ชื่อ – ชนิด พันธุ์

ไผ่เลี้ยง 

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Bambusa multiplex (Lour.) Raeusch. ex Schult. 

 

ประวัติ

มีถิ่นกำเนิดในจีน

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น  ราก ใบ ดอก ผล )

• ไม้ล้มลุก  มีเหง้าใต้ดิน ลำต้นทรงกระบอกกลวง ตั้งตรง ขนาด 1-4.5 เซนติเมตร ผิวเกลี้ยง สีเขียว ไม่มีหนาม เนื้อเเข็ง ข้อปล้องชัดเจน ปล้องยาว 20-30 เซนติเมตร มีกาบหุ้มลำต้น ยอดกาบหนาแข็งมีขน
• ใบ เป็นใบเดี่ยว มีก้านใบยาว ออกตามข้อถึงปลายยอด ออกเรียงสลับกัน ออกเรียงเวียนรอบๆข้อลำต้น มีก้านใบย่อย มีใบมีลักษณะทรงรี เรียวยาวเล็กๆ มีสีเขียว มีขนสากๆ
• ดอก ออกเป็นช่อ ออกตามกิ่งตามซอกใบ ก้านช่อดอกยาว มีดอกย่อย อยู่เป็นกระจุก แบบช่อกระจะ มีลักษณะทรงยาวรีเล็กๆ กลีบดอกมีสีเหลืองนวล ก้านมีสีเขียว

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

สูง 2-3 เมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

พอต้นไผ่โตเต็มที่พุ่มใบก็จะแผ่ออกไปชนกันทั่ว

 

ความต้องการแสง  

• ชอบแสงแดด 100%

 

ความต้องการน้ำ  

• ปลูกในช่วงแรก ต้องดูแลรดน้ำให้เพียงพอ เมื่อต้นเจริญเติบโตให้ลดน้ำได้

 

ชอบดินประเภท

• ชอบดินร่วนซุย

 

ประโยชน์การใช้สอย

• หน่ออ่อนรับประทานได้ เนื้อไม้ใช้ทำอุปกรณ์เครื่องใช้ หรือที่อยู่อาศัย 
• ช่วยป้องกันโรคมะเร็งลำไส้ใหญ่ ช่วยป้องกันโรคมะเร็ง ช่วยขับสารพิษ แก้กระหาย แก้ไอ ช่วยขับเสมะ ช่วยบำรุงกำลัง ช่วยบำรุงกระดูก ช่วยบำรุงฟัน ช่วยสร้างเม็ดเลือด ช่วยรักษาโรคโลหิตจาง มีอนุมูลอิสระ แก้ท้องผูก ช่วยย่อยอาหาร

 

การเก็บเกี่ยว

• ไผ่เลี้ยงจะเก็บเกี่ยวหน่อใช้เวลา ประมาณ 8 เดือน หลังย้ายปลูกลงแปลง หน่อโผล่ออกมาบนดินเล็กน้อย มีขนาดโตเต็มที่ หน่อตรงปลายหน่อแน่น จะเก็บผลผลิตได้ โดยใช้พลั่วแซะก่อน แล้วมีดตัดตรงโคนต้น แล้วนำใส่ในภาชนะที่มิดชิด อย่าให้โดนแสงแดด จะทำให้เหี่ยวได้ ให้เหลือหน่อไว้ 3-4 หน่อต่อต้น เพื่อให้ต้นโตขยายกอเพิ่ม

 

การขยายพันธุ์

• การปักชำ
• การแยกเหง้า

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

ไผ่รวกดำ,ไผ่รากดำ,ไผ่เปา,ไผ่ตง,ไผ่สะหลอน,ว่าบอซู 

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Thyrsostachys siamensis Gamble.

