ชื่อ – ชนิด พันธุ์

มะเดื่อฉิ่ง

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

 Ficus botryocarpa Miq.

 

ประวัติ

        “มะเดื่อฉิ่ง” เป็นผักเหมาะกับน้ำพริกชนิดต่างๆ อย่างแพร่หลาย รสชาติมันปนฝาดเล็กน้อยขบหรือเคี้ยวกรอบดังเปาะๆ คล้ายมะเขือพวง อร่อยมาก โดยเฉพาะกินกับขนมจีนปักษ์ใต้ช่วยเพิ่มรสชาติเด็ดขาดนัก คนใต้ เรียกว่า “ลูกฉิ่ง” มีผลอ่อนวางขายทั่วไป บนสำรับกับข้าวชาวภาคใต้เกือบทุกมื้อจะมีผลอ่อน “มะเดื่อฉิ่ง” วางเป็นผักเคียงไม่เคยขาด ทางภาคเหนือมี “มะเดื่อฉิ่ง” เช่นกัน แต่นิยมรับประทานผลอ่อนน้อยกว่าภาคใต้

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น ใบ ดอก ผล )

• ต้น เป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็ก สูง 5-7 เมตร ขนาดทรงพุ่ม 3-5 เมตร ไม่ผลัดใบ ทรงพุ่มกลม หรือรูปไข่ เปลือกต้นสีน้ำตาลปนเทา มีรอยด่าง เป็นวงสีขาวอมเทา แตกเป็นร่องตื้น ๆ ตามแนวยาวมีปุ่มปมเล็ก ๆ ซึ่งเป็นจุดกำเนิดตาดอก
• ใบ ใใบเป็นใบเดี่ยว เรียงเวียนสลับ รูปไข่แกมรูปใบหอก กว้าง 5-15 เซนติเมตร ยาว 10-20 เซนติเมตร ปลายใบแหลม โคนใบมนหรือกลม ขอบใบเรียบ เป็นคลื่นเล็กน้อย แผ่นใบค่อนข้างหนาและเหนียว ย่นเป็นลอน ใบสีเขียวเข้มเป็นมัน ก้านใบยาว 1.5-2.5 เซนติเมตร ใบอ่อนสีเขียวอมน้ำตาล
• ดอก ดอกสีเขียวอมเหลือง ออกเป็นช่อ มีแกนกลาง ช่อดอกเจริญแผ่ขยายใหญ่เป็นกระเปาะ มีรูปเปิดที่ปลาย โอบดอกไว้ ดอกมีขนาดเล็ก แยกเพศในกระเปาะ มีกลีบรวม 3 กลีบ รูปไข่
• ผล เป็นผลสด ทรงกลมแป้นหรือรูปหัวใจ เส้นผ่านศูนย์กลาง 1-1.5 เซนติเมตร เมื่อสุกสีเหลือง ด้านบนมีรอยบุ๋ม เมล็ดทรงกลม สีน้ำตาลขนาดเล็กจำนวนมาก ติดดอกออกผลตลอดปี

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

• 7 เมตร 

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

• 2 – 4  เมตร

 

ความต้องการแสง  

•  แสงแดดมาก

 

ความต้องการน้ำ  

• ต้องการน้ำปริมาณมาก

 

ชอบดินประเภท

• ชอบดินร่วน

 

ประโยชน์การใช้สอย

• ผลอ่อน เป็นอาหาร เปลือกต้น มีรสฝาด แก้ท้องร่วง ชะล้างบาดแผล เป็นยาสมานดี ราก เป็นยาแก้ไข้ กระทุ้งพิษไข้ แก้ไข้หัว ไห้กาฬ ไข้พิษทุกชนิด กล่อมเสมหะ และโลหิต

 

การขยายพันธุ์

• การเพาะเมล็ด ปักชำ ตอนกิ่ง และเสียบยอด แต่การตอนกิ่งจะได้ผลดีที่สุด

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

หว้ายักษ์ 

 

ชื่อวิทยาศา

 Syzygium cumini (L.) Skeels

 

ประวัติ

มีถิ่นกำเนิดจากประเทศอินโดนีเซีย เป็นต้นไม้ที่ได้ถูกกล่าวขานมาช้านานตั้งแต่เมื่อครั้งสมัยพระพุทธเจ้า เนื่องจากต้นหว้ามีความเชื่อที่นำไปประกอบพิธีกรรมความเชื่ออันเนื่องจากผีบรรพชนอย่างมีนัยยะสำคัญ ถือว่าเป็นอัตลักษณ์สำคัญของคนมอญที่ประสมประสานความเชื่อในทางพุทธศาสนาเข้ากับความเชื่อในผีบรรพชน

