ชื่อ – ชนิด พันธุ์

ภูพานเฮ

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

 Bactris gasipaes

 

ประวัติ

เป็นพันธุ์ปาล์มที่มีถิ่นกำเนิดในป่าเขตร้อนของอเมริกากลางและอเมริกาใต้ มีการแพร่กระจายอย่างดีในภูมิภาคเหล่านี้ ซึ่งมักได้รับการปลูกฝังโดยเกษตรกรรายย่อยในระบบ วนเกษตรหรือในการปลูกแบบเชิงเดี่ยว ชื่อสามัญ ได้แก่ พีชปาล์มในภาษาอังกฤษ pijiguao หรือ chontaduro ในภาษาสเปน และ pupunha ในภาษาโปรตุเกส นำมาปลูกและเผยแพร่ในประเทศไทยใช้ชื่อว่า”ภูพานเฮ”โดย ดร.กฤษดา จักรเสน นำมาวิจัยและเผยแพร่เป็นเจ้าแรกๆของประเทศไทย..ผลทานได้ดีมีโภชนาการสูง หน่อยอดอ่อนทานได้มีประโยชน์ประกอบอาหารได้หลายชนิดที่สำคัญแปรรูปได้ง่ายและเก็บไว้ได้นาน..จึงถือได้ว่า”ต้นภูพานเฮ”เป็นพืชเศรษฐกิจชนืดใหม่ที่น่าจับตามองเป็นอย่างมากในนาทีนี้

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น  ราก ใบ ดอก ผล )

• ลำต้น มีลำต้นเดียว หนาประมาณ 30 เซ็นติเมตร
• ก้านใบ มีหนาม ยาวประมาณ 2 เมตร
• ผล เป็นรูปไข่สีแดงอมส้มเมื่อสุก มีความยาวประมาณ 2 เซ็นติเมตร

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

• สูงประมาณ 20 เมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

• ทรงพุ่มขนาดประมาณ 4-6  เมตร

 

ความต้องการแสง  

• ชอบแสงแดด 100%

 

ความต้องการน้ำ  

• ต้องการน้ำปานกลาง ควรรดน้ำสามครั้งต่อสัปดาห์

 

ชอบดินประเภท

• ชอบดินร่วนระบายน้ำได้ดี

 

การขยายพันธุ์

• การเพาะเมล็ด

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

ไทรย้อยใบแหลม

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Ficus benjamina

 

ประวัติ

มีถิ่นกำเนิดในทวีปเอเชีย อินเดีย และภูมิภาคมาเลเซีย จัดเป็นไม้ยืนต้นหรือพุ่มไม้ผลัดใบขนาดกลาง

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น  ราก ใบ ดอก ผล )

• ลำต้น: สูง 5-10 เมตร ทุกส่วนมีน้ำยางสีขาว มีทรงพุ่มแผ่กว้าง 
• ใบ: ใบเดี่ยว ออกเรียงสลับ รูปไข่ ปลายใบเรียวแหลม โคนใบสอบ แผ่นใบหนาเป็นมัน   
• ดอก: ช่อดอกออกตามซอกใบ ดอกแยกเพศ ขนาดเล็ก
• ผล: ผลกลม เมื่อแก่เป็นสีแดงเข้ม 

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

•  สูง 5-10 เมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

• 8-10  เมตร

 

ความต้องการแสง  

• ชอบแสงแดด 75%

 

ความต้องการน้ำ  

• ปานกลาง ทนน้ำท่วม ทุกๆ 1-2 สัปดาห์

 

ชอบดินประเภท

• ชอบดินร่วน ระบายน้ำดี

 

ประโยชน์การใช้สอย

• ปลูกเป็นไม้ประธานในสวน ริมทางเดิน ในสวนสาธารณะ หรือปลูกลงกระถางก็ได้ ทนทานต่อสภาพแวดล้อมต่างๆ ได้ดี แต่ถ้าปลูกในที่แห้งแล้ง ใบจะร่วงมาก ต้นที่ได้จากการปักชำกิ่งหรือเสียบยอดจะแตกพุ่มใหม่ได้แน่น ไทรย้อยใบแหลมมีประสิทธิภาพสูงในการดูดซับมลพิษในอากาศ โดยเฉพาะสารพิษประเภทฟอร์มาลดีไฮด์

 

สรรพคุณของไทรย้อย

• รากไทรย้อยมีสรรพคุณเป็นยาแก้กาฬโลหิต (รากอากาศ)
• รากอากาศมีสรรพคุณบำรุงโลหิต แก้ตกโลหิต (รากอากาศ)
• รากใช้เป็นยาแก้กระษัย (อาการป่วยที่เกิดจากหลายสาเหตุ ทำให้ร่างกายเสื่อมโทรม ซูบผอม ปวดเมื่อย โลหิตจาง) (รากอากาศ)
• รากนำมาต้มกับน้ำกินเป็นยาบำรุงน้ำนมให้สมบูรณ์ (รากอากาศ)
• ช่วยแก้อาการท้องเสีย (รากอากาศ)
• ใช้เป็นยาขับพยาธิ (รากอากาศ)
• ใช้เป็นยาขับปัสสาวะ แก้ขัดเบา ขับปัสสาวะให้คล่อง แก้นิ่ว แก้ปัสสาวะมีสีต่าง ๆ (รากอากาศ)
• ช่วยแก้ไตพิการ (โรคเกี่ยวกับทางเดินปัสสาวะที่มีปัสสาวะขุ่นข้นเป็นสีเหลืองหรือแดง และมักมีอาการแน่นท้อง รับประทานไม่ได้ร่วมด้วย) (รากอากาศ)
• ช่วยแก้อาการอักเสบหรือลดการติดเชื้อ เช่น ฝีหรือรอยฟกช้ำ (รากอากาศ)
• ตำรายาไทยจะใช้รากไทรย้อยใน “พิกัดตรีธารทิพย์” (ประกอบไปด้วยรากไทรย้อย รากราชพฤกษ์ และรากมะขามเทศ) มีสรรพคุณเป็นยาบำรุงน้ำนม แก้กษัย แก้ท้องร่วง ช่วยฆ่าเชื้อคุดทะราด (รากอากาศ)