 

ประวัติ

ถือกำเนิดและถูกค้นพบในประเทศไทยเป็นที่แรกของโลก 

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น  ราก ใบ ดอก ผล )

• ต้นไผ่รวกขึ้นเป็นกอแน่นลำเปลาตรงสูงประมาณ 10-25 เมตร กิ่งเรียวเล็กเฉพาะตอนปลายลำเส้นผ่าศูนย์กลาง 5-8 ซม. เมื่อยังอ่อนมีสีเขียวสดมีขนอ่อนสีเทาพอลำแก่มีสีเขียวอมเหลือง ข้อโตมองเห็นได้ชัด
• ใบ ใบสีเขียวอ่อนรูปไข่ linear – lanceolate ปลายใบเรียวแหลม โคนใบมน ขนาดของใบยาว 15-20 ซม. กว้าง 1.2-20 ซม. ก้านใบสั้นยาว 0.2 ซม. ใบทั้งสองด้านคายด้านล่างมีขน ขอบใบสากและคมเมื่อยังอ่อนๆ ใบจะโตท้องใบจะมีขนยาวหลังใบมีขนแข็งเส้นลายใบมีอยู่ 6 คู่ กาบหุ้มใบมีขนเป็นร่องปลายกาบไม่มีขนปากหรือปลายกาบอาจจะมีขนเป็นเส้น ส่วนริมขอบมีขนครีบกาบสั้นปลายตัดและมีขนอ่อนๆ
• กาบหุ้มลำ ไม่หลุดออกจากลำง่ายๆ มีสีเขียวถึงสีส้มหรือน้ำตาล ข้างนอกมีขนดำแน่นแซมขนอ่อนสีขาว ขอบของกาบมีขน ตอนปลายกาบจะมนไม่มีครีบกาบ กระจังของกาบแคบประมาณ 3 มม. หยักใบยอดกาบเป็นรูปปลายสว่านที่เป็นรูปสามเหลี่ยม มียอดเล็กแหลมงอพับ

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

สูง 10-25 เมตร 

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

พอต้นไผ่โตเต็มที่พุ่มใบก็จะแผ่ออกไปชนกันทั่ว 

 

ความต้องการแสง  

• ชอบแสงแดด 100%

 

ความต้องการน้ำ  

• เป็นพืชที่ทนแล้งได้ดี สามารถงดให้น้ำในช่วงฤดูฝน หรือ รดเพียงสัปดาห์ละ 1-2 ครั้ง 

 

ชอบดินประเภท

• ชอบดินร่วนซุย

 

ประโยชน์การใช้สอย

• หน่อใช้ปรุงอาหารได้
• ใบ รสขื่น เฝื่อน ขับและฟอกล้างโลหิต ขับระดูขาว แก้มดลูกอักเสบ และขับปัสสาวะ ตา รสเฝื่อน แก้ร้อนใน กระหายน้ำ แก้ไขพิษ
• ราก รสกร่อย เอียนเล็กน้อย ใช้ขับปัสสาวะ แก้ไตพิการ ขับนิ่ว หน่อไม้ตาเต่า รสขื่นขม ติดจะร้อน แก้ตับหย่อน ตับทรุด ม้ามย้อย แก้กระษัย และเลือดเป็นก้อน
• ใช้ประโยชน์ในงานก่อสร้างเป็นไม่ค้ำยัน ทำเสาโรงเรือน ทำเฟอร์นิเจอร์ 
• เนื้อไม้เหนียวยืดหยุ่นดี ใช้ในงานจักรสาน สานเข่ง กระบุง ชะลอม 
• เป็นวัตถุดิบหลักที่เป็นที่ต้องการมากกว่าไผ่ชนิดอื่นๆในอุตสาหกรรมปักหลักเพาะเลี้ยงหอยแมลงภู่

 

การเก็บเกี่ยว

• เมื่อไผ่เจริญเติบโตเป็นกอเต็มที่แล้วก็จะแตกหน่อใหม่ทุกปี

 

การขยายพันธุ์

• การเพาะเมล็ด
• การปักชำลำ
• การแยกเหง้า

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

ไผ่มันหมู หรือ ไผ่หกน้ำ,ไผ่ขี้มอด

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Dendrocalamus copelandii (Gamble ex Brandis) N.H. Xia & Stapleton

 

ประวัติ

พบในพม่า ในไทย พบขึ้นตามเขาหินปูน ในภาคเหนือและภาคตะวันตก

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น  ราก ใบ ดอก ผล )