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น   ใบ ดอก ผล )

• ต้นหว้ามีความสูงประมาณ 10-35 เมตร ซึ่งจัดเป็นต้นไม้ที่ใหญ่ให้ร่มเงา เปลือกไม้เรียบสีน้ำตาลหรือสีน้ำตาลอมเทาถึงเทาคล้ำ ค่อนข้างเรียบมีรอยแตกเป็นสะเก็ดเล็ก ๆ ทั่วไป
• ใบต้นหว้าจะจัดอยู่ในประเภทของใบเดี่ยว ซึ่งใบอ่อนจะมีสีแดงระเรื่อแต่ใบบาง ส่วนใบแก่ที่มีความหนา มีลักษณะคล้ายกับไข่ที่กลับหัว เส้นของใบจะแตกแขนงเรียงขนานกัน บนใบจะมันวาว
• จะออกดอกเป็นช่อ ซึ่งดอกจะกระจุกรวมกันอยู่ที่ซอกใบและปลายยอด กลีบดอกมีจำนวน 4 กลีบและกลีบดอกของต้นหว้าจะมีสีขาวหรือสีเหลืองอ่อน มีกลีบเลี้ยงจำนวน 4 กลีบ ฐานรองดอกสีเขียว ลักษณะเป็นรูปกรวย ดอกดอกประมาณเดือนธันวาคมถึงมิถุนายน
• ผลต้นหว้ามีสีเขียวอ่อน แล้วจะไล่สีไปตามอายุ คือ สีชมพู สีม่วงแดง และก่อนตายจะเป็นสีม่วงดำ ผลจะมีลักษณะเป็นรูปทรงรี มีความฉ่ำน้ำ ผิวมีความเรียบมันวาว ใช้ในการรับประทาน ซึ่งจะมีรสชาติเปรี้ยว มีเมล็ด 1 เมล็ด ลักษณะเป็นรูปทรงไข่ ออกผลเดินธันวาคมถึงมิถุนายน

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

• 10 – 35 เมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

•    6 – 8 เมตร

 

ความต้องการแสง 

• ต้องการแสงปานกลางหรือมาก

 

ความต้องการน้ำ  

• ควรรดน้ำวันละ 5-7 ครั้งต่อวัน

 

ชอบดินประเภท

• สภาพดินร่วนที่อุดมสมบูรณ์

 

ประโยชน์การใช้สอย

• สามารถนำผลไปรับประทานแบบสดได้
• ผลของต้นหว้าสามารถนำไปแปรรูปเป็นเครื่องดื่มเพื่อความสดชื่นได้ เช่น น้ำผลไม้ ไวน์ เป็นต้น
• ผลของต้นหว้าสามารถนำไปแปรรูปเป็นแยมได้ เนื่องจากมีรสชาติที่เปรี้ยวอมหวาน
• ผลของต้นหว้า มีสารแอนโทไซยานิน เป็นสารที่ต้านอนุมูลอิสระ หรือสารค้านโรคมะเร็งนั่นเอง, มีธาตุเหล็กที่จะช่วยบำรุงเลือด ฟัน และกระดูก
• คนในภาคใต้มักนิยมนำต้นหว้ามารับประทานแบบสดๆ คู่กับขนมจีนน้ำยา
• ต้นหว้าเป็นต้นไม้ขนาดใหญ่ที่ผู้คนนิยมปลูกไว้ในบริเวณบ้าน เพราะจะช่วยให้ร่มเงา ให้ความร่มรื่นแก่บ้านเรือน
• เปลือกไม้สามารถนำมาเป็นส่วนประกอบของการทำอาคารบ้านเรือนได้

 

การขยายพันธุ์

• 1.การเพาะเมล็ด 
• 2.การตอนกิ่ง
• 3.การที่ค้างคาวกินผลแล้วถ่ายมูล วิธีที่เพาะเมล็ดนั้น ให้นำทิชชู่มาวางไว้ในภาชนะที่มีฝาปิด แล้วเติมน้ำในชุ่ม จากนั้นนำเมล็ดมาวางไว้แล้วปิดด้วยทิชชู่อีกชั้นหนึ่ง แล้วปิดฝา รอให้ต้นอ่อนเจริญเติบโตภายในเวลา 15 วัน แล้วจึงค่อยย้ายต้นหว้าไปลงในกระถางต้นไม้

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