 

การขยายพันธุ์

• ขยายพันธุ์โดยเพาะเมล็ด ตอนกิ่ง หรือปักช้า

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

วิธีการปลูกไม้ป่าและการดูแลหลังการปลูก

 

1. กำหนดวัตถุประสงค์ที่จะปลูก

ข้อคำนึงถึงเบื้องต้นในกรณีที่พื้นที่เตรียมการปลูกเป็นดินเหนียวจัดควรเอาน้ำรดให้ชุ่มเสียก่อนเพื่อให้ขุดง่ายเบาแรงขึ้นดินที่ขุดขึ้นควรใช้ปูนขาวหรือสารเคมีปรับปรุงดินบางชนิด เช่น โดโรไมค์ (โดโลไมท์ (dolomite)เป็นปูนชนิดหนึ่งที่มีส่วนประกอบของธาตุแคลเซียม(Ca)และแมกนีเซียม(Mg)โดโลไมท์มีลักษณะทางเคมีเป็นด่างจึงใช้ในการปรับสภาพดินที่เป็นกรดให้มีความเป็นด่างเพิ่มขึ้น) ผสมกับทรายและปุ๋ยคอกหรือปุ๋ยหมักคลุกเคล้ากับเนื้อดินตากแดดทิ้งไว้นานประมาณ 1-2 สัปดาห์รดน้ำเป็นระยะพร้อมกับพรวนดินตามสมควรจะทำให้ดินร่วนและดีขึ้นสำหรับพื้นที่ที่ดินเป็นดินปนทรายมากการปรับปรุงดินจำเป็นต้องใส่ปูนขาวและปุ๋ยคอกเพื่อทำให้ดินจับเป็นก้อนแน่นอุ้มน้ำและมีอาหารพืชมากขึ้น

2. สำรวจพื้นที่เพื่อกำหนดเป็นที่ปลูก และคัดเลือกชนิดพันธุ์ไม้ที่จะปลูก รวมทั้งจัดหากล้าไม้

การกำหนดพื้นที่ปลูกเมื่อผู้ปลูกได้ตัดสินใจกำหนดวัตถุประสงค์ของการปลูกต้นไม้ไว้เรียบร้อยแล้;สิ่งที่จำเป็นต้องกระทำต่อไปคือการกำหนดพื้นที่เพื่อให้มีความเหมาะสมกับชนิดพันธุ์ไม้ที่เลือกปลูกหากเลือกพื้นที่ปลูกไม่สอดคล้องกับชนิดพันธุ์ไม้ที่ปลูกจะทำให้ได้ประโยชน์ไม่ตรงตามวัตถุประสงค์โดยทั่วไปแล้วมีปัจจัยที่เกี่ยวข้องนำมาประกอบการพิจารณาดังนี้ ปัจจัยแรกเกี่ยวกับลักษณะของดินผู้ปลูกควรพิจารณาสภาพของดินว่ามีความอุดมสมบูรณ์หรือลักษณะดินเป็นดินประเภทใดมีสภาพความเป็นกรดหรือเป็นด่างอย่างไรเป็นดินเหนียวดินร่วนหรือดินร่วนปนทรายมีการระบายน้ำได้ดีหรือไม่เพียงใดพื้นที่เป็นที่ราบลุ่มหรือมีความลาดเอียงใกล้ไกลแหล่งน้ำเหมาะสมกับพันธุ์ไม้ชนิดใดนอกจากนี้ยังต้องคำนึงถึงสภาพดินฟ้าอากาศประกอบอีกด้วยประการต่อมาต้องคำนึงถึงสิ่งแวดล้อมพื้นที่ที่จะกำหนดปลูกว่ามีสภาพเป็นอย่างไรต้องให้มีความปลอดภัยกับต้นไม้และปัจจัยสุดท้ายคือการกำหนดระยะปลูก

ผู้ปลูกจะต้องกำหนดระยะปลูกระหว่างต้นไม้ให้มีความเหมาะสมกับชนิดและขนาดของต้นไม้ที่จะปลูก

การจัดหากล้าไม้ประสานงานกับกรมป่าไม้หรือหน่วยงานในสังกัดกรมป่าไม้เพื่อขอรับกล้าไม้หรือจัดหาด้วยวิธีการเพาะต้นกล้า

3. การเตรียมพื้นที่ปลูก

การเตรียมดินเป็นเรื่องสำคัญอย่างยิ่งของการปลูกต้นไม้และจะให้ได้ผลดีจะต้องมีการเตรียมการล่วงหน้าพอสมควรปรับระดับพื้นที่ให้ได้ตามต้องการเสียก่อนและเพื่อความสวยงามเป็นระเบียบเรียบร้อย ผู้ปลูกควรได้กำหนดแผนผังการปลูกต้นไม้ไว้ก่อนขั้นตอนต่อไปเป็นเรื่องปกติไม่ว่าดินจะเป็นดินชนิดใดหรือมีทำเลเป็นอย่างไรจะต้องทำการขุดหลุมดังนี้

4. จัดหาอุปกรณ์และเตรียมวัสดุสำหรับใช้ปลูกต้นไม้

1. อุปกรณ์เครื่องมือเครื่องใช้ในการปลูกต้นไม้ควรจัดหาและเตรียมให้พร้อมเพื่อความสะดวกในการปลูกต้นไม้มีจอบเสียมพลั่วตักดินบุ้งกี๋ตลอดจนยานพาหนะลำเลียงขนส่งกล้าไม้ไปยังจุดที่เตรียม        หลุมปลูก

2. หน้าดินผสมสำหรับกลบหลุมปลูกปุ๋ยคอกปุ๋ยหมักสำหรับรองก้นหลุมตลอดจนสารอุ้มน้ำ(ถ้ามี)และใช้ในกรณีปลูกก่อนหรือหลังฤดูฝน