• ลำต้นตรงสูง 25-30 เมตร เส้นผ่าศูนย์กลางต้น 20-25 ซม. เนื้อหนาประมาณ 2-3 ซม. ตอนกลางลำต้นไม่มีกิ่ง ตอนปลายลำเป็นสีเขียวอมเทาคล้ายกับมีขี้ผึ้งสีขาวคลุมทั่ว ข้อตอนกลางมีขนและมีรอยราก
• ใบเรียวแหลม โคนใบทู่เป็นมุมป้าน ยาว 15-45 ซม. กว้าง 3-6 ซม. หลังใบเป็นสีเขียวเข้ม ท้องใบเป็นสีเขียวอ่อน ขอบใบคมสากมือ ก้านใบสั้นเวลาแตกต้อนเป็นกอขนาดใหญ่หลายๆ 
• ช่อดอกย่อยเทียมยาว 2-2.8 เซนติเมตร กลูม 2-9 อัน ดอกย่อยสมบูรณ์ 5-6 ดอก เกสรเพศผู้ 6 อัน ก้านเกสรเพศผู้อิสระ ยอดเกสรเพศเมีย 1 อัน

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

สูง 25-30 เมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

พอต้นไผ่โตเต็มที่พุ่มใบก็จะแผ่ออกไปชนกันทั่ว 

 

ความต้องการแสง  

• ชอบแสงแดด 100%

 

ความต้องการน้ำ  

• ปลูกในช่วงแรก ต้องดูแลรดน้ำให้เพียงพอ เมื่อต้นเจริญเติบโตให้ลดน้ำได้

 

ชอบดินประเภท

• ชอบดินร่วนซุย

 

ประโยชน์การใช้สอย

• ลำใช้ก่อสร้าง ทำเฟอร์นิเจอร์ รางน้ำ
• หน่อปรุงเป็นอาหารได้หลากหลายชนิด

 

การเก็บเกี่ยว

• ออกหน่อในช่วงฤดูฝน

 

การขยายพันธุ์

• การปักชำกิ่ง
• การแยกเหง้า

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

ไผ่โปก หรือ ไผ่เป๊าะ,ไผ่หวาน,ว่ากวา

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Dendrocalamus giganteus Munro.

 

ประวัติ

พบขึ้นอยู่ตามธรรมชาติในประเทศพม่า อินเดีย ศรีลังกา มาเลเซีย และไทย

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น  ราก ใบ ดอก ผล )

• เป็นไม้ไผ่ขนาดใหญ่ เป็นกอกิ่งเรียว ปล้องค่อนข้างสั้นบาง ตอนล่างของลำเปลาไม่มีกิ่ง ตอนปลายลำสีเขียวอมเทาคล้ายกับมีขี้ผึ้งสีขาวคุมทั่วๆ ไป ลำต้นอ่อน ข้อตอนล่างมีขนและมีรอยราก มีกิ่งหลายกิ่ง 
• ใบ เรียวแหลม ใบทู่เป็นมุมป้าน ยาว 45 ซม. กว้าง 3-6 ซม. หลังใบสีเขียวเข้ม ท้องใบสีเขียวอ่อน ขอบใบสากคม ก้านใบสั้น กระจังใบสูง 3 มม. หยักไม่เป็นระเบียบ
• ดอก เป็นช่อมีกาบหุ้มเหมือนหญ้า เมื่อไผ่มีดอก ดอกแห้งแล้วต้นมักจะตาย (ไผ่ตายขุย)

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

สูง 25-30 เมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

พอต้นไผ่โตเต็มที่พุ่มใบก็จะแผ่ออกไปชนกันทั่ว

 

ความต้องการแสง  

• ชอบแสงแดด 100%

 

ความต้องการน้ำ  

• ต้นไผ่ต้องการน้ำมากแต่ก็ต้องไม่มากเกินไป เริ่มแรกนั้นให้รดน้ำจนกว่าจะมีน้ำระบายออกมาจากตรงฐานเล็กน้อย ให้ดินด้านบนลึกลงไป 2-3 นิ้ว (5-7.5 ซม.) แห้งก่อนจึงค่อยรดน้ำอีกครั้ง ถ้าผ่านไปแล้ว 1 หรือ 2 วันดินยังชื้นอยู่ ให้ลดปริมาณน้ำ

 

ชอบดินประเภท

• ชอบดินร่วนปนทราย

 

ประโยชน์การใช้สอย

• หน่อสามารถนำมาเป็นวัตถุดิบในการทำอาหารได้
• ใบ ขับปัสสาวะ ขับและฟอกโลหิตระดูที่เสีย แก้มดลูกอักเสบ
• ตาไผ่แก้ร้อนในกระหายน้ำ
• รากขับปัสสาวะ แก้ไตพิการ

 

การเก็บเกี่ยว

• ส่วนใหญ่จะออกดอกครั้งเดียว จากนั้นจะตายทั้งกอ ชาวบ้านเรียกว่า “ตาย ขุย” เมื่อถึงฤดูฝน เมล็ดจะแตกเป็นต้นเล็ก ๆ ขึ้นมา

 

การขยายพันธุ์

• การเพาะเมล็ด
• แยกเหง้า 
• ฝังลำ

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

ไผ่บงใหญ่

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Bambusa nutans Wall.

