มะค่าโมง หรือ มะค่าใหญ่, มะค่าหลวง,มะค่าหัวคำ,เขง,เบง,บิง,ปิ้น,ฟันฤาษี,แต้โหล่น (Afzelia Xylocarpa)

 เปลือกของลำต้น สามารถนำมาต้มดื่ม ใช้สำหรับเป็นยาถ่ายพยาธิยา รักษาโรคริดสีดวง ยาแก้อาการท้องเสีย และรักษาโรคบิดนอกจากนั้นยังสามารถรักษาโรคผิวหนัง หรือใช้ทาเป็นยารักษาแผลพุพองต่างๆ ได้ เมล็ดของมะค่าโมงสามารถนำมาต้มดื่มหรือนำเนื้อเมล็ดดิบมาหั่นเป็นฝอยต้มดื่ม ช่วยบรรเทาอาการอาเจียนได้

มะกรูด หรือ มะขูด, มะขู,ส้มกรูด,ส้มมั่วผี (Citrus Hystrix)

ไม้ต้นขนาดเล็ก สูง 2-8 เมตร เปลือกต้นเรียบ สีน้ำตาล มีหนามแหลมตามกิ่งก้าน ใบ เป็นใบประกอบที่มีใบย่อยใบเดี่ยว ออกเรียงสลับ ปลายใบและโคนใบมน ขอบใบเรียบ แผ่นใบเรียบเป็นมันสีเขียวเข้ม มีต่อมน้ำมันอยู่ตามผิวใบ มีกลิ่นหอมเฉพาะ ก้านใบมีปีกดูคล้ายใบ
ดอก ออกเป็นช่อตามซอกใบที่ปลายกิ่ง

ขี้เหล็ก หรือ ขี้เหล็กแก่น,ขี้เหล็กบ้าน,ผักจี้ลี้,แมะขี้แหละพะโด,ยะหา,ขี้เหล็กใหญ่,ขี้เหล็กหลวง,ขี้เหล็กจิหรี่ (Senna Siamea L.)

ไม้ยืนต้น สูง 10-15 เมตร แตกกิ่งก้านเป็นพุ่มแคบ เปลือกต้นสีน้ำตาล แตกเป็นร่องตื้นๆ ตามยาวใบ เป็นใบประกอบแบบขนนก ออกเรียงสลับ มีใบย่อย 13-19 ใบ รูปรี กว้าง 1.5 ซม. ยาว 4 ซม. ปลายใบเว้าตื้นๆ โคนใบมน ขอบใบเรียบ แผ่นใบเรียบ สีเขียว ก้านใบร่วมสีน้ำตาลแดง

ดอกจำปา หรือ จำปาเขา,จำปาทอง,จำปาป่า,จุมปา,จุ๋มป๋า,จำปากอ,มณฑาดอย (Michelia Champaca L.)

ต้นจำปาเป็นไม้ยืนต้นที่มีขนาดสูง โดยมีความสูงประมาณ 15-30 เมตร ลำต้นตั้งตรง เปลา มีลักษณะเป็นทรงพุ่ม เรือนยอดทรงปิรามิด ขนาดพุ่มประมาณ 4-5 เมตร สูงโปร่งคล้ายรูปกรวยคว่ำ สำหรับในประเทศไทยของเรามักพบได้ทั่วไป ในป่าดงดิบ โดยเฉพาะทางภาคใต้และภาคเหนือ

ชงโค หรือ เสี้ยวดอกแดง, กะเฮอ, สะเปซี, เสี้ยวหวาน (Bauhinia Qurpurea L.)

ใบนำมาตากแดด ใช้ชงเป็นชาดื่ม ใบนำมาขยี้ และผสมน้ำเล็กน้อยใช้ประคบรักษาแผล และช่วยในการห้ามเลือด ใบอ่อนใช้เคี้ยวเพื่อลดกลิ่นปาก ดอกนำมาต้มน้ำดื่ม ช่วยลดอาการไอ ทำให้ชุ่มคอ เปลือกลำต้นนำมาต้มน้ำดื่ม ใช้รักษาอาการท้องเสีย และอาหารเป็นพิษน้ำต้มจากเปลือกใช้เป็นยาขับปัสสาวะ

หางนกยูง หรือ จำพอ,ซำพอ,ขวางยอย,ชมพอ,ส้มพอ,ส้มผ่อ,พญาไม้ผุ,นกยูงไทย,หนวดแมว (Caesalpinia Qulcherrima)

