เมตร 
• ถ้าเป็นพื้นที่รกร้างแบบที่ดอน ต้องถางให้เตียน โค่นต้นไม้และขุดตอออกให้หมด 
• ระยะปลูกที่ระหว่างต้น X ระยะระหว่างแถว เท่ากับ 6×6 เมตร ขุดหลุมกว้าง 1 เมตร ยาว 1 เมตร และลึก 1 เมตร ควรขุดในฤดูแล้ง ตากดินไว้ 7 วัน รองก้นหลุมด้วยกาบมะพร้าวใช้ดินเคล้ากับปุ๋ยคอกผสมลงไป แล้วทิ้งไว้จนถึงฤดูปลูก คือหลังจากฝนตกหนัก 2 ครั้ง เอาต้นมะพร้าวลงหลุมเอาดินกลบเหยียบด้านข้างให้แน่น ปักหลักกันลมโยก แล้วรอการเจริญเติบโต

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

 

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

มะเดื่อ หรือ มะเดื่อฝรั่ง หรือ มะเดื่อญี่ปุ่น ( ลูกฟิก )

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Ficus Carica

 

ประวัติ

การปลูกมะเดื่อพบว่า มีมากว่า 2,000 ปีแล้ว ตำนานของยุโรป และ ตะวันออกยุคโบราณบันทึกไว้ว่า ชาวอียิปต์และชาวกรีกเชื่อว่ามะเดื่อเป็นผลไม้ศักดิ์สิทธิ์ เป็นอาหารสำหรับนักกีฬาโอลิมปิกสมัยโบราณ มีปรากฏในไบเบิลของศาสนาคริสต์และอัลกุรอ่านของศาสนาอิสลาม 

 

การปลูกเป็นการค้าเริ่มที่เอเชียตะวันตก แล้วจึงแพร่หลายสู่ซีเรีย ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ปัจจุบันปลูกมากในยุโรปใต้ สหรัฐ ตุรกี ออสเตรเลีย แอฟริกาใต้ มาดากัสการ์ ในอดีต ประเทศไทยจะนำเข้ามะเดื่อในรูปผลแห้ง เริ่มนำต้นเข้ามาปลูกครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2524 ที่ดอยอ่างขาง โดยมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และ มูลนิธิโครงการหลวง เพื่อทดแทนการปลูกฝิ่น เป็นผลไม้ต่างถิ่นชนิดหนึ่ง มีคุณค่าทางอาหารสูงอยู่ใน 10 อันดับแรกของโลก

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น ใบ ดอก ผล )

• มะเดื่อเป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง ลำต้นเป็นปุ่มแตกกิ่งก้านออก ใบเดี่ยว ด้านหนึ่งหยาบ อีกด้านหนึ่งมีขนอ่อน ลำต้นมียางสีขาว ผลออกเป็นกระจุก กลมแป้นหรือรูปไข่ เปลือกบาง ผลอ่อนสีเขียว พอสุกจะเปลี่ยนเป็นสีเหลือง แดงหรือชมพูแล้วแต่พันธุ์ เนื้อในสีแดงเข้ม สุกแล้วมีกลิ่นหอม

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

1.5 – 2 เมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

3 – 10 เมตร

 

ความต้องการแสง ( มาก 100%, ปานกลาง 50%, แสงรำไร 10-20% )

• ชอบแสงแดด 100%

 

ความต้องการน้ำ ( มาก, ปานกลาง, น้อย ) 

• ชอบน้ำมาก แต่ไม่ชอบขังและชื้นแฉะ หมักหมม

 

ชอบดินประเภท

• ชอบดินที่มีการระบายน้ำค่อนข้างดี

 

ประโยชน์การใช้สอย

• ในผลมะเดื่อมีสารอาหารที่เป็นประโยชน์ต่อร่างกายหลายชนิด เช่น แคลเซียม ฟอสฟอรัส ธาตุเหล็กในปริมาณสูงมาก โปรตีน วิตามินเอ วิตามินบี 1 วิตามินบี 2 วิตามินซี ไนอาซิน คาร์โบไฮเดรต ผลมะเดื่อ มีประโยชน์ต่อร่างกายหลายอย่าง เช่น กล้ามเนื้อแข็งแรง สร้างสมดุลสภาวะกรดในร่างกาย ลดรอยเหี่ยวย่น ป้องกันโรคนิ่วในไต ช่วยฟอกตับและม้าม ช่วยสมานแผลในปาก ช่วยย่อยอาหาร ป้องกันโรคมะเร็ง ( สารสกัดจากผลมะเดื่อสามารถยับยั้งเซลล์มะเร็งในการทดลองได้ ) ไม่มีไขมันหรือโคเลสเตอรอล 

 

• มะเดื่อใช้กินเป็นผลไม้สด หรือใช้ทำขนม เช่น พาย พุดดิ้ง เค้ก ไอศกรีม แยม อบแห้ง ผสมในชาไข่มุก หรือใส่ขนมแทนลูกเกด ผลแห้งนำไปคั่วแล้วป่นใช้แทนกาแฟ เป็นผลไม้ที่มีใยอาหารสูง เป็นยาระบาย

 

การเก็บเกี่ยว

• หลังปลูกเพียง 4 เดือนจะเริ่มออกผล อีก 2 เดือนผลจะทยอยสุก เก็บเกี่ยวผลผลิตได้

 

การขยายพันธุ์

• ตอนกิ่ง, ปักชำ, เปลี่ยนยอดโดยการเสียบข้าง, เสียบตรง, ติดตา, เพาะเมล็ด, เพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อ 

 

ขั้นตอนการปักชำกิ่งมะเดื่อฝรั่ง

• ใช้กรรไกรริดก้านใบออกให้หมดป้องกันการคลายน้ำ
• การตัดกิ่งออกเป็นท่อนๆ ยาว 6-10 นิ้ว ยอดหนึ่งตัดเป็นกิ่งได้ประมาณ 3 ท่อน
• ปักชำในวัสดุชำเฉียง 60 องศา กดบริเวณโคลนกิ่งให้แน่น รดน้ำครั้งแรงให้ชุ่ม
• หลังปักชำ 1 สัปดาห์จะเริ่มแตกตุ่มตาใบ ทิ้งไว้อีก 15 วัน รอรากแตกออกมา

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!