3. หลักค้ำยันยึดต้นไม้กันลมพัดโยกและช่วยในการทรงตัวของต้นไม้ให้ตั้งตรงเชือกสำหรับผูกยึดต้นไม้กับหลัก

 

5. การปลูก

ต้นไม้ที่นำมาปลูกส่วนใหญ่มักจะบรรจุในถุงพลาสติกให้ใช้มีดกรีดถุงออกควรระวังคืออย่าให้รากของต้นไม้ได้รับความกระทบกระเทือนมากนักเสร็จแล้ววางต้นไม้ลงในหลุมที่ขุดให้ระดับรอยต่อระหว่างลำต้นกับรากอยู่เสมอกับระดับขอบหลุมแล้วกลบหลุมด้วยดินผสมที่เตรียมไว้สำหรับปลูกหรือใช้ดินที่ขุดขึ้นจากหลุมที่เป็นดินร่วนปนทรายหรือดินที่มีความร่วนซุยดีอย่าใช้ดินเหนียวที่แน่นหรือดินที่มีกรวดหินมากๆกลบหลุมเพราะจะเป็นปัญหาทำให้รากต้นไม้เจริญเติบโตได้ไม่ดีเมื่อกลบหลุมเสร็จแล้วใช้เท้าเหยียบดินให้แน่นพอประมาณนำเศษใบไม้หญ้าหรือฟางมาคลุมรอบโคนต้นเพื่อรักษาความชื้นและป้องกันการกัดเซาะของน้ำในขณะรดน้ำต้นไม้หาไม้หลักซึ่งมีความสูงมากกว่าต้นไม้พอประมาณมาปักข้างๆผูกเชือกยึดกับต้นไม้อย่างหลวมๆเพื่อช่วยในการทรงตัวของต้นไม้และป้องกันลมพัดโยกเมื่อปลูกเสร็จรดน้ำให้ชุ่มและถ้าเป็นไปได้ควรรดน้ำวันละครั้งจนต้นไม้ตั้งตัวได้กรณีที่ปลูกเป็นพื้นที่มากๆควรปลูกในช่วงฤดูฝนขณะฝนตกหรือหลังฝนตกใหม่ๆเพื่อประหยัดค่าใช้จ่ายในการรดน้ำต้นไม้ภายหลังการปลูกต้นไม้โดยปกติควรรดน้ำติดต่อกันทุกวันในเวลาเย็นอย่างน้อยวันละ 1 ครั้งตลอด 1 สัปดาห์การรดน้ำควรรดน้ำให้ชุ่มถ้าต้องการทราบว่าได้รดน้ำเพียงพอแล้วหรือไม่ให้ทดลองขุดดินดูว่าน้ำซึมลง ไปถึงบริเวณรากต้นไม้หรือยังถ้ารดน้ำน้อยไปน้ำจะซึมลงไปไม่ถึงบริเวณรากต้นไม้การพรวนดินใส่ปุ๋ยและการกำจัดวัชพืชวัชพืชเป็นตัวการที่ทำให้ต้นไม้เจริญเติบโตช้าควรมีการกำจัดวัชพืชโดยการถากถางและพรวนดินรอบโคนต้นไม้ในรัศมี 1 เมตรปีละ 2 ครั้งในขณะพรวนดินถ้ามีปุ๋ยวิทยาศาสตร์จะโรยรอบๆโคนต้นประมาณ 1-2 ช้อนโต๊ะแล้วรดน้ำหรือใส่ปุ๋ยคอกเพิ่มเติมก็ได้

6.ช่วงเวลาที่เหมาะสมในการปลูกป่า

ช่วงเวลาที่เหมาะสมในการปลูกต้นไม้ขึ้นอยู่กับปริมาณน้ำในดิน ณ ช่วงเวลานั้นในพื้นที่ที่มีฤดูกาลชัดเจนช่วงเวลาที่เหมาะสมสำหรับการปลูกต้นไม้มากที่สุดคือต้นฤดูฝนเมื่อฝนตกอย่างสม่ำเสมอและเพียงพอ การปลูกต้นไม้ในช่วงฤดูฝนเปิดโอกาสให้กล้าไม้มีเวลาในการพัฒนาระบบรากที่ลึกพอสำหรับนำน้ำมาใช้ในช่วงฤดูแล้งแรกหลังปลูกและไม่แห้งตายเมื่อฤดูแล้งมาถึงในภาคเหนือขอ’ประเทศไทยช่วงเวลาที่เหมาะสมสำหรับการปลูกคือกลางเดือนมิถุนายนจนถึงกลางเดือนกรกฎาคม

 

7.  การดูแลบำรุงรักษา

หลังจากได้ปลูกต้นไม้แล้วผู้ปลูกควรคำนึงถึงอันตรายที่อาจจะเกิดกับต้นไม้ในระยะเริ่มแรกที่มีขนาดเล็กยังตั้งตัวไม่ได้ เช่น อันตรายจากสัตว์เลี้ยง ยานพาหนะต่าง ๆ หากปลูกจำนวนน้อยอาจทำคอกป้องกันหรืออาจทำรั้วกั้นเป็นแนวไว้ได้ สำหรับต้นไม้บางชนิดที่ต้องการความเอาใจใส่มากตั้งตัวได้ยากควรจะมีการบังแดดให้ในระยะที่ตั้งตัวไม่ได้ อย่างไรก็ตามการปลูกต้นไม้ให้สามารถเจริญเติบโตได้ดีจำเป็นต้องได้รับการเอาใจใส่ดูแลบำรุงรักษาที่ดีจากผู้ปลูกมากพอสมควร 

***ภายหลังการปลูกต้นไม้โดยปกติควรรดน้ำติดต่อกันทุกวันในเวลาเย็นอย่างน้อยวันละ 1 ครั้ง ตลอด 1 สัปดาห์ หลังจากนั้นอาจให้ลดลงเป็นวันเว้นวัน หรือ 2 วัน ครั้งจนสังเกตเห็นต้นไม้ตั้งตัวได้ ***

