ชื่อ – ชนิด พันธุ์
ขี้เหล็ก หรือ ขี้เหล็กแก่น,ขี้เหล็กบ้าน,ผักจี้ลี้,แมะขี้แหละพะโด,ยะหา,ขี้เหล็กใหญ่,ขี้เหล็กหลวง,ขี้เหล็กจิหรี่
ชื่อวิทยาศาสตร์
Senna Siamea (L.)
ประวัติ
มีถิ่นกำเนิดมาจากแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ นับตั้งแต่หมู่เกาะทางอินโดนีเซียจนถึงประเทศศรีลังกา
รูปร่าง รูปทรง ( ต้น ใบ ดอก ผล )
- ไม้ยืนต้น สูง 10-15 เมตร แตกกิ่งก้านเป็นพุ่มแคบ เปลือกต้นสีน้ำตาล แตกเป็นร่องตื้นๆ ตามยาว
- ใบ เป็นใบประกอบแบบขนนก ออกเรียงสลับ มีใบย่อย 13-19 ใบ รูปรี กว้าง 1.5 ซม. ยาว 4 ซม. ปลายใบเว้าตื้นๆ โคนใบมน ขอบใบเรียบ แผ่นใบเรียบ สีเขียว ก้านใบร่วมสีน้ำตาลแดง
- ดอก ออกเป็นช่อแบบช่อแยกแขนงที่ปลายกิ่ง ดอกสีเหลือง กลีบเลี้ยงกลม มี 3- 4 กลีบ ปลายมน กลีบดอกมี 5 กลีบ ปลายมน โคนเรียว หลุดร่วงง่าย ก้านดอกยาว 1-1.5 ซม. เกสรเพศผู้มีหลายอัน ผล เป็นฝักแบนยาว กว้าง 1.3 ซม. ยาว 15-23 ซม. หนา สีน้ำตาล
- เมล็ดมีหลายเมล็ด
ความสูงเมื่อเจริญเติบโตเต็มที่
สูง 10-15 เมตร
ความกว้างทรงพุ่มเมื่อโตเต็มที่
ทรงพุ่ม 4 – 6 เมตร
ความต้องการแสง
- ต้องการแสงแดด 100 %
ความต้องการน้ำ
- หลังการปลูก จะไม่ยุงยากมากนัก เนื่องจากขี้เหล็กสามารถ ทนต่อความแห้งแล้งได้ดี หลังจากปลูกลงในแปลง ให้รดน้ำทุกวัน ประมาณ 1-2 เดือน หลังจากนี้ปล่อยตามธรรมชาติ ปลูกในช่วงฤดูฝน จะเจริญเติบโตได้ดี
ชอบดินประเภท
- ชอบดินร่วน
ประโยชน์การใช้สอย
- ใบขี้เหล็กมีแคลเซียมและฟอสฟอรัสสูง ช่วยเสริมสร้างกระดูกและฟันให้แข็งแรง
- ดอกขี้เหล็กมีวิตามินที่ช่วยบำรุงและรักษาสายตา
- ดอกช่วยเสริมสร้างภูมิต้านทานโรค ป้องกันหวัด ช่วยทำให้แผลหายเร็วขึ้น
- รากช่วยบำรุงธาตุ
- ลำต้นช่วยรักษาอาการตัวเหลือง
- แก่นช่วยรักษาวัณโรค
การเก็บเกี่ยว
- ออกดอกในช่วงเดือนมกราคม-มีนาคม ของทุกปี
การขยายพันธุ์
- เพาะเมล็ด
คลิกเพิ่มเพื่อน! แจ้งเตือนบทความใหม่ก่อนใคร ฟรี!!
ดูข้อมูลเพิ่มเติม
- สารบัญ







