ชื่อ – ชนิด พันธุ์
ไผ่ตงหม้อ
ชื่อวิทยาศาสตร์
Dendrocalamus asper Backer.
ประวัติ
กล่าวกันว่าไผ่ตงนำมาจากจีน บางครั้งมีรายงานว่ามีถิ่นกำเนิดมาจากอินโดเนเซีย แต่ยังไม่มีการยืนยันแน่ชัดว่ามีถิ่นกำเนิดมาจากที่ใด ในไทยนิยมปลูกทั่วทุกภาค ไม่พบในป่าธรรมชาติ บางครั้งอาจพบขึ้นเป็นบริเวณกว้างในพื้นที่ป่าที่เคยมีการทำสัมปทานไม้ในอดีต
รูปร่าง รูปทรง ( ต้น ราก ใบ ดอก ผล )
- มีลักษณะทรงพุ่มโปร่ง ลำต้นตั้งตรงมี สูงตั้งแต่ 10 เมตรขึ้นไป มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 12-18 เซนติเมตร ลำต้นมีสีเขียว มีนวลแป้งสีขาวปกคลุม ลำปล้องปล้องเรียบสม่ำเสมอ กิ่งแขนงมีน้อยมาก เริ่มแตกกิ่งมากตั้งแต่ 2 เมตร ขึ้นไป กิ่งแขนงส่วนมากเป็นกิ่งเดี่ยว
- ใบมีขนาดเล็ก สีเขียว ไม่หนาแน่น
ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่
สูงตั้งแต่ 10 เมตรขึ้นไป
ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่
พอต้นไผ่โตเต็มที่พุ่มใบก็จะแผ่ออกไปชนกันทั่ว
ความต้องการแสง
- ชอบแสงแดด 100%
ความต้องการน้ำ
- ปลูกในช่วงแรก ต้องดูแลรดน้ำให้เพียงพอ เมื่อต้นเจริญเติบโตให้ลดน้ำได้
ชอบดินประเภท
- ชอบดินร่วนซุย
ประโยชน์การใช้สอย
- หน่อไม้ไผ่ตงมีรสหวาน กรอบ นิยมนำมาปรุงอาหารได้หลายชนิด เช่น แกงจืด แกงเลียง เป็นต้น รวมถึงนำมาลวกเป็นผักจิ้มน้ำพริก
- หน่อไม้ไผ่ตง มีขนาดใหญ่ เนื้อสีขาว นิยมนำมาแปรรูปเป็นหน่อไม้ดอง หน่อไม้กระป๋อง หน่อไม้อบแห้ง เป็นต้น
- ลำต้น ส่งจำหน่ายโรงงานผลิตเยื่อกระดาษ
- ลำต้น ใช้เป็นไม้ค้ำยัน ไม้ก่อสร้าง
- ลำต้น ใช้เป็นไม้ใช้สอยต่างๆ เช่น สร้างเรือนชั่วคราว สร้างกระท่อม ทำรั้วบ้าน เป็นต้น
การเก็บเกี่ยว
- ไผ่ตงจะเริ่มเก็บหน่อเมื่อปลูกได้ประมาณ 3 ปี มีช่วงการเก็บหน่อระหว่างเดือนพฤษภาคม-ตุลาคม ช่วงที่หน่อออกมากในช่วงกรกฎาคม-สิงหาคม ตัดหน่อวันเว้นวันหรือ 4-5 วัน/ครั้ง โดยจะตัดในช่วงเช้ามืดเพื่อส่งจำหน่ายตลาดสดให้ทัน จำนวนหน่อ/กอประมาณ 20-40 หน่อ ขึ้นอยู่กับขนาดกอ และการจัดการ
การขยายพันธุ์
- การตอนกิ่ง
- การปักชำ
- การแยกเหง้า
คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!
ดูข้อมูลเพิ่มเติม
- สารบัญ