การพรวนดินใส่ปุ๋ยและการกำจัดวัชพืช วัชพืชเป็นตัวการที่ทำให้ต้นไม้เจริญเติบโตช้าควรมีการกำจัดวัชพืชโดยการ ถากถาง และพรวนดินรอบโคนต้นไม้ในรัศมี 1 เมตร ปีละ 2 ครั้ง ในขณะพรวนดินถ้ามีปุ๋ยวิทยาศาสตร์จะโรยรอบ ๆ โคนต้นประมาณ 1-2 ช้อนโต๊ะ แล้วรดน้ำหรือใส่ปุ๋ยคอกเพิ่มเติมก็ได้

การตรวจดูแลต้นไม้และฉีดยาป้องกันกำจัดโรคและแมลง ตลอดจนระวังไฟ โดยปกติต้นไม้เป็นสิ่งมีชีวิตเหมือนกับมนุษย์ย่อมถูกแมลง โรค เห็ด รา รบกวนเป็นธรรมดา การเจริญเติบโตของต้นไม้โดยธรรมชาติมีความแข็งแรงอยู่ในตัวพอสามารถสู้ต้านทานกับโรค แมลงและเห็ดราต่าง ๆ ได้ดีพอสมควร หากผู้ปลูกช่วยบำรุงรักษาต้นไม้ให้ถูกวิธี ต้นไม้จะเจริญเติบโตได้รวดเร็วมีความสมบูรณ์เพียงพอที่จะต่อต้านอันตรายจากสิ่งเหล่านี้ได้ในระดับหนึ่ง โดยเฉพาะการหมั่นตรวจตราดูแลโรค แมลงที่เกิดกับต้นไม้ และใช้ยาฉีดกำจัดได้ทันเหตุการณ์ในกรณีที่ปลูกเป็นแปลงใหญ่ ๆ จะต้องมีการระวังไฟ ควรมีการแผ้วถางวัชพืชปีละ 2 ครั้งเป็นอย่างน้อย และทำแนวป้องกันไฟล้อมรอบ ถ้าหากปลูกเป็นแนวยาว เช่น ตามแนวถนนต้องกำจัดวัชพืชที่จะเป็นเชื้อเพลิงในช่วงปลายฤดูฝน หรือก่อนเข้าฤดูแล้งตลอดแนวทาง การดูแลบำรุงรักษาต้นไม้อย่างเอาใจใส่ และการปลูกต้นไม้จะสำเร็จหรือไม่ก็อยู่ที่การป้องกันให้ต้นไม้พ้นจากอันตรายจากไฟและอันตรายจากสิ่งแวดล้อมทั้งปวง

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

 ประดู่แดง

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Phyllocarpus septentrionalis Donn. Smith

 

ประวัติ

        เป็นพรรณไม้ยืนต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่มีความสูงประมาณ 10-12 เมตร ผิวเปลือกลำต้นมีสีน้ำตาลอ่อน เรือนยอดแผ่กว้างกิ่งลู่ลง ผลัดใบ ใบเป็นรูปมนรีออกเป็นคู่ สลับกันตามลำต้นลักษณะของใบปลายแหลม โคนใบมน ขอบใบเรียบ มีสีเขียว ออกดอกเป็นช่อ ช่อดอกสีแดงสดดอกจะบานไม่พร้อมกัน จะทยอยกันบานไล่ขึ้นไปตั้งแต่โคนก้านช่อจนถึงปลายช่อ เวลาบานจะแดงสพรั่ง ทั้งต้น เกสรยาวยื่นออกมากลางดอก ดอกมีกลิ่นหอม ออกดอกช่วงเดือนมกราคม-มีนาคม ผลเป็นฝักแบนรูปขอบขนาน โค้งเล็กน้อยเมล็ดแบนมีถิ่นกำเนิดในประเทศกัวเตมาลา ทวีปอเมริกาใต้

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น ใบ ดอก ผล )

         ไม้ต้น สูง 10-20 เมตร เรือนยอดแผ่กว้างกิ่งลู่ลง ผลัดใบ เปลือกสีน้ำตาลอ่อน เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง มีเรือน ยอดแผ่กิ่งก้านสาขาออกไปกว้าง ออกดอกราวๆ เดือนกุมภาพันธ์ถึงมีนาคม แต่ดอกจะอยู่ไม่ทนนัก

• ใบ ประกอบแบบขนนกปลายคู่เรียงสลับ ใบคู่ที่อยู่ตรงปลายกิ่งขนาดใหญ่ที่สุด แผ่นใบรูปหอก ขอบเรียบผิวเกลี้ยงทั้งสองด้านสีเขียว ใบย่อย 3-5 ใบ รูปใบหอก รูปไข่รี กว้าง 2 ซม. ยาว 6 ซม.

• ดอก  ออกเป็นช่อตามกิ่งเป็นกระจุก 3-5 ช่อ กลีบเลี้ยงสีแดง ดอกสีแดงเข้ม ออกดอกเดือน มกราคม- กุมภาพันธุ์
• ผล เป็นฝักแบนรูปขอบขนานโค้งเล็กน้อย เมล็ดแบน

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

• สูงประมาณ 20 เมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

กลม แผ่กว้าง 6 – 10 เมตร

 

ความต้องการแสง  

• ต้องการแสงแดด 100 %

 

ความต้องการน้ำ  

• ประดู่แดงชอบน้ำปานกลาง หากปลูกไว้ตามที่พักอาศัยควรรดน้ำ เพียงสัปดาห์ละ 2 ครั้ง หรือ ขึ้นอยู่กับสภาพอากาศ ซึ่ง ประดู่จัดเป็นไม้ที่ทนแล้งได้ดี

 

ชอบดินประเภท

•  ชอบดินร่วนซุยระบายน้ำได้ดี

 