 

ประวัติ

มีถิ่นกำเนิดและการกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางเกือบทุกส่วนของโลกพบมากที่สุดทางเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น  ราก ใบ ดอก ผล )

• ขึ้นเป็นกอแน่นและมีการแตกกิ่งปลายยอดของลำ กิ่งใหญ่แตกตั้งได้ฉากกับลำ บริเวณข้อของลำในส่วนที่ใกล้โคน มีรากฝอยแตกออกมาโดยรอบ เนื่องจากมีการ แตกกิ่งจำนวนมาก ลำของไผ่บงจึงแลดูคดงอเป็นส่วนใหญ่ ผิวของลำไม่เรียบมีลักษณะคล้ายขนสีนวลหรือเทา บางครั้งมีลักษณะคล้ายแป้งติดอยู่ที่ลำไผ่บง
• เป็นพืชใบเดียว มีสีเขียว การเรียงตัวของใบแบบสลับรูปร่างใบแบบขอบขนาน ปลายใบแหลมเข็ม โคนใบมน ขอใบเรียบ
• ออกดอกเป็นช่อตามปลายยอดบริเวณข้อปล้องเมื่อดอกแห้งก็จะตายไป

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

สูง 7-12 เมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

พอต้นไผ่โตเต็มที่พุ่มใบก็จะแผ่ออกไปชนกันทั่ว

 

ความต้องการแสง  

• ชอบแสงแดด 100%

 

ความต้องการน้ำ  

• ต้นไผ่ต้องการน้ำมากแต่ก็ต้องไม่มากเกินไป เริ่มแรกนั้นให้รดน้ำจนกว่าจะมีน้ำระบายออกมาจากตรงฐานเล็กน้อย ให้ดินด้านบนลึกลงไป 2-3 นิ้ว (5-7.5 ซม.) แห้งก่อนจึงค่อยรดน้ำอีกครั้ง ถ้าผ่านไปแล้ว 1 หรือ 2 วันดินยังชื้นอยู่ ให้ลดปริมาณน้ำ

 

ชอบดินประเภท

• ชอบดินร่วยซุย

 

ประโยชน์การใช้สอย

• เนื้อไม้ ใช้ทำตอกสำหรับทำเครื่องจักสาน
• หน่อใช้ปรุงอาหารต่างๆ

 

การเก็บเกี่ยว

• ส่วนใหญ่จะออกดอกครั้งเดียว จากนั้นจะตายทั้งกอ ชาวบ้านเรียกว่า “ตาย ขุย” เมื่อถึงฤดูฝน เมล็ดจะแตกเป็นต้นเล็ก ๆ ขึ้นมา

 

การขยายพันธุ์

• ปักชำ
• แยกเหง้า

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

ไผ่ติง

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Bambuseae

 

ประวัติ

ถิ่นกำเนิดในเขตร้อน เช่น อินเดีย ไทย ฯลฯ

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น  ราก ใบ ดอก ผล )

• ลำต้นแตกเป็นกอเป็นไม้พุ่มขนาดเล็กถึงขนาดใหญ่ กอหนึ่งมีประมาณ 20-50ต้นลำต้นมีความสูง

ประมาณ 5 – 15 เมตรลักษณะลำต้นเป็นข้อปล้องผิวเกลี้ยงแข็งมีสีเขียวหรือเหลืองแถบเขียว

• ใบเป็นใบเดี่ยวยาวแคบลักษณะคล้ายรูปหอกขอบใบเรียบผิวใบสีเขียวมีขนอ่อนๆคลุมบนผิวใบ
• ออกดอกเป็นช่อตามปลายยอดบริเวณข้อปล้องเมื่อดอกแห้งก็จะตายไป ผลหรือลูกคล้ายเมล็ดข้าวสาร