ต้นหางนกยูงจัดเป็นไม้พุ่มที่มีความสูงหลายระดับ ขึ้นอยู่กับสายพันธุ์และวิธีการดูแลรักษา ลำต้นด้านล่างมีขนาดเล็ก ตั้งตรงและพุ่งชะลูดขึ้นด้านบน ก่อนแตกเป็นกิ่งก้านขนาดเล็กจำนวนมาก เปลือกไม้เป็นสีน้ำตาลเข้ม บางพันธุ์จะมีหนามเล็กๆ ให้เห็นด้วย ยิ่งต้นแก่เท่าไรสีเปลือกไม้ก็ยิ่งเข้มขึ้น

ชัยพฤกษ์ หรือ ขี้เหล็กยะวา,เหล็กยะวา (Cassia Javanica)

ชัยพฤกษ์เป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ที่มีความสูง 15-25 เซนติเมตร และมีขนาดทรงพุ่ม 6-8 เมตร ซึ่งมีลักษณะเป็นทรงพุ่มรูปร่มแผ่กว้าง เปลือกต้นสีน้ำตาลค่อนข้างเรียบ ต้นเล็กจะมีหนาม ส่วนต้นใหญ่นั้นจะมีรอยแผลปนหนามตามแนวขวาง

หมากเขียว หรือ ปาล์มหมาก,หมากฝรั่ง,หมากพร้าว,ปีแนฮียา (Ptychosperma Macarthurii)

เป็นไม้พุ่ม ข้อปล้องตรง ลำต้นสูงประมาณ 3-6 เมตร เส้นรอบวงประมาณ 40-50 เซนติเมตร ลำต้นมีสีน้ำตาลอมเขียว ผิวลำต้นขรุขระ ใบประกอบแบบขนนก การเรียงตัวของเส้นใบขนานแบบขนานตามความยาวของใบ ใบรูปเข็ม ปลายใบแหลม โคนใบรูปลิ่ม ขอบใบเรียบ

ไม้แดง หรือ จะลาน,จาลาน,ตะกร้อม,สะกรอม,เพ้ย,ปราน,ไปร,กร้อม,ผ้าน,คว้าย,ไคว,เพร่ (Xylia Xylocarpa)

ไม้ต้นขนาดกลางถึงใหญ่ สูงถึง 25 เมตร ผลัดใบ เรือนยอดรูปทรงกลมหรือทรงกระบอก ลำต้นค่อนข้างเปลาตรง หรือเป็นปุ่มปม เปลือกสีเทาอมน้ำตาลหรือสีเทาปนเขียวเรียบหรือแตกล่อนเป็นแผ่นบางๆ เนื้อไม้สีน้ำตาลแดง กิ่งก้านและยอดอ่อนมีขนละเอียดสีเหลือง

คูณ หรือ ราชพฤกษ์,กุเพยะ,ปือยู,ปูโย,เปอโซ,แมะหล่าหยู่,ลมแล้ง (Cassia Fistula)

เนื้อไม้แปรรูปเป็นสิ่งของเครื่องใช้ต่างๆ เครื่องมือช่าง เครื่องมือเกษตร ตลอดจนใช้ในการสร้างบ้าน ทำเสาบ้าน เสาสะพาน ล้อเกวียน คันไถ  ฝักแก่สามารถนำมาใช้ทำเชื้อเพลิงในการก่อไฟ หุงต้ม เปลือกของต้นคูนเป็นยาบำรุงโลหิต ลำต้นและใบ ช่วยต่อต้านอนุมูลอิสระ

กาฬพฤกษ์ หรือ เปลือกขม,กานล์ (Cassia Grandis)

ลักษณะของลำต้น กาฬพฤกษ์เป็นไม้ใหญ่พุ่มใบกว้าง เปลือกไม้เป็นสีน้ำตาลเข้ม บางส่วนที่แก่จัดจะมีสีดำผสมอยู่ด้วย มีรอยแตกเป็นร่องลึกตลอดแนวลำต้น กิ่งก้านที่ยังอ่อนจะมีขนสีน้ำตาลปกคลุม มองผิวเผินจะดูคล้ายกับต้นราชพฤกษ์ ใบ เป็นใบประกอบแบบขนนกที่มีใบย่อยเป็นรูปวงรี

ทองกวาว หรือ กวาว,ก๋าว,จอมทอง,จ้า,จาน,ทองธรรมชาติ,ทองต้น (Butea Monosperma)

ลักษณะของลำต้นทองกวาวเป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง ความสูงเฉลี่ยอยู่ที่ประมาณ 8–15 เมตร เป็นไม้ผลัดใบ เรือนยอดเป็นพุ่มกลมทึบ ลำต้นแตกกิ่งต่ำคดงอซึ่งเป็นไปโดยตามธรรมชาติของเขา

ทองอุไร หรือ พวงอุไร,สร้อยทอง,ดอกละคร (Tecoma Stans L.)