ประโยชน์การใช้สอย

• เปลือกต้นมีรสฝาดจัด มีสรรพคุณเป็นยาบำรุงร่างกาย
• แก่นเนื้อไม้ใช้ต้มกับน้ำกินเป็นยาแก้เสมหะ
• รากใช้เป็นยาแก้ไข้ แก้พิษไข้
• ใบนำมาตากแห้งใช้ชงกับน้ำร้อนเป็นชาใบประดู่ นำมาดื่มจะช่วยบรรเทาอาการระคายคอได้
• ผลมีสรรพคุณเป็นยาแก้ท้องร่วง
• ยางไม้ประดู่มีสารชนิดหนึ่งที่เรียกว่า “Gum Kino” สามารถนำมาใช้เป็นยาแก้โรคท้องเสียได้
• ไม้ประดู่เป็นไม้ที่เหมาะสมสำหรับใช้ในงานก่อสร้างทั่วไป 

 

การเก็บเกี่ยว

• ออกดอกเดือนมกราคม-มีนาคม

 

การขยายพันธุ์

• เพาะเมล็ด 

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

กล้วยน้ำไท, กล้วยน้ำไทย, กล้วยหอมเล็ก

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Musa (AA Group) ‘Kluai Nam Thai’

 

ประวัติ

        กล้วยน้ำไทย อยู่ในวงศ์ MUSACEAE เป็นพันธุ์ที่ได้กลายพันธุ์จากกล้วยป่ามาแล้ว ลักษณะผลคล้ายกับผลกล้วยหอมจันทร์ทั่วไป แต่รูปทรงของผลจะโค้งงอกว่าอย่างชัดเจน เนื้อสุกเป็นสีเหลืองอมส้ม ไส้กลางเป็นสีส้ม รสชาติหวานหอมคล้ายกลิ่นดอกไม้ รับประทานอร่อยมาก ขยายพันธุ์ด้วยหน่อ กล้วยน้ำไท เป้นกล้วยโบราณที่หมอแผนโบราณ นำกล้วยน้ำไทมาทำยา เนื้อสุกสีเหลืองอมส้ม ใส้กลางสีส้ม รสชาติหวานหอมคล้ายกลิ่นดอกไม้ รับประทานอร่อย และเป็นยาอายุวัฒนะ

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น   ใบ ดอก ผล )

• ต้น  ลำต้นเทียมสูงไม่เกิน 2.5 เมตร เส้นผ่านศูนย์กลางลำต้นเทียม 15 ซม. กาบลำต้นเทียมด้านนอก มีประดำหนา ที่โคนมีสีชมพูอมแดง ด้านในสีชมพูอมแดง 
• ใบ ก้านใบตั้ง มีร่องกว้าง มีปีกสีชมพู เส้นกลางใบสีชมพูอมแดง ก้านช่อดอกสีขน
• ดอก  หรือปลี ใบประดับรูปไข่ค่อนข้างยาว สีด้านบนสีม่วงอมแดง สีด้านล่างสีซีดปลายใบประดับแหลม ม้วนขึ้น การเรียงของใบประดับไม่ซ้อนกันนัก ดอกก้านสั้น
• ผล ขนาดผลใกล้เคียงกับกล้วยหอมจันทน์ กว้างประมาณ 2 ซม. ยาว 10-11 ซม. รูปร่างผลไม่งอโค้งเหมือนกล้วยหอมจันทน์ ปลายผลมีจุกและมักมีก้านเกสรตัวเมียติด เปลือกหนา กลิ่นหอม เมื่อสุกมีสีเหลืองเข้ม และมีจุดดำเล็ก ๆ คล้ายกล้วยไข่ เนื้อเหลืองอมส้ม รสหวาน ไม่มีเมล็ด

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

• ต้น  ลำต้นเทียมสูงไม่เกิน 2.5 เมตร 

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

• เมื่อเจริญเติบโตเต็มที่จะแตกหน่อขยายไปเรื่อยๆ

   

 

ความต้องการแสง 

• ต้องการแสง 100 %

 

ความต้องการน้ำ  

• ถ้าฝนแล้งหรือฝนทิ้งช่วง ควรรดน้ำให้ชุ่ม 2-3 วันต่อครั้ง และเมื่อต้นกล้วยตั้งตัวได้ ควรรดน้ำตามความเหมาะสม อย่าปล่อยให้ดินแห้ง

 

ชอบดินประเภท

• ชอบดินร่วน, ดินร่วนเหนียว หรือดินร่วนปนทรายมี ความอุดมสมบูรณ์สูง ระบายน้ำดี 

 

ประโยชน์การใช้สอย

• ผลสุกรับประทานเป็นผลไม้
• เปลือกดิบสดยังใช้ทาลิ้นเด็กแก้ละอองขาวได้

 

การขยายพันธุ์

• การแยกหน่อ

 

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

กล้วยเทพพนม,กล้วยกุ้ง,กล้วยแดง

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Musa (ABB Group) ‘Thepanom’

 

ประวัติ

        กล้วยเทพนม เป็นกล้วยพื้นถิ่นประเทศฟิลิปปินส์ ปลูกง่าย ให้ผลไม่แน่นอนมากน้อยขึ้นอยู่กับความสมบูรณ์และการดูแล ให้ผล 5 – 10 หวี/เครื่อ เป็นกล้วยมงคล ผลสุกเนื้อหวานหอม

        กล้วยเทพนมเป็นพืชล้มลุกอายุหลายปี ลำต้นเทียมสูง 2.5 – 3.5  ม. ใบเดี่ยว เรียงเวียนที่ปลายยอด ปลีออกที่ปลายยอด มีใบประดับสีแดงม่วง เครือกล้วยและผลมีสีแดงนํ้าตาล 

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น   ใบ ดอก ผล )