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

สูงประมาณ 5 – 15 เมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

พอต้นไผ่โตเต็มที่พุ่มใบก็จะแผ่ออกไปชนกันทั่ว

 

ความต้องการแสง  

• ชอบแสงแดด 100%

 

ความต้องการน้ำ  

• ต้องการปริมาณน้ำปานกลาง ควรให้น้ำ 5-7 วัน/ครั้ง

 

ชอบดินประเภท

• ชอบดินร่วนซุย

 

ประโยชน์การใช้สอย

• ใช้หน่อไผ่เป็นอาหาร ซึ่งเป็นแหล่งอาหารที่มีไฟเบอร์สูงอุดมไปด้วยแร่ธาตุที่ร่างกายต้องการ เช่น เหล็ก และ สังกะสี เป็นต้น
• การใช้สอยในชีวิตประจำวัน โดยการจักสานเครื่องใช้ในครัวเรือนต่างๆ และสร้างที่อยู่อาศัย เป็นต้น
• การสร้างรายได้เสริมให้แก่ครอบครัวในระดับท้องถิ่นจากจำหน่ายส่วนต่างๆ ของไผ่

 

การเก็บเกี่ยว

• ส่วนใหญ่จะออกดอกครั้งเดียว จากนั้นจะตายทั้งกอ ชาวบ้านเรียกว่า “ตาย ขุย” เมื่อถึงฤดูฝน เมล็ดจะแตกเป็นต้นเล็ก ๆ ขึ้นมา

 

การขยายพันธุ์

• การเพาะเมล็ด
• การปักชำ
• การแยกกอ

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

ไผ่ตงหม้อ

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Dendrocalamus asper Backer.

 

ประวัติ

กล่าวกันว่าไผ่ตงนำมาจากจีน บางครั้งมีรายงานว่ามีถิ่นกำเนิดมาจากอินโดเนเซีย แต่ยังไม่มีการยืนยันแน่ชัดว่ามีถิ่นกำเนิดมาจากที่ใด ในไทยนิยมปลูกทั่วทุกภาค ไม่พบในป่าธรรมชาติ บางครั้งอาจพบขึ้นเป็นบริเวณกว้างในพื้นที่ป่าที่เคยมีการทำสัมปทานไม้ในอดีต

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น  ราก ใบ ดอก ผล )

• มีลักษณะทรงพุ่มโปร่ง ลำต้นตั้งตรงมี สูงตั้งแต่ 10 เมตรขึ้นไป มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 12-18 เซนติเมตร ลำต้นมีสีเขียว มีนวลแป้งสีขาวปกคลุม ลำปล้องปล้องเรียบสม่ำเสมอ กิ่งแขนงมีน้อยมาก เริ่มแตกกิ่งมากตั้งแต่ 2 เมตร ขึ้นไป กิ่งแขนงส่วนมากเป็นกิ่งเดี่ยว
• ใบมีขนาดเล็ก สีเขียว ไม่หนาแน่น

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

สูงตั้งแต่ 10 เมตรขึ้นไป

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

พอต้นไผ่โตเต็มที่พุ่มใบก็จะแผ่ออกไปชนกันทั่ว 

 

ความต้องการแสง  

• ชอบแสงแดด 100%

 

ความต้องการน้ำ  

• ปลูกในช่วงแรก ต้องดูแลรดน้ำให้เพียงพอ เมื่อต้นเจริญเติบโตให้ลดน้ำได้

 

ชอบดินประเภท

• ชอบดินร่วนซุย

 

ประโยชน์การใช้สอย

• หน่อไม้ไผ่ตงมีรสหวาน กรอบ นิยมนำมาปรุงอาหารได้หลายชนิด เช่น แกงจืด แกงเลียง เป็นต้น รวมถึงนำมาลวกเป็นผักจิ้มน้ำพริก
• หน่อไม้ไผ่ตง มีขนาดใหญ่ เนื้อสีขาว นิยมนำมาแปรรูปเป็นหน่อไม้ดอง หน่อไม้กระป๋อง หน่อไม้อบแห้ง เป็นต้น
• ลำต้น ส่งจำหน่ายโรงงานผลิตเยื่อกระดาษ
• ลำต้น ใช้เป็นไม้ค้ำยัน ไม้ก่อสร้าง
• ลำต้น ใช้เป็นไม้ใช้สอยต่างๆ เช่น สร้างเรือนชั่วคราว สร้างกระท่อม ทำรั้วบ้าน เป็นต้น

