ลำต้นขนาดเล็ก มีความสูงประมาณ 7-15 เมตร ส่วนโคนมีเนื้อหนาเกือบตัน ที่ปลายลำมีเนื้อบาง ปลายใบเรียวแหลม โคนใบป้านหรือเกือบกลม ยาว 7-22 ซม. กว้าง 0.5-1.5 ซม. ท้องใบมีขน เส้นกลางใบข้างบนแบน เส้นลายใบ 4-6 เส้น ขอบใบสากและคม ก้านใบสั้น 0.5 ซม.
ขนาดเล็กลำตรง สีเขียวสวย มีขนาดความสูงไม่สูงมาก ใบเป็นใบเดี่ยวยาวแคบลักษณะคล้ายรูปหอกขอบใบเรียบผิวใบสีเขียวมีขนอ่อนๆคลุมบนผิวใบ ออกดอกเป็นช่อตามปลายยอดบริเวณข้อปล้องเมื่อดอกแห้งก็จะตายไป
ลำต้น เป็นไผ่ประเภทหนึ่งนิยมรับประทาน เป็นไม้ยืนต้นมีอายุยืนยาว มีเหง้าใต้ดิน แตกออกขึ้นเป็นกอ ออกหน่อเหนือดิน มีกาบหุ้มหน่อสีเหลืองอมเขียว มีลำต้นเป็นปล้องๆ แบ่งเป็นสองส่วน ลำต้นใต้ดินและลำต้นเหนือดิน มีหน่ออ่อนแตกเหง้าออกจากดิน
ลำต้นมีสีเขียวเป็นมัน เป็นไผ่ขนาดเล็ก สูงประมาณ 3-4 เมตร ปล้องยาวประมาณ 10-15 เซนติเมตร ไม่มีหนาม ขึ้นเป็นกอเป็นพุ่ม แขนงสั้น ใบสีเขียว เรียวเล็ก หน่อเล็ก มีขนหน่อสีเทา มีกาบสีขาว
ลำต้นกลม ใหญ่ ตั้งตรง ไม่แตกกิ่งก้าน เปลือกต้นแข็ง สีเทา ขรุขระ มีรอยแผลใบ โคนต้นมีสะโพกใหญ่ โตเต็มที่สูงประมาณ 18 เมตร ทางใบใหญ่และยาว ใบ เป็นใบประกอบแบบขนนก ออกเรียงเวียน รูปพัดจีบ โคนใบและปลายใบแหลม ขอบใบเรียบ แผ่นใบเรียบสีเขียวแก่เป็นมัน โคนก้านใบใหญ่แผ่เป็นกาบหุ้มลำต้น
ลำต้นกลม ใหญ่ ตั้งตรง ไม่แตกกิ่งก้าน เปลือกต้นแข็ง สีเทา ขรุขระ มีรอยแผลใบ โคนต้นมีสะโพกใหญ่ โตเต็มที่สูงประมาณ 18 เมตร ทางใบใหญ่และยาว ใบ เป็นใบประกอบแบบขนนก ออกเรียงเวียน รูปพัดจีบ โคนใบและปลายใบแหลม
เงาะพันธุ์นี้มีต้นกำเนิดในตำบลนาสาร อำเภอบ้านนาสาร ประเทศไทย โดยในปี พ.ศ.2469 นายเค หว่อง ชาวจีนสัญชาติมาเลเซียได้ย้ายมาทำงานอยู่ที่นาสารและได้ปลูกบ้านอยู่อาศัย เขาได้นำเมล็ดเงาะพันธุ์หนึ่งเข้ามาปลูกในบริเวณบ้าน แต่เวลาผ่านไปหลายปีเขาก็ตัดสินใจขายที่ดินส่วนนั้นทั้งหมดให้กับกระทรวมธรรมมาการหรือกระทรวงศึกษาธิการในปัจจุบัน
ต้นแคนา จัดเป็นไม้ยืนต้นผลัดใบขนาดเล็กไปจนถึงขนาดกลาง โดยมีความสูงของต้นประมาณ 10-20 เมตร ลำต้นเปลาตรง แตกกิ่งก้านสาขาต่ำ เปลือกของลำต้นจะมีสีน้ำตาลอ่อนอมสีเทา บางครั้งอาจมีจุดดำปะปน ผิวของลำต้นเรียบหรือล่อนออกเป็นเกร็ดขนาดเล็ก
ใบต้นแคนา จะมีใบเป็นใบประกอบแบบขนชั้นเดียว ใบมีรูปร่างคล้ายทรงรีหรือรูปไข่
แหล่งที่ขึ้นชื่อว่าปลูกส้มเขียวหวานกันมากและมีชื่อเสียงในประเทศไทย คือ ตำบลบางมดในพื้นที่อำเภอราษฎร์บูรณะและอำเภอบางขุนเทียนของจังหวัดธนบุรี (ปัจจุบันคือแขวงบางมดในเขตทุ่งครุและแขวงบางมดในเขตจอมทองของกรุงเทพมหานคร) จนได้ชื่อว่า “ส้มบางมด”
ลำต้น เป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็ก ต้นทรงพุ่มกลม ขยายแตกกิ่งก้าน ลำต้นมีหนามแต่ไม่มากเท่ากับพันธุ์ของไทย ลำต้นมีลักษณะกลม เป็นไม้เนื้อแข็งเหนียว เปลือกต้นเรียบ มียางสีขาว มีสีน้ำตาลอมเทา ใบ เป็นใบเดี่ยว ใบมีลักษณะรูปไข่ ทรงรีเล็ก โคนและปลายใบมน ใบเรียบเป็นมัน มีสีเขียว หนาและแข็ง
ลักษณะต้นเป็นทรงค่อนข้างทึบ ลำต้นมีสีน้ำตาลเทาสีจะอ่อนกว่าต้นมะม่วงพันธุ์อื่น ใบมีขนาดกลาง สีใบค่อนข้างอ่อน ขอบของใบเป็นคลื่นเล็กน้อย ลักษณะการแตกใบคล้ายทรงฉัตรเป็นชั้นๆ ซึ่งมีลักษณะการแตกใบผิดกับมะม่วงพันธุ์อื่น ๆ
ลำต้น มีเนื้อไม้ ทุกส่วนของต้นมีน้ำยางใส เมื่อแห้งเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลคล้ำ ใบเดี่ยว รูปใบหอกแกมรูปรี กว้าง 3 – 3.5 เซนติเมตร ยาว 15 – 25 เซนติเมตร ปลายใบเรียวแหลม โคนใบสอบแคบ แผ่นใบหนา สีเขียวเป็นมัน
เราใช้คุกกี้เพื่อพัฒนาประสิทธิภาพ และประสบการณ์ที่ดีในการใช้เว็บไซต์ของคุณ คุณสามารถศึกษารายละเอียดได้ที่ นโยบายความเป็นส่วนตัว และสามารถจัดการความเป็นส่วนตัวเองได้ของคุณได้เองโดยคลิกที่ ตั้งค่า