• ต้น  ลำต้นสูง 3-3.50 เมตร เส้นผ่าศูนย์กลาง 15 ซ.ม. กาบลำต้นด้านนอกสีเขียว ตรงโคนสีชมพู ไม่มีไขมาก กาบลำต้นด้านในสีชมพู ก้านใบมีครีบสีเขียว เส้นกลางใบสีเขียว ไม่มีปื้นดำ
• ใบ ใบเดี่ยว เรียงเวียนที่ปลายยอด  ก้านใบสีเขียวไม่มีร่อง
• ดอก ปลีออกที่ปลายยอด มีใบประดับสีแดงม่วง  ปลายมน ม้วนขึ้นเล็กน้อย ก้านดอกสีเขียวไม่มีขน กาบดอกค่อนข้างป้อมกว้างมาก ปลายมน ด้านบนจะมีสี แดงอมม่วง สีนวล ส่วนด้านล่างจะมีสี แดงเข้มสดใส
• ผล  เป็นกล้วยที่มีเครือสวยแปลกตา คล้ายพนมมือ ผลมีลักษณะเป็นเหลี่ยม ในการการติดผลจะมี  6-10 หวี แต่ละหวีจะมีจํานวน 10-20 ผล ผลยาวเรียว ผลเรียงชิดติดกันทั้งหมดใน 1 หวี มีเหลี่ยมชัด ผลสุกมีสีเหลือง มีรสหวาน เนื้อไม่แน่น ไม่มีกลิ่นหอม ไม่มีเมล็ด

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

• ต้น  ลำต้นสูง 3-3.50 เมตร เส้นผ่าศูนย์กลาง 15 ซ.ม. กาบลำต้นด้านนอกสีเขียว ตรงโคนสีชมพู ไม่มีไขมาก กาบลำต้นด้านในสีชมพู ก้านใบมีครีบสีเขียว เส้นกลางใบสีเขียว ไม่มีปื้นดำ

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

•    ส้นผ่าศูนย์กลาง 15 ซ.ม. กาบลำต้นด้านนอกสีเขียว

 

ความต้องการแสง 

• ต้องการแสงแดดสม่ำเสมอประมาณ 2,000 ชั่วโมงต่อปีหรือไม่น้อยกว่า 5 ชั่วโมงต่อวัน

 

ความต้องการน้ำ  

น้ำ ควรให้น้ำหลังจากปลูกวันละ 1-2 ครั้ง 

 

ชอบดินประเภท

• ชอบดินร่วน, ดินร่วนเหนียว หรือดินร่วนปนทรายมี ความอุดมสมบูรณ์สูง ระบายน้ำดี 

 

ประโยชน์การใช้สอย

• ผลสุกใช้รับประทานสด หรือนำไปย่างหรือต้ม และแปรรูป

 

การขยายพันธุ์

• การแยกหน่อ, การแยกเหง้า

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

กล้วยสายน้ำผึ้ง, หอมสายน้ำผึ้ง, ตะกุ่ยเปี๊ยฮายีซา (กะเหรี่ยง)

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Musa (AAA) ‘Kluai Sai Namphueng’

 

ประวัติ

เป็นพรรณไม้ต่างประเทศ มีถิ่นกำเนิดในบอร์เนียว ฟิลิปปินส์ ไต้หวันและนิวแคลิโดเนีย

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น   ใบ ดอก ผล )

• ต้น  ลำต้นใหญ่พอสมควร สูงประมาณ 2.5-3 เมตร
• ใบ  ก้านใบสีเขียว มีครีบก้านใบสีเขียว ลักษณะคล้ายกล้วยน้ำว้า โคนใบมน
• ดอก หรือปลี ลักษณะของใบประดับยาว ปลายใบประดับแหลมม้วนงอขึ้น ใบประดับด้านนอกสีม่วงแดง ดอกมีก้านดอกสั้น
• ผล เครือหนึ่งมี 6-8 หวี ผลใหญ่เท่ากับกล้วยไข่พระตะบอง แต่มีรสชาติหวานและหอมกลิ่นน้ำผึ้ง เนื้อฟูนุ่ม เป็นกล้วยที่มีลักษณะเด่นมาก คือรับประทานแล้วไม่มีแก๊ส ไม่ทำให้ท้องอืด ลมไม่ตีขึ้น ผู้ป่วยรับประทานได้

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

• ต้นกล้วยสายน้ำผึ้ง ลำต้นใหญ่ สูงประมาณ 2.5-3 เมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

•    ส้นผ่านศูนย์กลางลำต้นเทียม 15 ซม.

 

ความต้องการแสง 

• ต้องการแสงแดดสม่ำเสมอประมาณ 2,000 ชั่วโมงต่อปีหรือไม่น้อยกว่า 5 ชั่วโมงต่อวัน

 

ความต้องการน้ำ  

• ต้องการน้ำปานกลาง

 

ชอบดินประเภท

• ดินไม่เปรี้ยวหรือเค็มจัด
• เป็นดินร่วน หรือดินร่วนปนทราย อุ้มน้ำได้ดี ถ้าเป็นดินเหนียวต้องมีการระบายน้ำดี 
• สภาพดินเป็นกลาง หรือเป็นกรดเพียงเล็กน้อย pH ระหว่าง 6-7 
• หน้าดินมีความลึกไม่น้อยกว่า 1 เมตร 
• ระดับน้ำใต้ดินไม่ควรตื้นกว่า 2 เมตร

 

ประโยชน์การใช้สอย

• รับประทานผลสด

 

การขยายพันธุ์

• การแยกหน่อ

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

ไผ่ Black Asper หรือ ไผ่ดำอินโดนีเซีย

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Dendrocalamus asper cv. ‘Hitam’ (Black Asper or Betung Hitam)

 

ประวัติ

ไผ่ Black Asper หรือ ไผ่ดำอินโดนีเซีย มีต้นกำเนิดมาจากประเทศอินโดนีเซีย

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น  ราก ใบ ดอก ผล )

• มีลักษณะทรงพุ่มโปร่ง ลำต้นตั้งตรงมี สูงตั้งแต่ 10 เมตรขึ้นไป มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 12-18 เซนติเมตร ลำต้นมีสีเขียว มีนวลแป้งสีขาวปกคลุม ลำปล้องปล้องเรียบสม่ำเสมอ กิ่งแขนงมีน้อยมาก เริ่มแตกกิ่งมากตั้งแต่ 2 เมตร ขึ้นไป กิ่งแขนงส่วนมากเป็นกิ่งเดี่ยว
• ใบมีขนาดเล็ก สีเขียว ไม่หนาแน่น