ต้นทองอุไรเป็นไม้พุ่ม ลักษณะลำต้นสูง 2-5 เมตร ลักษณะทรงพุ่มจะเป็นแบบทรงพุ่มเรือนยอดกลมหรือรูปไข่ เปลือกลำต้นมีสีน้ำตาลอ่อน ใบของต้นทองอุไรมีสีเขียวสด ขอบใบหยัก ที่บริเวณใต้ใบมีขนเส้นเล็ก ๆ ละเอียด ใบกว้างประมาณ 2-3 เซนติเมตร ยาวประมาณ 3-8 เซนติเมตร

พุตตาลญี่ปุ่นสีชมพู หรือ ซูลู (Dombeya Elegans)

ต้น เป็นไม้พุ่ม สูงได้ถึง 4 เมตร กิ่งก้านสีเทาหรือมีเปลือกสีดำ มีขนยาว ขนกระจุก และขนต่อมทั่วไป หูใบรูปใบหอก ยาว 1–1.5 ซม. ร่วงเร็ว ใบรูปหัวใจ ขอบใบหยักลึกเป็น 3 แฉก มีขนอ่อน ๆ ปกคลุม ดอก ช่อดอกแบบช่อกระจุกแยกแขนงคล้ายช่อเชิงหลั่น ก้านช่อยาวเท่า ๆ ก้านใบ ก้านดอกยาวได้ถึง 3 ซม

พะยูง หรือ ขะยุง,แดงจีน,ประดู่ตม,ประดู่น้ำ,พะยูงไหม,ประดู่ลาย,ประดู่เสน,กระยง,กระยุง (Dalbergia Cochinchinensis Pierre.)

ต้นพะยูง จัดเป็นไม้ยืนต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ ผลัดใบช่วงสั้น ๆ มีลักษณะคล้ายกับต้นประดู่ โดยมีความสูงของต้นได้ถึง 25 -30 เมตร เมื่อโตเต็มที่ลำต้นจะมีลักษณะเปลาตรง มีเรือนยอดเป็นรูปทรงกลมหรือรูปไข่ทึบ

มะขามเปรี้ยว (Tamarindus indica L.)

เป็นพืชพื้นเมืองของทวีปแอฟริกา ปัจจุบันพบปลูกในประเทศเขตร้อนทั่วไป มะขามเปรี้ยวเป็นไม้ยืนต้นขนาดกลางถึงใหญ่ เปลือกลำต้นเมื่อต้นยังมีอายุน้อยจะมีสีเทา มีร่องแตกไปทั่ว และเมื่อต้นมีอายุมาก เปลือกลำต้นจะค่อยๆเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลอมดำ

มะขามเปรี้ยวยักษ์ (Tamarindus indica L.)

 เป็นพืชพื้นเมืองของทวีปแอฟริกา ปัจจุบันพบปลูกในประเทศเขตร้อนทั่วไป ต้นเป็นทรงพุ่มเตี้ย สูงประมาณ 1.5 – 2 เมตรใบ เป็นใบประกอบแบบขนนก ชั้นเดียวออกเรียงสลับ ใบย่อยมีขนาดเล็ก ลักษณะใบรูปขอบขนาน ปลายใบเว้าบุ๋มหรือมน โคนใบมน ออกใบเป็นคู่ๆ เรียงกันตามก้านใบแบบตรงข้าม

มะม่วงหาวมะนาวโห่ หรือ หนามขี้แฮด,หนามแดง, มะนาวไม่รู้โห่,มะนาวโห่ (Carissa Carandas L.)

ต้นสูงประมาณ 2-3 เมตร แต่สามารถสูงได้มากที่สุดถึง 5 เมตร ลำต้นมียางขาว, เปลือกสีเทา, มีหนามยาว, มีกิ่งเป็นจำนวนมาก และกิ่งมีความแข็ง ใบเป็นใบเดี่ยว เรียงตรงข้าม รูปไข่หรือรูปขอบขนาน ปลายใบกลมหรือเว้าบุ๋ม โคนใบมน ขอบใบเรียบ ผิวใบเกลี้ยงเนื้อใบหนาและเหนียวคล้ายแผ่นหนัง

ยอ หรือ ยอบ้าน, มะตาเสือ,แยใหญ่ (Morinda citrifolia L.)