 

การเก็บเกี่ยว

• ไผ่ตงจะเริ่มเก็บหน่อเมื่อปลูกได้ประมาณ 3 ปี มีช่วงการเก็บหน่อระหว่างเดือนพฤษภาคม-ตุลาคม ช่วงที่หน่อออกมากในช่วงกรกฎาคม-สิงหาคม ตัดหน่อวันเว้นวันหรือ 4-5 วัน/ครั้ง โดยจะตัดในช่วงเช้ามืดเพื่อส่งจำหน่ายตลาดสดให้ทัน จำนวนหน่อ/กอประมาณ 20-40 หน่อ ขึ้นอยู่กับขนาดกอ และการจัดการ

 

การขยายพันธุ์

• การตอนกิ่ง
• การปักชำ
• การแยกเหง้า

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

ไผ่ดำชวา

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Bambusa vulgaris Schrad.

 

ประวัติ

มีถิ่นกำเนิดในไทย

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น  ราก ใบ ดอก ผล )

• ลำต้นเป็นปล้องยาว ผิวเกลี้ยงสีเขียวอมม่วง เมื่อแก่จะเปลี่ยนเป็นสีดำ
• ใบเดี่ยว เรียงสลับ รูปใบหอก ปลายแหลม โคนสอบ ขอบใบเรียบ ผิวใบสาก สีเขียว
• ดอก ออกดอกเป็นช่อ กลีบดอกแข็งเรียงตัวแน่น

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

สูงประมาณ 8-10 เมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

พอต้นไผ่โตเต็มที่พุ่มใบก็จะแผ่ออกไปชนกันทั่ว

 

ความต้องการแสง  

• ชอบแสงแดด 100%

 

ความต้องการน้ำ  

• ต้นไผ่ต้องการน้ำมากแต่ก็ต้องไม่มากเกินไป เริ่มแรกนั้นให้รดน้ำจนกว่าจะมีน้ำระบายออกมาจากตรงฐานเล็กน้อย ให้ดินด้านบนลึกลงไป 2-3 นิ้ว (5-7.5 ซม.) แห้งก่อนจึงค่อยรดน้ำอีกครั้ง ถ้าผ่านไปแล้ว 1 หรือ 2 วันดินยังชื้นอยู่ ให้ลดปริมาณน้ำ

 

ชอบดินประเภท

• ชอบดินร่วน

 

ประโยชน์การใช้สอย

• ปลูกเป็นไม้ประดับเนื่องจากราคาจำหน่าย สูงถึงลำละ 300-500 บาท ดังนั้นจึงมีเกษตรกรผู้ปลูกไผ่กินหน่อ หันมาปลูกไผ่ดำ ไผ่ประดับกันมากขึ้น  จะแพงกว่า ได้ราคาดีกว่า

 

การเก็บเกี่ยว

• ส่วนใหญ่จะออกดอกครั้งเดียว จากนั้นจะตายทั้งกอ ชาวบ้านเรียกว่า “ตาย ขุย” เมื่อถึงฤดูฝน เมล็ดจะแตกเป็นต้นเล็ก ๆ ขึ้นมา

 

การขยายพันธุ์

• ปักชำ
• แยกเหง้า
• ฝังลำ
• ตอนกิ่ง

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

ไผ่เฉียงรุน

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Dendrocalamus spp.

 

ประวัติ

พบในพื้นที่อุทยานแห่งชาติคลองพนม บริเวณป่าเขาพุชิง ในท้องที่หมู่บ้านสองพี่น้อง ตำบลคลองศก อำเภอคลองอพนม จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นไม้ไผ่ขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยสำรวจพบในประเทศไทย

ที่มาของชื่อไผ่เฉียงรุน สันนิษฐาน คำว่า “เฉียง” เป็นภาษาถิ่นทางภาคใต้ ของประเทศไทยเป็นคำกริยา หมายถึงการผ่าไม้ หรือสิ่งของออกเป็นซีก ก่อนนำไปใช้ประโยชน์ เนื่องจากขนาดของหน่อ และลำต้นของไผ่เฉียงรุน มีขนาดใหญ่และยาวมาก การนำไปใช้ประโยชน์ต้องตัด และผ่าเป็นซีกก่อน คำว่า “รุน” เป็นคำกริยาในภาษาถิ่น ทางภาคใต้ของประเทศ ของประเทศไทย เช่นเดียวกันหมายถึงอาการผลักหรือดัน ของหนักให้เคลื่อนที่ไป จากสภาพพื้นที่ที่ไผ่เฉียงรุนขึ้น เจริญเติบโตเป็นป่ารกและพื้นที่ลาดชัน การที่ชาวบ้านจะนำหน่อ หรือลำต้นของไผ่เฉียงรุน ที่มีขนาดใหญ่มาใช้ประโยชน์ หลังจากตัดท่อน แล้วไม่สามารถแบกหามมาได้สะดวก จึงต้องผลักดันหรือรุนลงมา จากการสันนิษฐาน ดังกล่าวจึงทำให้มองเห็น สภาพความเป็นจริง ของต้นไผ่ที่มีขนาดใหญ่ที่สุด ชนิดหนึ่งของประเทศไทย และเป็นที่มาของ ชื่อต้นไผ่ชนิดนี้ว่า “ไผ่เฉียงรุน”

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น  ราก ใบ ดอก ผล )

• ลักษณะลำต้น และการแตกกอคล้ายไผ่ซางดอย ลำต้นตอนหนุ่มจะมีผงสีขาว ขุ่นๆ ติดอยู่โดยเฉพาะบริเวณ โคนต้นและจะร่วงหล่นปลิวไป ตอนแก่ลำต้นก็จะเปลี่ยนเป็นสีเขียวมัน ที่ข้อจะเห็นยวงแหวนรอบข้อ ได้ชัดเจน ข้อของลำต้นเหนือพื้นดินขึ้นมา 4-5 ข้อ จะเห็นรากโผล่ออกมาเป็นฝอย รอบข้อ 
• กาบหุ้มลำต้น กาบขนาดใหญ่ยาวกว่าข้อ สีน้ำตาลปนม่วงโดยเฉพาะขณะที่เป็นหน่อ และต้นอ่อนจะมีกาบหุ้ม แต่เมื่อโตแตกใบอ่อน กาบหลุดร่วงไป โดยปกติเมื่อเป็นต้นแก่จ ะไม่มีกาบหุ้ม กาบไผ่เฉียงรุนจะเกลี้ยงไม่มีขนยกเว้นตรง ขอบปลายกาบและใบกาบจะมีขนสีน้ำตาลเข้ม ออกม่วงเข้มติดอยู่บ้าง
• หน่อไผ่เฉียงรุน เป็นหน่อขนาดใหญ่ หน่อยาว 5 เซนติเมตรมีน้ำหนักประมาณ 6 กิโลกรัม ห่อหุ้มด้วยกาบสีน้ำตาลอมม่วง เนื้อหน่อสีขาวจัดมีรสหวาน เส้นใยละเอียด กว่าหน่อไผ่ตง ใช้ประกอบอาหารได้หลายชนิด แต่เป็นของหายาก และอยู่ในเขตอนุรักษ์ จึงไม่มีจำหน่ายในท้องตลาด

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

สูงประมาณ 30-40 เมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

พอต้นไผ่โตเต็มที่พุ่มใบก็จะแผ่ออกไปชนกันทั่ว

 

ความต้องการแสง  

• ชอบแสงแดด 100%

 

ความต้องการน้ำ  

• ต้นไผ่ต้องการน้ำมากแต่ก็ต้องไม่มากเกินไป เริ่มแรกนั้นให้รดน้ำจนกว่าจะมีน้ำระบายออกมาจากตรงฐานเล็กน้อย ให้ดินด้านบนลึกลงไป 2-3 นิ้ว (5-7.5 ซม.) แห้งก่อนจึงค่อยรดน้ำอีกครั้ง ถ้าผ่านไปแล้ว 1 หรือ 2 วันดินยังชื้นอยู่ ให้ลดปริมาณน้ำ

 

ชอบดินประเภท

• ชอบดินร่วนซุย

 