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

สูงตั้งแต่ 10 เมตรขึ้นไป

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

พอต้นไผ่โตเต็มที่พุ่มใบก็จะแผ่ออกไปชนกันทั่ว 

 

ความต้องการแสง  

• ชอบแสงแดด 100%

 

ความต้องการน้ำ  

• ปลูกในช่วงแรก ต้องดูแลรดน้ำให้เพียงพอ เมื่อต้นเจริญเติบโตให้ลดน้ำได้

 

ชอบดินประเภท

• ชอบดินร่วนซุย

 

ประโยชน์การใช้สอย

• ลำต้น ใช้เป็นไม้ค้ำยัน ไม้ก่อสร้าง
• ลำต้น ใช้เป็นไม้ใช้สอยต่างๆ เช่น สร้างเรือนชั่วคราว สร้างกระท่อม ทำรั้วบ้าน เป็นต้น

 

การเก็บเกี่ยว

• ไผ่ Black Asper จะเริ่มเก็บหน่อเมื่อปลูกได้ประมาณ 3 ปี มีช่วงการเก็บหน่อระหว่างเดือนพฤษภาคม-ตุลาคม ช่วงที่หน่อออกมากในช่วงกรกฎาคม-สิงหาคม ตัดหน่อวันเว้นวันหรือ 4-5 วัน/ครั้ง โดยจะตัดในช่วงเช้ามืดเพื่อส่งจำหน่ายตลาดสดให้ทัน จำนวนหน่อ/กอประมาณ 20-40 หน่อ ขึ้นอยู่กับขนาดกอ และการจัดการ

 

การขยายพันธุ์

• การตอนกิ่ง
• การปักชำ
• การแยกเหง้า

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

ไผ่พรมรอก หรือ ไผ่หยาง

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Bambusa Farinasia

 

ประวัติ

       ถือกำเนิดและถูกค้นพบในประเทศไทยแถวอำะภอท่าแซะ จังหวัดชุมพร ทางภาคใต้ของประเทศไทย

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น ใบ ดอก ผล )

• ลำอ่อนแตกมาจากตาของเหง้าใต้ดินเพียงบางตา ตรงส่วนของปลายเหง้าที่เจริญออกเป็นหน่อใหญ่ เหง้ามีระยะยาว แตกออกเป็นลำใหญ่ในปีต่อไปเรื่อยๆ เหง้าและลำจึงไม่อยู่ร่วมกัน มีทั่วทุกภาคแต่ในภาคใต้จะมีน้อยมาก  ลำต้นสีเขียวแก่ไม่หนาม จะแตกใบสูงจากพื้นดินประมาณ 6-7 เมตร ปล้องขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 7-10 ซม. ลำปล้องยาวประมาณ 30-70 ซม. ความหนาของเนื้อไผ่ประมาณ 1-2 ซม.ลำต้นสูงประมาณ 10-25 เมตร มีแขนงแทงใต้ดินออกหน่อ ระยะห่างระหว่างลำต้นประมาณ 30 ซม.

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

• สูง 10-25 เมตร 

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

• ลักษณะการเติบโตของไผ่ชนิดนี้จะขึ้นเป็นพุ่มใหญ่ ลำไผ่ต้นเดี่ยว(ไม่เป็นกอ)

 

ความต้องการแสง  

• ชอบแสงแดด 100%

 

ความต้องการน้ำ  

• เป็นพืชที่ทนแล้งได้ดี สามารถงดให้น้ำในช่วงฤดูฝน หรือ รดเพียงสัปดาห์ละ 1-2 ครั้ง

 

ชอบดินประเภท

• ชอบดินร่วนซุย

 

ประโยชน์การใช้สอย

• หน่อใช้ปรุงอาหารได้
• ใช้ประโยชน์ในงานก่อสร้างเป็นไม่ค้ำยัน ทำเสาโรงเรือน ทำเฟอร์นิเจอร์ 
• ลำใช้ในการก่อสร้าง ทำฟาก เสาโป๊ะ เฟอร์นิเจอร์ และ เครื่องจักสานที่ไม่ต้องการความประณีต

 

การเก็บเกี่ยว

• เมื่อไผ่เจริญเติบโตเป็นกอเต็มที่แล้วก็จะแตกหน่อใหม่ทุกปี

 

การขยายพันธุ์

• การปักชำลำ
• การแยกเหง้า

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม

ชื่อ – ชนิด พันธุ์

จำปี ชื่อตามภาษาท้องถิ่นว่า จุมปี, จุ๋มปี๋ (ภาคเหนือ) มีถิ่นกำเนิดทางตอนใต้ของจีน มาเลเซียและอินโดนีเซีย แบ่งเป็นสปีชีส์ได้ประมาณ 50 ชนิด

 

ชื่อวิทยาศาสตร์

Michelia alba DC.

 

ประวัติ

        ต้นจำปี มีถิ่นกำเนิดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (แต่ก็มีข้อสันนิษฐานว่ามันมีถิ่นกำเนิดในประเทศจีนตอนใต้ หรือประเทศมาเลเซียและประเทศอินโดนีเซีย) สามารถแบ่งสปีชีส์ได้ประมาณ 50 ชนิด โดยจัดเป็นพรรณไม้ยืนต้นขนาดกลาง ลำต้นสูงใหญ่กว่าจำปาเล็กน้อย ความสูงประมาณ 10-20 เมตร ลำต้นมีสีน้ำตาลแตกเป็นร่องถี่ ๆ กิ่งมีขนสีเทา เปราะและหักง่าย ขยายพันธุ์ด้วยวิธีการตอนกิ่งและการเพาะเมล็ด

 

รูปร่าง รูปทรง ( ต้น ใบ ดอก ผล )