ยอเป็นพืชพื้นเมืองในแถบพอลินีเชียตอนใต้ แล้วแพร่กระจายไปยังบริเวณอื่นๆภาษามลายู เรียก เมอกาดู ในหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิกเรียกโนนู เป็นไม้ต้นขนาดเล็ก สูงประมาณ 2 – 6 เมตร แตกกิ่งก้านสาขาไม่มากนัก เปลือกลำต้นมีสีน้ำตาลเทา แตกเป็นสะเก็ดแล้วหลุด กิ่งอ่อนเป็นรูปสี่เหลี่ยม

งิ้ว หรือ งิ้วหนาม, งิ้วบ้าน,งิ้วแดง,งิ้วปง,งิ้วปงแดง (Bombax ceiba L.)

พืชพื้นเมืองในแอฟริกาตะวันตก อินเดีย เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จนถึงออสเตรเลียภาคเหนือ งิ้วเป็นไม้ยืนต้นเนื้ออ่อน ขนาดกลางถึงใหญ่ สูงได้ถึง 30 เมตร ผลัดใบ เรือนยอดโปร่ง กิ่งก้านมีหนามแหลม ลำต้นเปล่าตรง เปลือกนอกน้ำตาลเทา เรียบ มีน้ำแข็ง เปลือกในสีขาว มีริ้วสีชมพูตามยาว กระพี้สีขาว มีขนสั้นนุ่มตามกิ่ง

มะรุม หรือ กาเน้งเดิง,ผักเนื้อไก่,ผักอีฮึม,ผักอีฮุม,มะค้อนก้อม,เส่ช่อยะ (Moringa oleifera L.)

มะรุมเป็นไม้ที่มีถิ่นกำเนิดอยู่ในประเทศแถบเอเชีย เช่น อินเดีย ศรีลังกา เป็นต้น และยังมีในเขตเอเชียไมเนอร์และแอฟริกา ลำต้นมีลักษณะเพลาตรง สูงประมาณ 5-15 เมตร ลำต้นแตกกิ่งน้อย แลดูเป็นทรงพุ่มโปร่ง เปลือกลำต้นมีสีขาวอมเทา มีตุ่มขนาดเล็กขึ้นกระจายทั่ว เนื้อไม้จัดเป็นไม้เนื้ออ่อน มีสีเหลือง เบา กิ่งมีลักษณะเพลาตรง เนื้อไม้ของกิ่งเปราะหักง่าย

มะสัง หรือ หมากกะสัง, กะสัง,หมากสัง (Feroniella lucida)

มีถิ่นกำเนิดในประเทศอินโดนีเซีย โดยจัดเป็นไม้ยืนต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ ลำต้นและกิ่งก้านมีหนามแหลมยาวปกคลุม ใบประกอบแบบขนนกปลายคี่ มีใบย่อย 3 – 5 คู่ รูปไข่กลับแกมรูปรี ปลายใบมน โคนใบสอบ ยอดอ่อนสีแดงเรื่อและมีขนอ่อนปกคลุม แผ่นใบเมื่อส่องกับแสงจะเห็นต่อมน้ำมันใสกระจายทั่วใบ

ประดู่ หรือ ดู่บ้าน,ประดู่บ้าน,อังสนา,สะโน (Pterocarpus macrocarpus L.)

ต้นประดู่ เป็นพรรณไม้ที่มีถิ่นกำเนิดในประเทศมาเลเซีย และอยู่ในแถบอันดามัน มัทราช เบงกอล ส่วนอีกข้อมูลระบุว่า มีถิ่นกำเนิดในประเทศอินเดีย ลำต้นสูง 15 – 30 เมตร หุ้มด้วยเปลือกหนาสีน้ำตาลซึ่งแตกสะเก็ดเป็นร่อง ลึก มีนํ้ายางมาก เรือนยอดเป็นพุ่มกลมทึบ

กะเพราแดง หรือ กะเพราบ้าน,ห่อตูปลู,ห่อกวอชู,กะเพราขน,กะเพราขาว,กอมก้อ,กอมก้อดำ,อีตู่ไทย (Ocimum Tenuiflorum L.)

ใบและลำต้นมีสีเขียวอมม่วงแดง ใบทั้งสองด้านมีขนมากโดยเฉพาะส่วนยอด เนื้อใบบาง ใบรูปร่างรีหรือรีขอบขนาน กว้าง 1 – 2.5 เซนติเมตร ยาว 2 – 4.5 เซนติเมตร ปลายใบและโคนใบอาจแหลมหรือมน ขอบใบค่อนข้างหยัก ใบและยอดรสเผ็ดร้อน มีกลิ่นหอม