ประโยชน์การใช้สอย

• ประโยชน์ทางตรง ใช้หน่อเป็นอาหาร ลำต้นใช้ใน การก่อสร้างที่อยู่อาศัยทำเครื่องมือ เครื่องใช้ ทำเป็นเยื่อกระดาษ ทำเครื่องดนตรี เป็นต้น
• ประโยชน์ทางอ้อม อนุรักษ์เป็นแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติ ปลูกเป็นแนวกันลม ลดการพังทลายของดินและตลิ่งริมน้ำ เป็นต้น
• ในอดีตมีการนำลำต้นของไผ่เฉียงรุนมาทำโครงขาอวนในเรือประมงทะเล เพราะทนทานแข็งแรงไม่หักง่าย

 

การเก็บเกี่ยว

• ส่วนใหญ่จะออกดอกครั้งเดียว จากนั้นจะตายทั้งกอ ชาวบ้านเรียกว่า “ตาย ขุย” เมื่อถึงฤดูฝน เมล็ดจะแตกเป็นต้นเล็ก ๆ ขึ้นมา

 

การขยายพันธุ์

• ปักชำ
• แยกเหง้า
• ฝังลำ
• ตอนกิ่ง

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

ไผ่เงิน หรือ ไผ่แมว

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Thyrsostachys siamensis Gamble

 

ประวัติ

มีถิ่นกำเนิดอยู่ในประเทศไทย

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น  ราก ใบ ดอก ผล )

• เป็นพืชกลุ่มไผ่ขนาดเล็ก ลำต้นต้นไผ่เงินมีลักษณะเป็นทรงกระบอก มีกาบห่อหุ้ม ลำต้นไม่มีหนาม เนื้อแข็ง ข้อปล้องเห็นได้ชัดเจน ลำต้นมีสีเขียว
• ใบมีลักษณะเป็นใบเดี่ยว บริเวณปลายจะแหลม ขอบค่อนข้างเรียบ ผิวใบค่อนข้างสาก มีสีเขียวสลับกับแถบสีขาว
• ดอกของไผ่เงินมีลักษณะเป็นช่อเรียงตัวแน่น ออกดอกเป็นช่อแบบช่อดอกย่อย

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

สามารถควบคุมความสูงได้ตั้งแต่ระยะ 40 เซนติเมตร จนถึง 1 เมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

พอต้นไผ่โตเต็มที่พุ่มใบก็จะแผ่ออกไปชนกันทั่ว 

 

ความต้องการแสง  

• ชอบแสงแดด 100%

 

ความต้องการน้ำ  

• ต้นไผ่เงินเป็นต้นไม้ที่ชอบน้ำมาก จึงจะต้องรดน้ำทุกวัน อย่างน้อยวันละ 1-2 ครั้ง

 

ชอบดินประเภท

• ชอบดินร่วน

 

ประโยชน์การใช้สอย

• มีสรรพคุณที่คาดไม่ถึงอย่างการช่วยป้องกันก้อนขนที่สุนัขและแมวที่ชอบเลียขน มักจะกลืนขนของตัวมันเองเข้าไป จนก่อให้เกิดอาการลำไส้อุดตันได้ ต้นไผ่เงินจะช่วยให้สัตว์เลี้ยงในการขับถ่ายง่ายขึ้น ป้องกันอาการท้องอืด ทั้งนี้ด้วยความสากของใบไผ่เงินก็ยังช่วยเป็นที่ทำความสะอาดช่องปากของสุนัขและแมวและลดปัญหากลิ่นปากของสัตว์เลี้ยงได้
• ใช้เป็นต้นไม้ประดับตกแต่ง อย่าเช่นในสวนแนวญี่ปุ่น ในร้านอาหาร เป็นต้น

 

การเก็บเกี่ยว

• ทรงพุ่มมีใบตลอดทั้งปี ทั้งนี้จะมีการทิ้งใบอยู่เป็นประจำ โดยจะยังคงมีใบอ่อนแตกใหม่ขึ้นมาแทนที่ ไม่ทิ้งใบหมดพร้อมกันทั้งต้น ในฤดูแล้งจะมีการทิ้งใบมากกว่าปกติแต่ยังคงมีใบปกคลุมทรงพุ่มโดยตลอด

 

การขยายพันธุ์

• การปักชำ
• การฝังกอ
• การแตกหน่อ

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

• สารบัญ