        จำปี  เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง สูงประมาณ 10-20 เมตร ไม่ผลัดใบ ลำต้นสีน้ำตาลแตกเป็นร่องถี่ กิ่งเปราะ หักง่าย เรือนยอดรูปกรวยทึบ 

• ใบจำปี มีลักษณะเป็นใบเดี่ยว ใบสีเขียว โคนใบมน ปลายใบแหลม ขอบใบเรียบ ใบหนาและมีขนาดใหญ่ กว้างประมาณ 8 เซนติเมตรและยาวประมาณ 20 เซนติเมตร
• ดอกจำปี ลักษณะเป็นดอกเดี่ยว มีกลิ่นหอม มีสีขาวคล้ายกับสีงาช้าง ดอกมีกลีบซ้อนกันอยู่ 8-10 กลีบ กลีบดอกจะเรียวกว่าดอกจำปา และมีความยาวประมาณ 2 นิ้ว ส่วนตรงกลางดอกจะมีเกสรเป็นแท่งกลมเล็ก ๆ ยอดแหลมคล้ายฝักข้าวโพดเล็ก ๆ โดยดอกจำปีจะออกดอกได้ตลอดทั้งปี
• ผลจำปี ลักษณะของผลเป็นกลุ่ม เมื่อแก่จะแห้งแตก ลักษณะคล้ายทรงไข่หรือทรงกลม บิดเบี้ยวเล็กน้อย ผลแก่มีสีแดง ด้านในมีเมล็ดเล็ก ๆ สีดำประมาณ 1-4 เมล็ด

 

ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่

• เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง สูงประมาณ 10-20 เมตร

 

ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่

• ขนาดทรงพุ่ม 10-20 เมตร

 

ความต้องการแสง  

• ตลอดวัน

 

ความต้องการน้ำ  

• จำปีไม่ชอบพื้นที่ที่มีน้ำท่วมขัง หากมีความต้องการที่จะปลูกจำปีในพื้นที่ดังกล่าว ควรทำหลุมที่จะปลูกให้เป็นโคกสูง ประมาณว่าน้ำจะไม่ท่วมโคนเกิน 1 คืน

 

ชอบดินประเภท

• ดินร่วนระบายน้ำดี

 

ประโยชน์การใช้สอย

• ประโยชน์ของจำปี

1. ใช้ปลูกไว้เป็นไม้ดอกไม้ประดับ โดยสามารถออกดอกได้ตลอดทั้งปี 
2. ดอกใช้ทำอุบะ ห้อยชายพวงมาลัย 
3. ดอกใช้บูชาพระได้ 
4. ดอกสามารถนำมาใช้แต่งกลิ่นเครื่องสำอางได้
5. ดอกสามารถนำมาใช้อบเสื้อผ้าให้มีกลิ่นหอมได้ 
6. เนื้อไม้ของต้นจำปี สามารถนำมาใช้ทำเป็นเครื่องเรือนได้

• สรรพคุณของจำปี

1. ใช้เป็นยาบำรุงธาตุในร่างกาย (ดอก, ผล) 
2. ช่วยแก้คลื่นเหียน อาเจียน (ดอก, ผล) 
3. ดอกมีสรรพคุณเป็นยาช่วยบำรุงหัวใจ (ดอก) 
4. ช่วยบำรุงประสาท (ดอก) 
5. กลีบดอกมีน้ำมันหอมระเหย สามารถใช้ทาแก้อาการปวดศีรษะได้ (กลีบดอก)
6. น้ำมันดอกจำปีมีสารที่ออกฤทธิ์ในการสงบประสาทและช่วยต่อต้านเชื้อจุลินทรีย์ (ดอก) 
7. ช่วยแก้อาการตาบวม (น้ำมันจากดอกจำปี) 
8. ช่วยบำรุงโลหิต (ดอก) 
9. ช่วยแก้ไข้ (เปลือกต้น, ดอก, ผล) 
10. น้ำที่สกัดจากใบมีฤทธิ์ช่วยระงับอาการไอ หอบได้ แต่ได้แค่เพียงชั่วคราวเท่านั้น (ใบ) 
11. ใบใช้ต้มแก้หลอดลมอักเสบเรื้อรัง (ใบ)
12.  ดอกช่วยบำรุงน้ำดี (ดอก) 
13. ช่วยขับปัสสาวะ (ดอก, ผล) 
14. ใช้ต้มแก้ต่อมลูกหมากอักเสบ (ใบ) 
15. ช่วยบำรุงประจำเดือน (แก่น) 
16. ช่วยขับระดูขาวของสตรี (ใบ) 
17. ดอกตูมใช้สำหรับการรักษาอาการหลังการแท้งบุตร (ดอกตูม)

 

การเก็บเกี่ยว

• ดอก: ดอกเดี่ยวออกตามซอกใบ กลีบดอกหนา สีขาว มี 10 – 12 กลีบ ยาว 4 – 6 เซนติเมตร แต่ละกลีบมีขนาดใกล้เคียงกัน ปลายกลีบดอกเรียวแหลม ดอกเริ่มแย้มและส่งกลิ่นหอมตั้งแต่ช่วงใกล้พลบค่ำ กลิ่นหอมแรงตลอดวัน วันต่อมากลีบดอกจะกางบานและร่วง ออกดอกเดือนสิงหาคม – พฤศจิกายน

 

การขยายพันธุ์

• การทาบกิ่ง ส่วนใหญ่นิยมใช้วิธีนี้กัน แต่ไม่เหมาะกับคนที่ยังไม่มีความชำนาญในการทาบกิ่ง
• การตอน ที่สวนไม้หอมฯ สามารถทำได้ แต่ไม่ค่อยประสพความสำเร็จ และมีปัญหาในการปลูกกิ่งที่ได้จากการตอนยังเลี้ยงไม่รอด ในปีต่อไปจะทดลองทำใหม่ ได้ผลประการใดจะแจ้งให้ทราบภายหลัง

คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!

ดูข้อมูลเพิ่มเติม